6 Μαρτίου 2015

Τζείνος

Η πρώτη φορά ήταν νομίζω Πάσχα. Πριν καμιά 15αριά χρόνια. Εγώ ήμουν φοιτήτρια στη Σαλόνικα. Εσύναξα τα πουρτού μου τζιαι ήρτα να κάμω διακοπές. Η νούννα μου μόλις είχεν πιάσει μετάθεση. Εμετακινήσαν την σε ένα χώρο που της έτρωεν τη ψυσιή της. Αλλά εστέκετουν βράχος, τζιαι έκαμνε τη δουλειά της. Αλλά έκαμνε τζιαι παραπάνω που τη δουλειά της, όπως ούλλοι τους τζειμέσα. Τούτοι ήταν τζείνοι που εζούσαν το μαρτύριον μαζί τους, αλλά επειδή εν αθρώποι εκάμναν πολλά παραπάνω που τζείνα που έπρεπε. Εν οι άλλοι που είχαν τα καλά της τζοιλιάς τους μες τα γραφεία που εν εκάμναν τίποτε. Τζιαι έτα τωρά....

Τζείντο Πάσχα λοιπόν, την ημέραν του Πάσχα, είχαμεν σύναξη ως είθιστε... Έλα όμως που η νούννα εδούλευκε βάρδια. Τελικά αποφασίσαν με τη συνάδερφο τζιαι επιάσαν έγκρισην, να πιαν που έναν τζιαι να παν να πασκάσουν σπίτι τους. Ποιός ο λόγος να τα κλεισείς μόνα τους σε ένα σπίτι Πάσχα ημέραν. Ήρτεν που λαλείται κατά το μεσημέρι τζιαι έφερεν τον μαζί της. Ενημέρωσεν μας τζιαι είπεν μας πανω κάτω τι μωρόν ένι, αρκετά ιδιόρυθμο, επιθετικό και με ψυχολογικά προβλήματα. Εμπήκαν της πόρτας. Αθθυμούμαι τον ως τωρά. Ένα μωρούι 5-6 χρονών. Φοϊτσιασμένον. Να χώνεται πίσω που τη φούστα της. Υποδεχτήκαμεν τον. Είσιεν μου πει η νούννα μου ότι αρέσκει του πολλά η μουσική. Τζιαι ήβρα ένα cd player που είχα με ακουστικά τζιαι 2-3 cd τζιαι έβαλα τα τζιαμέ να τον φιλέψω. Άρεσεν του πολλά. Εδώκαμεν ούλλοι πάνω του τζιαι εθώρες τον ότι έλαμπεν. Εν τζιαι έθελεν πολλά παραπάνω. Με δώρα, με παιχνίθκια, με cd. Μόνο αγάπη τζιαι λλίη σημμασία. 

Είδα τον αλλο 5-6 φορές με την πάροδο του χρόνου. Έφερνεν τον κάποτε τες γιορτές. Μιαν φορά θυμούμαι έφερεν τον μιαν ημέρα μες τον Αύγουστο. Μπορεί 15Αύγουστο. Τζιαι εφόρεν μακρύ τζιν παντελόνι. Ε νούννα λαλώ της, εν ήσιεν ένα κοντοπαντέλονο να του φορήσετε; Εν 40 βαθμοί. Ένεφκεν μου να σιωπήσω. Εν εκατάλαβα. Εκόντεψεν μου. Σιώπα λαλεί μου. Εν φορεί κοντά παντελόνια. Ατού ο Γαβρίλης. Κόρη λαλεί μου, σκάσε, τζιαι τα πόθκια του εν καμένα. Εν θέλει να φαίνουνται. Έκαψεν του τα. Εκοκκάλωσα. Ενόμισα εσταμάτησεν η καρδία μου. Επήα στο δωμάτιον μου κανένα 5λεπτο να φέρω το νου μου. Έξερα μέσες άκρες ότι του έκαμεν πολλά. Τζείνη μπορεί να ήταν η πρώτη φορά που καταράστηκα άθρωπο. 

Εμεγάλωσεν. Έκαμα τζιαιρόν να τον δω. Εμάθαινα νέα του ποτζιή ποδά. Εν Κύπρος δαμέ! Εξανάπιαεν μετάθεση η νούννα. Τζιαι πάλε είσιεν τον μαζί της. Τα προβλήματα εσυνεχίζαν, επιθετικότητα, ψυχολογικά, και πλέον και σεξουαλικής φύσης προβλήματα. Εντύνετουν γυναίκα. Ήθελε να γίνει τραβεστί και μετά που θα ενηλικιώνετουν να κάμει αλλαγή φύλου. Και φυσικά χρήση ουσιών. Τζιαι τα χρόνια επερνούσαν.
 
Τζείνη αθθυμάτουν τον μιαν στο τόσο. Τζείνος εν τζιαι εξήαννεν την όμως. Παρόλα όσα επέρασεν, είσιεν φορές που την έθελεν. Τι σου είναι το αίμα τελικά... Υπήρχε μια σχέση αγάπης και μίσους που τα εχώριζε μια κλωστή. Μια τρίχα καλύτερα.

Εχτές ήβραν τον νεκρό στο διαμέρισμα του. Ετηλεφωνήσαν οι γειτόνοι λόγω άσχημης μυρωδιάς. Έχει μέρες που επέθανε. Ένα εικοσάχρονο παιδί. Μέρες και εν τον εγύρεψε κανένας. 

Και δαμέ θυμώνω. Θυμώνω σε σημείο που εν ελέγχω τον εαυτό μου. Γιατί; Τζιαι απαντώ μόνη μου. Πολλά απλά επειδή. Χίλια επειδή. Επειδή εν υπάρχει ούτε κράτος ούτε κοινωνία να βοηθήσει πραγματικά. Τι να σου κάμει ένα σπίτι με μαζεμένα τόσα προβληματικά μωρά. Ιδρυματοποίηση και άγιος ο Θεός. Πόσα να κάμει ο λειτουργός. Πόσα να κάμει ο εθελοντής. Όταν το σύστημα και οι ίδιοι οι νόμοι νοσούν και βρωμούν που το μίλι. Μάσιεσαι Οδυσσέα μου καλέ, τζιαι συ κύριε εισαγγελέα μου να ξιβρωμίσετε τους βόθρους. Τους νόμους σας πότε έννα τους ξιβρωμίσετε τζιαι να τους εξυγχρονίσετε; Να θέλετε συγκατάθεση που τη μάνα για να δώκετε το κοπελλούιν της για υιοθεσία, για να  μεγαλώσει σε ένα περιβάλλον υγιές; Μα ποιά μάνα γαμώ το κέρατο σας. Τούτη που τον εβασάνιεν τόσα χρόνια; Τζιαι τούτον τζιαι τα αδέρφια του; Που τάχα μου εκάτσετε την μέσα λλίους μήνες, τζ ύστερα εφκάλετε την να σπείρει τζι άλλα μωρά; Που τωρά η έννοια της έννεν το παιδί της που εχάθηκεν, αλλά ποιος εννα πληρώσει για την κηδεία; Που είσαστε δαμέ κύριοι; Τι κάμνετε; Τίποτε. Ως συνήθως. Πήεννετε να ξιβρωμίσετε τους βόθρους, βάλτε τζιαι λλία χρόνια φυλακή τους βέργες, γίνετε ήρωες, τζιαι αφήστε τούντα μωρά στο έλεος του Θεού.

Το μόνο που λυπούμαι εν που εν επρόλαβε να σε σκοτώσει κόρη σκαρκά. Γιατί είμαι σίουρη ότι σε κάποια φάση θα το έκαμνε. Τζιαι θα το ευχαριστιούμουν πολλά. Ούτως η άλλως τζείνος ήταν μια χαμένη ψυσιή. Τζιαι για τούτον έφταις εσύ. Εσύ που τον εγέννησες! Εγέννησες τον, αλλά μάνα του εν ήσουν ποττέ!

3 Μαρτίου 2015

Κολλημένη


Έχει μέρες εκόλλησα με τούτο


Εκτός του ότι εν πολλά χαριτωμένη η Indila και τραγουδά με πολλά ωραίο και ιδιαίτερο τρόπο, το φιλμάκι εν πολλά παραμυθένιο και το τραγούδι εν υπέροχο.

Εχτές το μεσημέρι επήα σπίτι και έβαλα το ττάππο να παίζει και έπιασα το αστέρι και εχορεύκαμε όπως τες πελλές μέσα σε ούλλο το σπίτι. Οι στίχοι εν πολλοκολλούν (αν και ερωτεύτικα κι εγώ ένα μελαχροινό μώρατσο), καθότι εμείς δεν εστρυφογυρίζαμε στο κενό αλλά στο διαμέρισμα μας (διορθώστε με οι γαλλόφωνοι πλίζ). Κατά τα άλλα λατρεύω και άρεσε και του αστεριού και όποτε ελέτειωνε ελάλεν μου "πάλε, πάλε", ώσπου τζιαι άρκεψα να θωρώ αστερούθκια (που τα κανονικά).

Αυτά για σήμερα. Μετά και το μουσικό μας διάλειμμα επιστρέφουμε στην εργασία μας.

P.S. Πριν λλίο ανακοινωσε μας ο μάστρος ότι επαραιτήθηκε μια που τες γάγγραινες δαμέσα τζαι εχάρηκα πολλά (ούλλοι δηλαδή). Ήντα ψυσιή να φεύκεις τζιαι να σιαίρουνται οι άλλοι αντί να σε ποσιαιρετούν.