27 Φεβρουαρίου 2015

'Ονειρα/απωθημένα

Έχω απωθημένα. Ναι παραδέχουμαι το. Έχω απωθημένα. Όι ποτζιήνα που εσκεφτήκετε. Μάνι μάνι τσιμαρισμένοι. Τσ τσ τσ...

Στο θέμα μας. Εθαύμαζα πάντα τους ανθρώπους που καταφέρνουν τζιαι κάμνουν το μεράκι/ταλέντο τους επάγγελμα. Εν έσιει πιο ωραίο πράμαν. Ας πούμεν κάποια εν πολλά καλή στο μπαλέτο, εξελίσσει το τζιαι καταφέρνει να γίνει μεγάλη χορεύτρια ή δασκάλα χορού. Ή κάποιος που εν καλός με την μάππα να γίνει ποδοσφαιριστής ή προπονητής.

Έτσι τζιαι γω που ήμουν μιτσιά έθελα να κάμνω πολλά που τούντα πράματα. Χορούς, μουσικές, πιάνα, μπαλέτα, ζωγραφικές, τραούθκια κλπ κλπ. Έθελα να τα δοκιμάσω ούλλα τζιαι να δω τι μου αρέσκει ή σε τι τα καταφέρνω καλά τέλοσπάντων. Τζιαι ονειρεύκουμουν ότι κάποτε κάτι που τούτα τα ωραία έννα γίνει το επάγγελμα μου. Τότες όμως (βλέπε π.Χ.) εν ήταν τόσο της μοδός όσο εν τωρά τα κοπελούθκια να ασχολούνται με 100000000 πράματα. Υπήρχαν τα κλασσικά. Πιάνο και μπαλέτο για τις κορούδες και ποδόσφαιρο και κιθάρα για τα αγόρια. Εζήλευκα πολλά τις συμμαθήτριες μου που εκάμναν πιάνο και μπαλέτο. Εγώ επήα κανένα θκυό χρόνια χορούς ελληνικούς τζιαι άρεσκε μου πολλά αλλά επειδή μετά εμετάφερε τη σχολή μακριά η δασκάλα, αφορμή βοήθα οι γονιοί μου είπαν κανεί. Μετά που πρήξιμο εγράψαν με τζιαμέ κοντά για μοντέρνο (και καλά) χορό αλλά εν μου πολλοάρεσκε ούτε τζιαι τα πολλοεκατάφερνα η αλήθκεια. Όσο τζιαι να τους έπρηξα που τζιαμέ τζιαι τζιει εβάλλαν που το ένα τζιαι εφκάλλαν που το άλλο. Ο παπάς μου ελάλεν μου το σημαντικό εν το σχολείο σου. Να μορφωθείς να σπουδάσεις. Οκ είσιεν δίκαιο εν τζιαι λαλώ. Εσπούδασα Δόξα σοι ο Θεός τζιαι έχω μιαν καλή δουλειά που ευτυχώς αρέσκει μου. Έννεν δουλειά όμως ταλέντου. Εν δουλειά πρακτική. Δουλειά μυαλού. Έννεν ότι εν έσιει αξίαν. Αλοίμονο. Αλλά πες ότι είχα ένα ταλέντο. Εν είχα την ευκαιρία να το καλλιεργήσω. Πες ότι εδοκίμαζα στα 10 μου να μάθω βιολί τζιαι ότι τελικά εφαίνετουν ότι είχα ταλέντο. Που το ξέρω τωρά. Τζιαι εν τζιαι σημαίνει ότι θα το έκαμνα δουλειάν. Μπορεί απλά να το καλλιεργούσα σαν ταλέντο. Άλλο παράδειγμα. Όταν εσπούδαζα εγράφτηκα με μια φίλη μου χορό. Έκάμναμεν Latin, Ballroom και ελληνικούς. Που μιαν φάσην τζιαι μετά είπε μου η δασκάλα μου η οποία έκαμνε πρωταθλητισμό στην Ελλάδα, αν ήθελα να ξεκινήσω ένα ταχύρρυθμο κύκλο μαθημάτων για να το εξελίξω. Έθελα λίρες όμως. Τζιαι πάλε η απάντηση της μπάνκας ήταν αρνητική. Έμεινεν τζιαι τζείνο μισοδότζιην. Φυσικά που ήρτα Κύπρο εξαναξεκίνησα τζιαι μετά που μιαν διακοπή σκέφτουμαι να ξαναρχίσω.

Τούτο που θέλω να πω εν ότι είχα όνειρα να κάμω πολλά πράματα που ήμουν μιτσιά. Κάποια που τούτα διατηρώ τα ακόμα. Τζιαι θέλω να δώκω στο αστέριν όλες τες ευκαιρίες να αναπτύξει οτιδήποτε ταλέντο έχει. Μπορεί να μεν εν τα κλασσικά. Μπορεί να της αρέσκει να μαθαίνει ξένες γλώσσες ας πούμεν. Θαυμάζω πολλά btw τζείνους που ξέρουν πολλές γλώσσες. Εν θέλω όμως κατ' ουδένα λόγο να φκάλω πάνω της τα απωθημένα μου. Εν θέλω να γίνω η freak mum που παίρνει το κοπελλούιν της 100000 ιδιαίτερα για εν in. Θέλω να χαρεί την κάθε ηλικία ξεχωριστά τζιαι να κάμνει πράματα που αρέσκουν πρώτα σε τζείνην. Αλλά σκέφτουμαι τζιαι λαλώ: Για να δει τι θέλει πρέπει να τα δοκιμάσει πρώτα έννεν; Έννα αρκέψουμεν ας πούμε που το μπαλέτο, το πιάνο, να πάμεν στο βιολί τζιαι στο μοντέρνο χορό, να προχωρήσουμε στο τέννις τζιαι στο κολύμπι; Έννα φαράσει το μωρό τζιαι στο τέλος έννα αποβλακωθεί. Ξέρω κάμνω σκέψεις που εν ανούσιες, τζιαι πρέπει να αφήκω τα πράματα να κυλίσουν όπως έννα κυλίσουν αλλά είπα σας, η έννοια μου είναι να μεν φκάλω τα απωθημένα μου πάνω της.

Ήδη θωρώ την να παίζει βιολί σαν τη Vanessa Mae ή να χορεύκει με τις πουέντ της τη Λίμνη των Κύκνων.

19 Φεβρουαρίου 2015

Άγχος

Ήρταν ούλλα μιαν φατσιά. Τζιαι επελάγωσα. Που τη μια λαλώ οκ έννα έβρουμε τες λύσεις, που την άλλη πιάννει με το πεσιμιστικό μου τζιαι χάνω τη γη κάτω που τα πόθκια μου.

Ας τα πιάουμεν που την αρκήν. 

Η θεία. Μιλούμε για τη θεία μου που προσέχει το αστέρι. Δυστυχώς βρέθηκε κακοήθης όγκος στο στήθος. Ευτυχώς δεν είναι μεταστατικός και επιθετικός. Πρέπει όμως να αφαιρεθεί άμεσα. Στ' ανάθεμαν να πάεις πουστοκαρκίνε που θερίζεις το κόσμο. Έχουμεν τζιαι έναν Α ιστορικόν στην οικογένειαν οπότε αντιλαμβάνεστε ότι έπιασεν μας ούλλους ένας πανικός. Οπότε το αστέριν τωρά δεν έχει που να πηαίννει. Πρέπει άμεσα να πάει σχολείο. Εξεκινήσαμεν την περίοδο προσαρμογής αυτή την εβδομάδα για να είμαστε προετοιμασμένοι. Έλα όμως που εν προλαβαίνουμεν; Εκαλέσαν τη θεία να πάει για επέμβαση την ερχόμενη τρίτη. Οπότε σάστα τζιαι γύρασιν. Πρέπει να ξεκινήσει το μωρόν άρον-άρον να πηαίννει σχολείο που η ώρα 7:30 ως η ώρα 3 που έννα σχολάνουμεν. Εν πολλές οι ώρες τζιαι λυπούμαι την. Πολλά. Από ότι εκατάλαβα τούτες τες ημέρες που την παίρνω λλίο το πρωί τα παραπάνω μωρά πάσιν γύρω στες 8 τζιαι φεύκουν γύρω στες 2-2:30. Έχουν προφανώς γιαγιαδες-παππούδες που τα πιάννουν. Εμείς εν έχουμεν. Δουλεύκουν ούλλοι. Λυπούμαι την πολλά. Εν μεγάλη αλλαγή για τζείνην σε πολλά λλίο χρόνο τζιαι ήδη άρχισεν να το καταλαβαίνει τζιαι να αντιδρά. Κάμνει κούτζια το πρωί να μείνει στη θεία τζιαι εν θέλει να πηαίννω δουλειά, ενώ ποττέ της δεν εδιαμαρτηρήθηκε στο παρελθόν.

Πρέπει την ερχόμενην εβδομάδα να πιάσουμεν κάποιες μέρες άδεια εναλλάξ με το Mr Hyde ώσπου να προσαρμοστεί το μωρό. Τουλάχιστον να εν ομαλή η μετάβαση της. Η μάνα μου εν μπορεί να πιάει άδειαν. Δαμέ παμεν στο άλλο θέμα. Η νούννα. Ήβραν της ένα κουβαράκι κάτω χαμηλά τζιαι πρέπει να το παρακολουθεί με φαρμακευτική αγωγή. Εάν δεν δει διαφορά πρέπει να αφαιρεθεί επίσης. Τζιαι εν δύσκολη επέμβαση καθότι βρίσκεται κολλημένον σε αρτηρία. Οπότε η μάμα μου εν stand-by εάν χρειαστεί θα πρέπει να πιάσει άδειαν να πάει μαζί της τζιαι να τη βοηθήσει καμιάν-θκυό μέρες. Για τη μάμα του Mr Hyde ούτε λόγος. Αρέσκει μου που μου την προτείνεις τζιαι σαν λύση ρε μάνα μου. Τον τζιαιρό που ελάλουν ότι το μωρό πρέπει να μάθει τζιαι με την άλλη γιαγιά, άκουεν με ο τοίχος. Τωρά έτα ούλλα τζιαμέ. Σιγά μεν δεχτεί το αστέριν να μείνει τόσες ώρες μόνο του με τη άλλη γιαγιά. Τζιαι εννοείται η άλλη γιαγιά έσιει άλλους να βουρά. Αλοίμονο! Έφκαλα τα νεύρα μου όπως εκαταλάβετε τωρά. 

Τζιαι πουπανοπρίτζιν, ανάλαβα ένα καινούργιο project στη δουλειά που με αγχώνει ακόμα παραπάνω, διότι θεωρώ το πολλά σημαντικό, παρ'όλο που ο μάστρος εν αγχώνεται τζιαι ιδιαίτερα. Θεωρεί ότι εν βατά τα πράματα. Έννα δείξει, τζιαι ελπίζω να έχω εγώ άδικο τζιαι τζείνος δίκαιο. Αλλά ήντα ξέρω...

Τωρά έννα μου πείτε πνάσε κόρη μου. Ο κόσμος έσιει να αντιμετωπίσει πολλά πιο σοβαρά προβλήματα. Ξέρω το. Εγώ προς το παρόν αγχώνουμαι τζιαι εγέμωσα σπυρούθκια.

10 Φεβρουαρίου 2015

Ότι αθθυμηθώ

Είθισται στην οικογένεια και στον ευρύτερο μας κύκλο να φκάλλουμε παρατσούκλια στα νεογέννητα μωρά. Παρατσούκλια-ζωάκια. Βασικά εγώ το εξεκίνησα όταν εγεννήθηκε ο γιος της ξαδέρφης/κολλητής πριν έξι χρόνια και ήταν τόσο μικροσκοπικός που μου εθύμιζε ποντικούι. Έτσι τον εφώναζα ποντικάκι (τζιαι btw έμεινεν του). Μετά εκατάλαβα ότι βασικά ούλλα τα μωρά τόσο μικροσκοπικά ένι. Anw, εσήκωσα σύστημα και κολλώ σε ούλλα τα κοντινά μου μωρά ένα όνομα από κάποιο ζωάκι.

Σας πληροφορώ λοιπόν ότι: 
  •  Όπως είπαμε όταν εγέννησε το γιο της η ξαδέρφη/κολλητή τον εφώναζα ποντικάκι. Έμεινε στην ιστορία η ατάκα της άλλης ξαδέρφης όταν ήβρε ποντικό στην αυλή "Πε του γιου σου να μεν καλιεί τους φίλους του σπίτι μας χωρίς να μας το πει".
  •  Όταν εγεννήθηκαν τα τρελλά κι αλλοπαρμένα αγόρια μου, επειδή όντας δίδυμα ήταν ακόμη πιο μικροσκοπικά από το ποντίκι μου, τα εφώναζα μυρμήγκια.
  • Όταν εγεννήθηκε το αστέριν, επίσης λόγω μεγέθους (αν και ήταν όσο και τα μυρμήγκια) την εφώναζα σπουργίτι και ενίοτε θουπί ή θούπο (ξέρω έννεν πολλά όμορφο αλλά άμαν ήταν νυχτοπάππαρος και άνοιε τζιαι τα μάθκια της διάπλατα ήταν όπως τον θούπο). 
  •  Προχτές εγέννησε το δεύτερο η ξαδέρφη/κολλητή. Εν απίστευτο το πόσο μικροσκοπική εν τζιαι τούτη. Εν ξέρω αν το επάθετε ούλλες αλλά νομίζω άμαν περάσουν τη βρεφική ηλικία τα μωρά ξεχάνουμεν πόσο μικροσκοπικά ήταν όταν εγεννηθήκαν. Εγώ εφύρτικα όταν την είδα, και να φανταστείτε εν μισό κιλό πιο μεγάλη από ότι ήταν η δική μου. Χωρεί την μια χούφτα.
Bottom line:

Τωρά πρέπει να της φκάλουμε τζιαι τούτης ένα παρατσούκλι-ζωάκι να την φωνάζουμε. Εσκέφτηκε το ποντίκι να τη φωνάζουμε κουνούπι τζιαι η αληθκεια ένι ότι άρεσεν μου. I know έννεν ότι καλύτερο το κουνούπι, αλλά έννα μου πείτε είναι ο ποντικός ή ο λύμπουρος ή ο θούπος; 

So κουνουπάκι it is!

Welcome to the world κουνουπάκι!