20 Απριλίου 2015

Εν ηξέρω ήντα τίτλο να βάλω... 

Νιώθω λλίο (εως πολλά) σκατά για να σκεφτώ τίτλο. 

Έπιασα τη μάμα τηλέφωνο πριν λλίο να δω πως παν τα πράματα. Είχαμεν χημειοθεραπεία σήμερα πάλε. Η νούννα. Εν την άκουσα καλά τη μάνα μου. Είπε μου ότι οκ επήαν ούλλα "καλά" 'οπως την προηγούμενη φορά. Πριν 3 εβδομάδες που έκαμεν, τις πρώτες έξι μέρες ήταν μια χαρά. Αππάρα που λαλούμεν. Εκάτσαμεν τζιαι εκάμαμεν τζιαι κουλλουρούθκια τζιαι φλαούνες πριν το Πάσχα. Την 6-8 ημέραν ήταν με αναγούλες, εμετούς, ζαλάδες, κούραση. Ευτυχώς εν εδιήρκησε πολλά το φκιολίν. 

Τις τελευταίες ημέρες επρόσεξα ότι αρχίσαν σιγά σιγά και αραιώνουν τα μαλλιά της. Άλλο να το λαλείς τζιαι άλλο να το θωρείς. Πόσο μάλλον να το ζιείς. Ελυπήθηκα. Πολλά. Τζιαι όπως της εμίλουν της μάμας τζιαι ελάλεν μου για την ημέρα τους, ελύγισεν. Είπα της αν λυγίσεις εσύ εχαθήκαν ούλλα. Έννεν πολλά δυνατός άθρωπος η μάνα μου πας τούντα πράματα. Εν φτανόκαρτη. Η νούννα που την άλλη εν πιο δύνατη. Πάντα ήταν. Ίσως τζιαι λόγω δουλειάς. Αλλά τωρά εν διαφορετικά τα πράματα. Πρέπει εμείς να φανούμε δυνατοί. Λυπούμαι γιατι ξέρω ότι επειδή εν δυνατή κρατά τη στεναχωρία της τζιαι εν μας τη δείχνει. Τζιαι εν ξέρω κατά πόσον εν καλό τούτο. Τζιαι είπε μου τζιαι η μάμα ότι ελυπήθηκε πολλά σήμερα γιατί είδε πρώτη φορά τούφες να πέφτουν. Εν μπορώ να το χωνέψω. Κλαίω μόνο που το σκέφτουμαι. Τωρά έννα μου πείτε ότι κάμνω θέμα για τα μαλλιά που στο κάτω κάτω έννα ξαναβλαστήσουν. Οκ μπορεί να έσιετε τζιαι δίκαιο. Ο κόσμος έσιει πολλά πιο σοβαρά θέματα να ασχοληθεί που τες τρίσιες. Εμένα τούτο με πειράζει τωρά όμως.

Τζιαι κάθουμαι τζιαι σκέφτουμαι ούλλες τζείνες τες στιγμές τζιαι τες χαρές τζιαι τες λύπες που επεράσαμε με τη νούννα. Πάντα δίπλα μου. Σε ότι έκαμνα, όπου τζιαι να ήμουν. Που τα παιδικά χρόνια που στην ουσία ανάγιωννε με μαζί με τους γονιούς μου. Μετά στο σχολείο, στις σπουδές τζιαμέ. Στην αποφοίτηση μου που ήρτε. Αν αποφάσιζα να πάω τζιαι στην τελετή στη ΝΥ ήταν να κόψει να έρτει σίουρα. Ακόμα τζιαι στην πρώτη μου μεγάλη ερωτική απογοήτευση με το ζόρι την έπεισα να μεν πιάσει το αεροπλάνο να έρτει δίπλα μου. Ηταν που τους πρώτους που εγνώρισεν το Mr Hyde τζιαι ήταν πρώτη τζιαι καλύτερη στην κλινική όταν εγέννουν. Πόξω μπάστακας να καρτερά το αστέριν. Ώσπου επήεννεν τζιαι εβοήθαν τον τατά στο μαχαζίν ή έννοια της ήταν ήντα που να φάμεν τζιαι ειδικά το αστέριν. Τζιαι τωρά.... Τωρά βασανιέται. Παραπάνω ψυχολογικά τζιαι ξέρω ότι εν θα μας το δειξει. Για να μεν στεναχωρηθούμεν. Ειδικά εγώ τζιαι οι γιούες της. 

Τελικά είμαι τυχερός άθρωπος. Για μένα εν ισχύει το μάνα είναι μόνο μία. Για μένα μάνες είναι δύο. 

16 σχόλια:

  1. Εν δύσκολο Χαϊντούλα μου, κράτα γερά για λλόου της! Εύχομαι να περασεί και να γίνει καλά και καλή δύναμη, με ούλλη μου τη δύναμη. Ναί είσαι τυχερή τζιαι τούτο να σκέφτεσαι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ Τριολίν μου... Προσπαθώ να κρατώ γερά και εύχομαι να κρατηθώ όσο χρειάζεται.

      Διαγραφή
  2. Εν φυσικό να στεναχωριέσαι Hyde μου, τζιαι να λυγίζεις, τζιαι η μάμμα σου που εν δίπλα της. Όταν το περνούσα εγώ, εκτιμούσα πολύ περισσότερο όλες τις ανθρώπινες αντιδράσεις των δίπλα μου, παρά κάποιων που στην προσπάθειά τους να δείχνουν "τέλειοι" , οι αντιδράσεις τους δεν ήταν φυσιολογικές. Από την άλλη η νοννα σου, ευτυχώς που δείχνει δυνατή. Αναγκαστικά οι περισσότεροι καταφέρνουμε να μαζέψουμε όλη τη γενναιότητα μας μέχρι να περάσει όλο αυτό. Εν δύσκολο να αφήνεσαι να νοιώσεις όλα τα αρνητικά συναισθήματα - μιλώ πάντα με γνώμονα εμένα περισσότερο- γιατί όλη η προσπάθεια σου εστιάζεται στο να είσαι δυνατή και να το ξεπεράσεις.

    Όσον αφορά τα μαλλιά που πέφτουν είναι ένα δύσκολο κεφάλαιο, ΌΜΩΣ... Η γιατρός μού το είχε πει πριν καν αρχίσω χημειοθεραπείες, άρα το περίμενα. Αφού το περίμενα τότε αποφάσισα να μην περάσω ακριβώς αυτό που λες, δηλαδή, να βλέπω τούφες να πέφτουν. Πήγα και τα ξύρισα πριν την πρώτη χημειοθεραπεία (πέφτουν περίπου 18 μέρες μετά την πρώτη, μου το είχε πει κι αυτό η γιατρός! ). Κάποια πράγματα αφού δεν μπορούμε να τα αποφύγουμε είναι καλύτερα να αντιμετωπίζονται με θάρρος καλή μου. Και σου επιβεβαιώνω ότι ξαναβγαίνουν πιο γερά και "ενισχυμένα" από πριν.

    Κλάψε, αποφορτίσου όσο πιο πολύ μπορείς, να είσαι ο εαυτός σου με τη νονά σου, με μια θετική αντιμετώπιση όλων των δυσκολιων, που θα είναι περαστικές και με το καλό θα είναι πάλι η δεύτερη σου μάμμα μπαστακας δίπλα σε σένα και στο αστέρι σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εσύ γνωρίζεις καλύτερα που ούλλους. Παραπάνω που ούλλα επερίμενα τη δική σου απάντηση γιατί έξερα ότι έννα μου πεις τζείνα που εννα μου δώκουν δύναμη... για να τα πω τζιαι γω πάρακάτω. Τζιαι υπέρ-ευχαριστώ σε για τούτο.

      Και μεις το ξέραμε για τα μαλλιά. Πήγαμε και αγοράσαμε και περούκα. Το ξέρει ότι θα πέσουν και ότι μετά θα ξαναβγούν ακόμα πιο δυνατά... Αλλά πάλε... Εσύ ξέρεις καλύτερα πως είναι.... Σκέφτουμαι να πάω να κόψω τα μαλλιά μου κοντά. Τζιαι να πάρω τζιαι το αστέριν μαζί μου για να καταλάβει ότι εν μια φυσική αλλάγη το κόψιμο των μαλλιών. Διότι είμαι σίουρη ότι άμα τη δει με την περούκα, η αλλαγή θα την ξυνίσει, ίσως την φοβίσει κιόλας. Και εν θέλω. Θέλω να της έρτει φυσικό ότι μπορούμε να αλλάσσούμε ούλλοι τα μαλλιά μας. Γιατι το αστεριν είναι αυτό που θα ανεβάσει ψυχολογία σε όλους. Και ειδικά στη νούννα.

      Εγώ τζιαι η μάμα μου μπορούμε να κλάψουμε όποτε θέλουμε τζιαι να το φκάλουμε που μέσα μας. Τζιαι τζείνη μπορεί. Αλλά επειδή την ηξέρω, τζείνη ένναν η πιο δυνατή ως στο τέλος τζιαι ακόμα τζιαι μπροστά στον τατά ή στη μάνα μου εν θα το κάμει για να μεν τους στεναχωρήσει. Τζιαι εν τούτο που με στεναχωρεί. Νιώθω ότι έννα βασανιέται μόνη της. Τζιαι γυρίζει μου.

      Διαγραφή
  3. Χαιντούλα μου κράτα γερά, Πρέπει εσείς να σαστε οι δυνατοί τωρά..

    Επίσης amadruada@gmail.com αν θες να μιλήσεις για κάτι. Πολλά φιλούθκια. χχχ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ Άμυ μου!!! Να σαι κάλα!!!

      Διαγραφή
  4. Πολλά καλή σκέψη για κοντά μαλλάκια. Ξέρω ότι εν δύσκολο και για το μωρό σου, αλλά εξαρτάται πολλά και από εσάς πως θα αντιδράσει.
    Εγώ έβαζα φουλάρια, όπως δείχνει το βίντεο εδώ... https://youtu.be/ZsIP2T2yWjY
    Τα βρήκα εξαιρετική λύση, και μπορούσα να τα αλλάζω ανάλογα με τα ρούχα μου.
    Σου γράφω εδώ το email μου: ruth_ less2008@ yahoo.com
    Γράψε μου ότι θέλεις και το τηλέφωνο σου αν θέλεις να μιλήσουμε ή και να τα πούμε από κοντά.
    Δεν βρήκα το email σου πουθενά στο blog σου και δεν σου γράφω εδώ το τηλ για ευνόητους λόγους: )
    Αγκαλιά μεγάλη καλή μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ πάρα παρα πάρα πολύ... Και γι αυτό και για το άλλο :) Θα λάβεις σύντομα email.

      Διαγραφή
  5. Ανώνυμος21.4.15

    Eίσαι τυχερός άνθρωπος που έχεις και δεύτερη μάνα, και η νούνα σου είναι τυχερή που σας έχει, δεύτερη οικογένεια. Να έχετε δύναμη να είστε δίπλα της.
    Θυμάμαι διάβασα κάποτε ένα ωραίο κείμενο γι αυτό το θέμα των μαλλιών. Που έλεγε ότι παρόλο που αν το δεις εντελώς ορθολογιστικά είναι μάλλον σχετικά ασήμαντο, το συναισθηματικό του βάρος μας πέφτει πάντα δυσανάλογα τεράστιο. Είναι μια δύσκολη στιγμή, σου εύχομαι καλή δύναμη και περαστικά ειλικρινά (κι ας μη γνωριζόμαστε).
    Μαρία

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

      Διαγραφή
    2. Ευχαριστω Μαρια μου. Οντως το ψυχολογικο βαρος αυτου που φαινεται λιγο ειναι τεραστιο. Αλλο να το λες κι αλλο ν ατο ζεις. Και παλι ευχαριστω.

      Διαγραφή
  6. Επερίμενα να δω απάντηση της Ρουθούας, οπότε όλα καλά.
    Ήθελα να δω τι θα είχε να πει, γιατί κι εγώ θα έλεα ότι το θέμα των μαλλιών εν άσhημο, δαμέ μια φορά κάτι έγινε και επέρασα τη φρούτσα που τα μαλλιά μου κι εππέσαν τα μισά που την μια πλευρά-και είχε λόγο- και έπαθα πανικό. Κι ακόμα ήμουν μιτσιά, όι τωρά που το έχουμε το θέμα συνδεδεμένο με τη χημειοθεραπεία. Νομίζω εν η καλύτερη οδός να τα ξυρίσεις που πριν, μόνος σου, να μεν το ζήσεις τούτο το πράμα.
    Επίσης φουλάρια <3 (εγώ φορώ πουπάνω που τα μαλλιά επειδή αρέσκουν μου τόσο!)

    Μην την αφήσετε να πέσει, αλλά να είστε δυνατοί. Και όταν λυγίζετε μπροστά της, εξηγήστε ότι είναι που στενοχωριέστε που βασανίζεται.
    Στέλνω σας ούλλη μου τη θετική ενέργεια και τις πιο φωτεινές μου σκέψεις.
    Γράφε τα, λάλε μας τα αν σε βοηθά, εν μια εκτόνωση και τούτο, και βλέπεις και διαβάζεις και ακούεις κόσμο που καταλαβαίνει, να σου πει τα δικά του.
    Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστω Μουν μου. Οντως το να τα λαλω δαμε βοηθα πολλα ειδικα λαμβανοντας τοση δυναμη που ταδικα σας γραφομενα. Σημερα επηα τα καλα η αληθκεια. Ημουν φυσιολογικοτατη και κεινη μια χαρα. Ευτυχως.

      Διαγραφή
  7. Ανώνυμος30.4.15

    την τελευταία παράγραφο και τελευταία γραμμή δωστης την να την δει.. εν τούτα που διούν δύναμη. και οι αγκαλιές, πολλές μεγάλες ζεστές που τζίνες τις σφικτές...εμας ο δικός μας άγγελος ήταν όμορφη και χωρις μαλλιά και ας μεν το έβλεπε, κάμετε και την νούννα να βλέπει ποσο ομορφη είναι και έτσι..και με το να είσαι μαζι με τον άλλο και τούτο εν σημαντικο δια του δύναμη, με το να κάθεσαι τζιαμε..χωρις να λες ή να καμνεις κατι,,να είσαι τζιαμε..
    ευχομαι σου που καρδιας να παν ούλλα καλα και τούτο ούλλο να περασει γρήγορα σαν ενα κακο όνειρο.. ελπίδα και κουραγιο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αγαπητέ ανώνυμε σ' ευχαριστώ. Εχεις απόλυτο δίκαιο για τις αγκαλιές. Εδώ δίνουν δύναμη σε κάποιον που είναι καλά πόσο μάλλον σε κάποιον που υποφέρει. Σε αυτό τον τομέα ευτυχώς το αστέριν καμνει καλά τη δουλειά του :) Είμαστε δίπλα της συνέχεια και όντως ναι βοηθά. Δύναμη και σε σένα που απο ότι καταλαβαίνω πέρασες παρόμοια φάση. Και πάλι σε ευχαριστώ.

      Διαγραφή
  8. Όπως ήταν δίπλα σου τόσα χρόνια, έφερεν τα έτσι η ζωή ώστε να χρειαστείς τζιε εσύ δίπλα της. Σκέφτου το έτσι τζιε πάρε δύναμη να στηρίξεις τες μαμάδες σου :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή