16 Ιανουαρίου 2017

Όπου γάμος και χαρά...

Η Mademoiselle εν πρώτη... 
Ε σε τούντον γάμο έπρεπε να είμαι πρώτη anyways... Επαντρέψαμεν το αέρφιν!! Επήεν τζιαι τούτη. Μάνα μου την!!! Εχαμογελούσεν ολόκληρη!! Έλαμπεν!!! Εχάρηκεν το πολλά τζιαι το ίδιον τζιαι μεις οι δικοί της... Εγώ (ακόμα σκέφτουμαι τα τζιαι συγκινούμαι).... Ο πατήρ που εκαπάρτιζε λεβέντης δίπλα στην κοράσα του.... Τζιαι η μήτηρ να καμαρώνει όπως τη βασιλομήτωρ... Το έζησεν τζιαι τούτον η μήτηρ - ευτυχώς γιατί είπε μου άτε τζιαι εν η σειρά σου τωρά τζιαι είπα της ποιός να με πάρει εμένα ρε μάνα με θκυό κοπελλούθκια... (Εγύρευκε την κουτάλα να μου την χαϊλατίσει) 😁 Εννοείται φυσικά ότι τούτα τα θκυό κοπελλούθκια ήταν τα καλύτερα στο γάμο έννεν? Εν τζιαι χρειάζεται να το επισημάνω. Η πελλοασπασία εχαμογέλαν τζιαι εποζάρισκεν του φωτογράφου τζιαι το αστέρι παρανυφάκι επαρακολουθούσε την όλη διαδικασία με δέος τζιαι εκατέβηκε στην εκκλησία πριν τη νούννα της με μια πινακίδα παραμάσχαλα που έγραφε "RUN τατάκη RUN"... Έρωτας με τον τατάκη!!

Ήταν πολλά ωραίος γάμος... Που τα αλλάματα που ήταν τα μάλα συγκουνητικά, στην εκκλησιά που εππεφτε το ρύζι με τα πεντάκιλα σακιά, στη χαιρετούρα τζιαι στο πάρτι... Τι να πω για το πάρτι... Επέρασα(με) καταπληκτικά! Δεν μπορώ να το περιγράψω... Λλίον η πελλάρα μας εμάς τζιαι των λεμεσιανών, λλίον ο DJ που μας εφκήκε εξαιρετικός τζιαι εννοείται τζιαι λλίον το ποτόν... αντιλαμβάνεστε... Τα σπάσαμε! Έκαμε με τζιαι νάκκον ρεζίλι το αδέρφιν που επήεν να σύρει τάχα μου την ανθοδέσμη τζιαι εσυναχτήκαν ούλλες οι ελεύθερες οι σιόνες τζιαι καρτερούσαν, τζιαι τούτη άφηκεν τες σύξυλες τζιαι ήρτεν τζιαι εκόττησεν μου την τζιαι λαλεί μου ανήκει σου δικαιωματικά είσαι η επόμενη - με το δακτυλούιν παρατεταμένο στον Mr Hyde!!! Άλλαξεν 358 χρώματα ο άλλος.

Το highlight της βραδιάς όμως ήταν άλλο... Μάλλον άλλος... Ο ίδιος ο Mr Hyde... Ναι όσον κι αν δεν το πιστεύκετε... Που τα λλία που σας είπα δαμέσα (εν με αφήνει να λαλώ πολλά) υπολογίζω ότι εσχηματίσατε την ιδέα ότι εν σοβαρός, πολλά low profile, εν πολλομιλά, εν εκφράζεται, γενικώς έννεν πολλά κοινωνικός κλπ κλπ... Ε ναι εν ακριβώς έτσι... Ε εκείνο το βράδυ λοιπόν: εν σοβαρός, πολλά low profile, εν πολλομιλά, εν εκφράζεται, γενικώς έννεν πολλά κοινωνικός κλπ ... DELETE Δεν εκατέβηκε που την πίστα, εχορευκέν τζιαι επήδαν ισια πάνω όπως τον πελλόν, ετραούδαν, ως τζιαι ζεμπέκικο εχόρεψε κυρίες και κύριοι, τζιαι αρπασσε με τζιαι εφίλαν με με πάθος μες τον κόσμο... Με ούλλον το σόιν γυρόν... Μάλιστα! Δεν άκουσα, πως είπατε, ορίστε? Συγνώμη κύριε ποιός είστε? Ο Mr Hyde!!! To είδαμεν κι αυτό! Ούλλοι εσχολιάζαν την επόμενη μέρα ότι τον χάρηκαν πολύ που ήταν τόσο εκδηλωτικός για πρώτη φορά! Ελπίζω να μεν ηταν η τελευταία! Εγώ είπα του να πίνει κάθε μέρα!

Γενικώς εν ξερω τι άλλο να σας πω και να σας περιγράψω... Όι πως σας κόφτει δηλαδής.... πολλά συναισθήματα μαζεμένα κυρίως συγκίνηση τζιαι χαρά για το αέρφιν τζιαι τον γαμβρόν... Ότι ένιωσα τζιαι νιώθω για τζείνους έγραψα της τα μες το βιβλίο ευχών που της αφιερώσαμε όλες οι γυναίκες της οικογένειας και μη, που είναι την αγαπάμε πολύ:

Ήμουν πεντέμιση χρονών τότες που εγεννήθης,
που το αυκόν εν έφκηκες τζι' αμέσως επιβληθης.

Επήραν με στην κλινικήν να δω τζιαι να γνωρίσω,
την αδερφήν μου την μιτσιάν να την καλωσορίσω.

Ήντα να δω, εξηππάστηκα, εγίνης καλαθούριν,
άσπρη όπως το φάντασμαν τζιαι τα μαλλιά πισσούριν.

Τέσπα λαλώ, εν για καλόν, δίπλα της έννα στέκω,
η όμορφη είμαι έννα λαλώ τζιαι θα την δολοπλέκω.

Τα χρόνια επεράσασιν παρόλο που μου φάκκας,
αγάπησα σε που καρκιάς τζι' ας ήσουν νάκκον βλάκας.

Αέρφιν μου μεγάλωσες τζι' εγίνηκες κοπέλα,
μα η ψυσιή σου ίδια με τσαμπουκά τζιαι τρέλλα.

Την κόρην μου σου έδωκα να μου την εβαφτίσεις,
γιατί έξερα πολλά καλά, εν θα μπορούσες πιο πολλά να τηνε αγαπήσεις.

Τζι' επηες εις την Λεμεσό μιαν νύχτα με φεγγάρι,
τζι' αντίπελλος εβρέθηκεν τζι' έθελεν να σε πάρει.

Μέσα στο αυτοκίνητο μονόπετρον επήρες,
μα την απόφασην πριχού την είχαν πάρει οι μοίρες.

Τζι' έτσι εφτάσαμεν δαμέ ο γάμος να κοντεύκει, 
τζι' η αγωνία τζι' η χαρά ούλλους να μας παιδεύκει.

Μ' υγείαν τζιαι χαμόγελον η μέρα θε να φτάσει, 
τζι' εσού η ομορφόττερη που είδεν ούλλ' η πλάση.

Όσες τζι' αν ένι οι ραφές πάνω στο νυφικό σου,
τόσες να ένι τζι' οι χαρές μέσα στο σπιτικό σου.

Τον Άη Δημήτρη φύλακα, δίπλα σας στα μεγάλα,
τους δράκους σας να πολεμά, το δόρυ του να το τραβά, εις τ' άλογο καβάλα.

Εύχουμαι το στεφάνι σας χρυσάφι να γεμώσει,
του κόσμου ούλλα τα καλά, Θεός να σας τα δώσει.

Να ζήσετε πελλοπλάσματα, τζι' ας μεν το δείτε ποττέ τούτο.
Αγαπώ σας!!!