20 Απριλίου 2015

Εν ηξέρω ήντα τίτλο να βάλω... 

Νιώθω λλίο (εως πολλά) σκατά για να σκεφτώ τίτλο. 

Έπιασα τη μάμα τηλέφωνο πριν λλίο να δω πως παν τα πράματα. Είχαμεν χημειοθεραπεία σήμερα πάλε. Η νούννα. Εν την άκουσα καλά τη μάνα μου. Είπε μου ότι οκ επήαν ούλλα "καλά" 'οπως την προηγούμενη φορά. Πριν 3 εβδομάδες που έκαμεν, τις πρώτες έξι μέρες ήταν μια χαρά. Αππάρα που λαλούμεν. Εκάτσαμεν τζιαι εκάμαμεν τζιαι κουλλουρούθκια τζιαι φλαούνες πριν το Πάσχα. Την 6-8 ημέραν ήταν με αναγούλες, εμετούς, ζαλάδες, κούραση. Ευτυχώς εν εδιήρκησε πολλά το φκιολίν. 

Τις τελευταίες ημέρες επρόσεξα ότι αρχίσαν σιγά σιγά και αραιώνουν τα μαλλιά της. Άλλο να το λαλείς τζιαι άλλο να το θωρείς. Πόσο μάλλον να το ζιείς. Ελυπήθηκα. Πολλά. Τζιαι όπως της εμίλουν της μάμας τζιαι ελάλεν μου για την ημέρα τους, ελύγισεν. Είπα της αν λυγίσεις εσύ εχαθήκαν ούλλα. Έννεν πολλά δυνατός άθρωπος η μάνα μου πας τούντα πράματα. Εν φτανόκαρτη. Η νούννα που την άλλη εν πιο δύνατη. Πάντα ήταν. Ίσως τζιαι λόγω δουλειάς. Αλλά τωρά εν διαφορετικά τα πράματα. Πρέπει εμείς να φανούμε δυνατοί. Λυπούμαι γιατι ξέρω ότι επειδή εν δυνατή κρατά τη στεναχωρία της τζιαι εν μας τη δείχνει. Τζιαι εν ξέρω κατά πόσον εν καλό τούτο. Τζιαι είπε μου τζιαι η μάμα ότι ελυπήθηκε πολλά σήμερα γιατί είδε πρώτη φορά τούφες να πέφτουν. Εν μπορώ να το χωνέψω. Κλαίω μόνο που το σκέφτουμαι. Τωρά έννα μου πείτε ότι κάμνω θέμα για τα μαλλιά που στο κάτω κάτω έννα ξαναβλαστήσουν. Οκ μπορεί να έσιετε τζιαι δίκαιο. Ο κόσμος έσιει πολλά πιο σοβαρά θέματα να ασχοληθεί που τες τρίσιες. Εμένα τούτο με πειράζει τωρά όμως.

Τζιαι κάθουμαι τζιαι σκέφτουμαι ούλλες τζείνες τες στιγμές τζιαι τες χαρές τζιαι τες λύπες που επεράσαμε με τη νούννα. Πάντα δίπλα μου. Σε ότι έκαμνα, όπου τζιαι να ήμουν. Που τα παιδικά χρόνια που στην ουσία ανάγιωννε με μαζί με τους γονιούς μου. Μετά στο σχολείο, στις σπουδές τζιαμέ. Στην αποφοίτηση μου που ήρτε. Αν αποφάσιζα να πάω τζιαι στην τελετή στη ΝΥ ήταν να κόψει να έρτει σίουρα. Ακόμα τζιαι στην πρώτη μου μεγάλη ερωτική απογοήτευση με το ζόρι την έπεισα να μεν πιάσει το αεροπλάνο να έρτει δίπλα μου. Ηταν που τους πρώτους που εγνώρισεν το Mr Hyde τζιαι ήταν πρώτη τζιαι καλύτερη στην κλινική όταν εγέννουν. Πόξω μπάστακας να καρτερά το αστέριν. Ώσπου επήεννεν τζιαι εβοήθαν τον τατά στο μαχαζίν ή έννοια της ήταν ήντα που να φάμεν τζιαι ειδικά το αστέριν. Τζιαι τωρά.... Τωρά βασανιέται. Παραπάνω ψυχολογικά τζιαι ξέρω ότι εν θα μας το δειξει. Για να μεν στεναχωρηθούμεν. Ειδικά εγώ τζιαι οι γιούες της. 

Τελικά είμαι τυχερός άθρωπος. Για μένα εν ισχύει το μάνα είναι μόνο μία. Για μένα μάνες είναι δύο. 

3 Απριλίου 2015

Κουλλουμακκα τζιαι πολα σέλα

Πόθεν να αρκέψω. Έσιει ένα μήνα να εμφανιστώ δαμέσα. Εσυνέβηκαν διάφορα. 

Η θεία και η νούννα εγχειριστήκαν. Όλα επήγαν καλά...ως την εγχείριση. Διότι πάρακάτω... Έτσι τζιαι έτσι. Η νούννα έχει λέμφωμα. Μόλις το άκουσα εκοπήκαν τα πόθκια μου. Εμπήκα έψαξα τζιαι εθκιάβασα κάμποσα. Ευτυχώς μετά από τις εξετάσεις που χρειάστηκε να κάμει, έδειξε ότι δεν έχει μετάσταση αλλού και ότι είναι πλήρως ιάσιμο. Αλλά.... Πρέπει να κάμει χημιοθεραπείες και ακτινοθεραπείες. Οπότε άρχισε ένα κύκλο θεραπειών προχτές. Θα ταλαιπωρηθεί για κάποιο διάστημα αλλά τουλάχιστον θα ξέρει μετά ότι επέρασε. Θα έχει τις αναμενόμενες παρενέργειες αλλά το χώνεψε... νομίζω. Κι εμείς μαζί της... πάλε νομίζω. Όσο για τη θεία θα μάθει σήμερα τι ακριβως έδειξε η βιοψία της και τι θα χρειαστεί να κάμει περαιτέρω. Αναμένομεν στο ακουστικό μας.

Έχει ένα μήνα είμαστε εναλλάξ άρρωστοι. Αρχές του μήνα το αστέριν. Μετά εκόλλησεν με εμένα. Μετά εκόλλησα το Mr Hyde. Και τωρά ξανάμανα εγώ.  Εκουράστηκα να βήχω. Το καλό εν ότι έκαμα κοιλιακούς. Πονώ τους που το πολλύ το βηξε βήξε. Ούτε να επήεννα κάθε μέρα γυμναστήριο έτσι πιάσιμο. Ελπίζω μόνο να μεν ξαναρρωστήσει το αστέριν.

Αναλάβαμε και ένα project που μας απορρόφησε ούλλους πολλά. Βλέπε εμένα, Mr Hyde, αέρφιν μου, αέρφιν του Mr. Hyde. Εκτός δουλειάς. Αναλάβαμεν να βοηθήσουμε μια ξαδέρφη να στήσει δική της δουλειά. Και σε έτσι χαλεπούς καιρούς αντιλαμβάνεστε... Εν και το budget περιορισμένο.... Εν κάτι όμως που μας ενθουσίασε ούλλους πολλά για κάποιο λόγο τζιαι επήραμεν το πολλά πατριωτικά. Αν πετύχει έννα γίνουμε consultants νομίζω :)

Τζιαι έχω τζιαι τη μέλλουσα κουμέρα να μου τηλεφωνά τζιαι να αγχώνεται με ποιό αυτοκίνητο έννα πάει στην εκκλησιά, τι κουρτέλλα έννα δείσει πας το λοκκούμι τζιαι ήντα τούρτα έννα κάμουμε στο hens. Πέρκι να νομίζει ότι έννα της κάμω βίλλους τζιαι πελλάρες. Αν με αρωτάς με hens με chickens. Αλλά τελοσπάντων. Εδώ ο κόσμος χάνεται τζιαι ο πελλός τζιει που πονεί (για να μεν πω τίποτε άλλο).

Anw... Ενηξέρω αν έχω τίποτε άλλο να σας πω. Αν εξήασα τίποτε ξαναμιλούμε...

Α τζιαι καλό μήνα!