29 Μαρτίου 2017

Mommy post 2


Αφού αρκέψαμεν με τα μαμμαδίστικα, τους ύπνους και τα συναφή, ας συνεχίσουμε λοιπόν με το δικό μου παραλήρημα...

Ύπνος. Αφηνω σας να με λιθοβολήσετε. Τζοιμούνται τζιαι οι 2 σερί. Σπάνια εννα ξυπνήσουν. Γιατί? Γιατι έτσι εμάθαν. Όι εν τες αφήνω να κλαίν. Το αστέριν άμα ήταν ανήσυχη έβαλλα την μες το κρεβάτι μαζί μας τζιαι ετζοιμουμασταν. Είμαι τζιαι γω άθρωπος τζιαι μάλιστα αγαπώ τον ύπνο. Τζιαι άμα εξύπναν που η ώρα 5 ελάλουν της εν νύχτα ακόμα όλοι κοιμούνται τζιαι έβαλλα την δίπλα μου να ξανατζοιμηθεί. Το ίδιο κάμνω τζιαι με την πελλοασπασία. Εδυσκόλεψεν με νακκουρίν παραπάνω αλλά οκ... Τζιαι έχουμε πρόγραμμα που το οποίο προσπαθώ να μεν πολλοαποκλίνω. Σε κάποιες περιπτώσεις έννα τύχει να φκούμεν που το πρόγραμμα, εννοείται. Το να αφήκω όμως ας πούμεν το αστέριν να τζοιμηθεί η ώρα 5 το δείλις επειδή έτσι της ήρτεν εν παιζει. Εν δείλις, θα αντέξει αλλο λλίον τζιαι θα τζοιμηθεί η ώρα 7:30 - 8 ως το πρωί τζιαι να ξυπνήσει χωρίς ιδιοτροπία να πάει σχολείο. Όι να ξυπνήσει η ώρα 7 να ξανατζοιμηθεί η ώρα 12 τα μεσάνυχτα τζιαι το άλλο πρωί πόλεμος. Ευχαριστώ δε θα πάρω. Στο κάτω κάτω θέλω και γω λλίην ώραν ηρεμίας με τον άντρα μου τζιαι η μόνη ώρα που έχουμεν εν μετά που τζοιμούνται. Έχει μαμάδες που ακολουθούν το πρόγραμμα που θέλει το μωρό τους και μπορεί να θεωρούν ότι τούτο που κάμνω εγώ εν λάθος. Αλλά όσες ξέρω έτσι, εν όπως τα ζόμπι. Με εμας ως τωρα το σύστημα τούτο πάντως δουλεύκει.

Θηλασμός. Εν επιλογή αλλά ..... . Όπως εξανάγραψα σε προηγούμενα ποστ μου με το θηλασμό είχα κόλλημα. Στην μεγάλη εθήλασα αποκλειστικά 8 μήνες. Στη μιτσιά εκατάφερα μόνο 2,5. Μετά εθηλαζε και έπινε και φόρμουλα. Άλλο μωρό, άλλες ανάγκες, άλλες συνθήκες, άλλο αποτέλεσμα. Αλλά... πάλε έχω τύψεις. Όι ότι εν είμαι καλή μάμα. Αλλά επειδή το ιδανικό θα ήταν άλλον. Και εν το κατάφερα. Εκείνο που με κάμνει να νιώθω καλύτερα εν το ότι τουλάχιστον επροσπάθησα. Και ξαναείπα το ότι εν με κόφτει να μου πεις ότι εν που επιλογή που εν εθήλασα. Που τζιαι τούτο βρίσκω το εγωιστικό καθότι αν ενημερώθηκες σωστά θα έπρεπε να ξέρεις ότι εν το ιδανικό για το μωρό σου. Οπότε απο τη στιγμή που επήρες την απόφασην να κάμεις μωρό θα πρέπει να υποστείς και τα μετέπειτα και να κάμεις το καλύτερο που μπορείς. Αν μη τι άλλο προσπάθα. Μεν μου λαλείς εν έχω γάλα. Πιάννουν με οι τρίολοι (όι εσύ κορη).

Αντίληψη. Εσυζήτουν πριν κανα μήνα με μιαν μάμα. Έχουμεν πολλές διαφορές όσον αφορά το μεγάλωμα των μωρών μας. Σέβουμαι τον τρόπον της τζιαι σέβεται τζιαι τζείνη το δικό μου. Μεν σου πω σε κάποια πράματα όπως εν η ηρεμία που αντιμετωπίζει κάποιες καταστάσεις ζηλεύκω την τζιόλας. Ηταν που λαλείτε το καρναβαλλίστικο των μωρων στο σχολείο. Εξήχασεν τζιαι εκανόνησεν την ίδιαν ημέραν να πάει να δει τον βαφτιστικό της. Όταν το εσυνειδητοποίησεν αντράπηκεν να πιάσει τζιαι να πει ουπς κανονίζουμεν πλς άλλη φορά γιατι εν το καρναβαλλίστικο του μωρού. Και εν εφερε τη μιτσιά. Εγώ εν ήσιεν περίπτωσην να χάσει το αστέριν έτσι πράμαν. Εκαρτέραν το και πως το εκαρτέραν. Ήμουν με σπαστική κολίτιδα άρρωστη. Εχαππώθηκα τζιαι επήρα την. Που την άλλην η δική της εν επολλοσυγκινήθηκεν καθότι ακόμα εν επροσαρμόστηκε στα του σχολείου. Αλλά εγώ που την άλλην αν το μωρό μου είχε θέμα προσαρμογής θα ήταν για μένα ένας λόγος παραπάνω να την πάρω. Εν θέμαν αντίληψης των πραμάτων.

ΟΡΙΑ. Πολλά σημαντική λέξη για μένα. Έβαλα όρια τζιαι σε μένα τζιαι στες μιτσιές. Ναι που τα τωρά. Διαφορέτικά νομίζω εν θα εφκαιννα πουπάνω. Π.χ. το αστέριν ξέρει που μιτσιά ότι μπορεί να φάει γλυκά αλλά με μέτρο. Αν φάει μιαν σοκολατούα στη νούννα μου το μεσημέρι εν θα φάει άλλην άμα έρτει σπίτι. Τζιαι άμα την ρωτήσω λαλεί μου αλήθκεια. Έτσι έμαθεν. Καποτε μάχουνται η μάνα μου τζιαι η νούννα μου ότι είμαι γκεστάπο τζιαι εν αφήνω το μωρό να χαρεί. Να χαρεί τωρά τζιαι να κλαιει αυριο που εννα βουρώ στους οδοντιάτρους με σφραγίσματα ή στους διατροφολόγους γιατι τρώει τον αγλέουρα. Είμαστεν εντάξη. Ξέρουμεν μωρά 6-7 χρονων που βουρούν τους οδοντίατρους που τα τωρά. Εγώ είμαι 36 χρονών γεναίκα και δεν έχω ουτε μισό σφράγισμα. Και μια χαρά έτρωα τζιαι σιοκολάτες και πελλάρες. Εν είπα να μεν φάει. Αλλά να μάθει τζιαι που εν το μέτρον. Ή παμεν Jumbo. Η χαρά του παιδιού. Δεν μου έκαμε ποττέ μα ποττέ θέμα να της αγοράσω oτιδήποτε. Πάντα όποτε θα πάμε θα πιάσει κάτι μικρό που της αρέσει. Ως τζιαμέ. Πάω στο Jumbo γιατι πρέπει προφανώς να αγοράσω κάτι. Εν πάω για να το σηκώσω επειδή αρέσαν του ούλλα τα πράματα του μωρού. Αλλά πάλε εννα μου πείτε εν τζιαι θέμα μωρού. Εν και ξέρω πως θα μου εξελιχτεί η πελλοασπασία. Αλλά νομίζω ότι το 95% είναι το πως θα μάθουν τα μωρά. Εν νομίζω να εν γονίδιο το να θέλεις να τα γοράζεις ούλλα.  

Για να τα πετύχω τούτα έβαλα τζιαι σε μενα όρια. Το να της πω όι σε κάτι εν τζιαι εν ευκολο. Ούλλοι/ες που είσαστε μάμμες τζιαι παπαδες ξερετε πολλά καλα πόσο ευκολα μπορούν να σε κάμουν manipulate τουτα τα μικροσκοπικά αθρωπούθκια. Παίρνεις βαθιές αναπνοές και αυτοσυγκεντώνεσαι... Λαλέις και θκυο τρία ωωμμμ ωωμμμ.... Τζιαι κάτι θα πετύχεις. Επίσης, επειδή είμαι πελλονευρική (εξού τζιαι η πελλοασπασία) και θυμώνω ευκολα, τωρά είμαι σε φάση που προσπαθώ να βρω τρόπους κατευνασμού των νεύρων μου και να μεν ξεσπω σε λάθος άτομα και ώρες... Εν πολλά δύσκολο για μένα αλλά προσπαθώ και η αληθκεια ένι ότι μιαν κάποια διαφορά έκαμα την.

Για να γίνουν ούλλα τούτα που έγραψα πιο πάνω τζιαι να δουλέψουν προς όφελος του οικογενειακού team ΠΡΟΣΠΑΘΩ να ΑΚΟΥΩ (τα μωρά τζιαι τους ειδικούς), να ΘΚΙΑΒΑΖΩ (τα μωρά τζιαι κάποια βιβλία) αλλά παραπάνω να ΑΦΙΕΡΩΝΩ ΧΡΟΝΟ... Πολύ χρόνο. Πετούν οι ώρες και οι μέρες τζιαι εν το καταλάβω. Αλλά σιέρουμαι το. Ρουφώ όσην παραπάνω ενέργεια μπορώ για να τους τη διώ πίσω διπλή τζιαι τριπλή, τζιαι νομίζω σιέρουνται το τζιαι τζείνες το ίδιο. Το θεωρώ το πιο σημαντικό σε αυτή τη φάση της ζωής μας.

Έχω τζιάλλα μα εν μου έρκουνται τωρα... Αφηνω τα για επόμενο mommy post. xxxxx

7 σχόλια:

  1. Όπως τα είπες!!!! Όπως τα είπες όμως.
    Αυτά προσπαθώ να κάμω. Εγώ κυρίως ακούω, όσο αφορά όρια, συμπεριφορές, και βλέπω τι δεν μου αρέσει και προσπαθώ να το αποφύγω.
    Στο Jumbo τους παίρνω και εγώ. Σούπερμάρκετ και με τους τρεις. Η χαρά της ζωής. Ειδικά τώρα που μεγάλωσαν οι δυο. Ούτε θέμα με το τι θα πιάσουν, πόσα θα πιάσουν, κλπ. Είναι όπως τους μάθεις αλλά βλέποντας τον δεύτερο, είναι και θέμα χαρακτήρα. Δεν πετυχαίνουν τόσο εύκολα αυτά που προσπαθώ να εφαρμόσω.
    Πχ. τηλεόραση καθημερινές σπίτι δεν βλέπουν. Είδα διαφορά στην συμπεριφορά της μεγάλης. Πιο ήρεμη. Είναι αρκετό το 15λεπτο που βλέπουν το μεσημέρι στην γιαγιά τους όταν πάω να τους πιάσω. Αυτά.
    Call me φάουσα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Sometimes its good to be a bit φαουσα!! Όσο για την τηλεόραση ευτυχως που εν και οι θκυο παραπάνω των τραγουδιών... Οποτε youtube rocks!!! Τη μιτσια κάποτε την ωρα που την ταϊζω βάλλω της λλίο baby tv για αντιπερισπασμο για να ανοιει το στομα της ;p

      Διαγραφή
    2. Εμείς ακούμε ραδιόφωνο μόλις τελειώσει η "ώρα κοινής ησυχίας", σε τέτοιο βαθμό που το τρίτο παιδί πριν να μιλήσει τραδούδησε. Και δεν υπερβάλλω.

      Διαγραφή
  2. Ανώνυμος31.3.17

    ο υπνος ειναι ιερος,εψες εμενα 16 μηνων ξυπνησε η ωρα 1 λογω βηχα εσταθηκε μεσα στο κρεββατι και εφοναζε μου,επια επιασα τον και εβαλα τον μαζι μας,κοιμηθηκαμε σερι μεχρι τις 7 30.
    θυλασα μεχρι που επεστρεψα δουλεια,θεωρω οτι ολες πρεπει να θυλαζουμε τα μωρα μας,για οσο μπορουμε και αντεχουμε,δεν μου αρεσει η κριτικη που γινετε σε οσες σταματησουν σχετικα γρηγορα.
    ο καθενας μεγαλωνει τα μωρα του οπως θεωρει ο ιδιος σωστα,μπορει κατει που εδουλεψε σε εσενα σε μενα να μην πιανει,μεγαλη συζητηση και αυτη.
    για τα υπολοιπα ακομα δεν εχω την καταλληλη εμπειρια ,τωρα αρχισαμε να βαζουμε ορια εχουμε δρομο ακομα,συμφωνω ομως μαζι σου :-)

    Μαρια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Συμφωνώ μαζί σου Μαρία μου ο καθένας λειτουργεί όπως θεωρεί καλύτερο... Good luck για τα μετέπειτα :)

      Διαγραφή
  3. Ανώνυμος4.4.17

    τι να πω, εγώ εσταμάτησα να διαβάζω τζαμαί που έγραψες ότι τζοιμούνται τζι οι δυο σερί. Γυρέφκω πέτρα
    neerie

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εν με ήβρεν καμιά ακομα... Ευτυχώς...

      Διαγραφή