31 Οκτωβρίου 2014

13 going on 30

Πόσο χρονών τη βάλετε; 

Είδα φωτογράφιση της εψές σε ένα περιοδικό και εδιερωτούμουν ποια εν τούτη η όμορφη κοπέλα. Και διαβάζω τίτλο... "Η δεκατριάχρονη Σοφία που θα μας εκπροσωπήσει στην Junior Eurovision" Δεν άκουσα; Πως είπατε; Ορίστε; Συγνώμη κυρία μου πόσο είστε; ΔΕΚΑΤΡΙΩΝ! 

Εγώ για τα καλλιστεία την έβαλλα πάντως και όι για Junior Eurovision. Μα τι επάθαν οι μιτσιές σιορ; Γιατί εν δεκατρία και δείχνουν 20-25; Βιάζουνται να μεγαλώσουν οξά αλλάξαν τα γονίδια μας; Εγώ στα δεκατρία μου ήμουν όπως το καθυστερημένο. Ακόμα και στα 17-18 μου πριν φύω για σπουδές, πάλε για καθυστερημένο με επέρνας (Εσύ που τριβιτζιάζεσαι να δημοσιεύσεις θαμμένες φώτο της εποχής..... θωρώ σε!). Εν ξέρω αν φταίν οι γονιοί και τα σχολεία και άτιμη κοινωνία και λοιπά κλισέ, αλλά νομίζω εχάσαμεν λλίο το μέτρο;

Οι μιτσιές μεγαλώνουν πριν να μεγαλώσουν. Τωρά έννα μου πείτε δαμέ έχουν σεξουαλικές σχέσεις που έτσι ηλικίες και πείραξε σε η εμφάνιση; Ε ναι! Που κάπου ξεκινά τούτος ούλλος ο φαύλος κύκλος. Εμείς επήαμε λύκειο και εκάμναν μας θέμα για το πόσο κοντή εν η φούστα, πόσο μακριά εν τα νύσια και κατά πόσο βάφουμε τα μαλλιά μας. Τωρά εν ούλλα must. Εν λαλώ να είμαστε στο άλλο άκρο. Εν και να κάμουμε τα μωρά καλόγριες. Αλλά όι να κυκλοφορώ μες το δρόμο και να διερωτούμαι, τωρά τούτη εν μιτσιά οξά εν της ηλικίας μου. Παλιά εξεχωρίζαν τα μωρά που τους έφηβους και οι έφηβοι που τους ενήλικες. Τωρά εν ένας αχταρμάς.

Τζιαι για να μεν παραξηγηθώ, εν έχω τίποτις με τη μιτσικουρού. Αντίθετα. Πολλά όμορφη, πολλά καλή, μάλλον θα έχει και ωραία φωνή (εν την άκουσα εν ξέρω), και μακάρι να μας εκπροσωπήσει επάξια. Αλλά ρέ κοπέλια εσείς που ασχολείστε με τούντα πράματα, απλά υπενθυμίζω σας, εν JUNIOR Eurovision που έννα την πέψουμεν όι Miss Universe.

24 Οκτωβρίου 2014

Το δώρο

Ξέρω το ότι εξανάγραψα για τα δώρα. Έγραψα βασικά για τον προβληματισμό μου άμα εν συνάμενα πολλά γενέθλια και μεινίσκω που ιδέες. Εχτές έκαμα ένα δώρο "αναλαμπή" για το οποίον εγώ εχάρηκα παραπάνω που τζείνον που το έπιαεν. 

Βασικά γενικότερα αρέσκει μου να κάμνω δώρα και ειδικά άμα εν τα περιμένει ο άλλος. Μικρά πράματα που μπορεί να ξέρω ότι για τον άλλον εν πολύτιμα. Πριν κάτι μέρες λοιπόν επληροφορήθηκα ότι θα έρκετουν στην Κύπρο η Victoria Hislop για την παρουσίαση του νέου της βιβλίου "Η Ανατολη" που έχει να κάμει με την εισβολή και ειδικότερα με την πόλη της Αμμοχώστου. Εκτός τούτου θα εβρίσκετουν και σε κάποιο βιβλιοπωλείο για να υπογράψει αντίτυπα του βιβλίου της. 

Παρένθεση
Η θεία μου (γιαγιά μου βασικά γιατί εν η μιτσιά η αρφή της γιαγιάς μου) και μάμα της ξαδέρφης/κολλητής/κουμέρας και εκείνη που μου αναγιώννει το αστέριν μου όσον είμαι δουλειά είναι μεγάλη φαν της Hislop. Γενικότερα εν βιβλιοφάγος η συγκεκριμένη θεία. 
Κλείνει η παρένθεση 

Έρκεται λοιπόν η αναλαμπή που σας ελάλουν. Θα επέταν που τη χαρά της αν της έκαμνα δώρο το βιβλίο. Πόσο μάλλον να εν υπογραμμένο. Έτσι λοιπόν είπα θα κάμω την προσπάθεια. Έμαθα την ώρα και τον τόπο που θα ήταν και έπιασα το αυτοκίνητο και επήα. Είχεν κόσμο που επερίμενε και όσον επαίρναν η ώρα επολλήνισκε αλλά ευτυχώς επειδή επήα νωρίς εν περίμενα πολλήν ώρα. Ευγενέστατη και με χαμόγελο υπέγραφε τα βιβλία της (ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ) και συζήταν με τον κόσμο. 

Το μεσημέρι λοιπόν, πάω να πιάσω το αστέριν και βρίσκω τες χεράκι - χεράκι να σουλατσάρουν στην αυλή. Προχωρώ και λέω στο αστέριν έλα να δώσεις ένα δώρο στη γιαγιά. Πιάνει το και διά της το. Και αρχίζει το τροπάριο "είπα σου εν θέλω δώρα και εν και γίνεται κάθε φορά που κυκλοφορεί ένα βιβλίο να μου το φέρνεις...μπλα μπλα μπλα." Και λέω του αστεριού πες στη γιαγιά να το ανοίξει... 

Μόνο το ύφος της και η χαρά της την ώρα που είδε την αφιέρωση ήταν ανεκτίμητα. Όπως ανεκτίμητη εν και η προσφορά της και κυρίως η αγάπη της για το αστέρι μου. 

Και αφού συγκινηθήκαμε, περνάμε σε ένα όμορφο τετραήμερο (ναι επίντωσα και άδεια) ξεκούρασης με τον Mr Hyde και το αστέριν. Αυτό κι αν είναι ανεκτίμητο. Καλά να περάσετε.

13 Οκτωβρίου 2014

Άντρα θέλω, τώρα τον εθέλω

Χαίρεται κυρίες και κύριοι. Μετά το παρασκευοσαββατοκυριακάτικο παραλήρημα του πυρετού του αστεριού περνάμε σε ένα άλλο παραλήρημα, δικό μου αυτή τη φορά. Αφού με επαρότρυνε και η αγαπητή Beatrix είπα να το κάμω το ποστ που εσκέφτουμουν για τους άντρες. Συγκεκριμένα για τα είδη των αντρών που μας αρέσκουν ή που εν μας αρέσκουν.


Νομίζω ούλλες έχουμεν την τάση να κατηγοριοποιούμεν τους άντρες ανάλογα με κάποια χαρακτηριστικά που έχουμεν στον νου μας, είτε γιατί μας αρέσκουν πολλά είτε γιατί μας φακκούν. Πουχου εμέναν αρέσκουν μου οι αθλητικοί τύποι (όι οι πομπαρισμένοι) και φακκούν μου οι "εναλλακτικοί" (εγώ λαλώ τους άλουτους).

Κατ' αρχήν κοπέλλες και κοπέλια μου το ιδανικό μεν το γυρεύκετε. Εν υπάρχει.
Εν έχει ας πούμεν άντραν που να εν έτσι:



(μισό να ποφυρτώ.....)

να έχει τα ριάλλια του τούτου: 



τζιαι την καρκιά του τούτου:



Ξηάστε το. 

Οπότε θα πρέπει να κάμουμεν επιλογή. Να βάλουμεν προτεραιότητες. Θέλουμεν τον macho man τον φετομένο που να εμπνέει τελοσπάντων μιαν αντρίλλα; Είμαστε πιο καλλιτεχνικές τζιαι θέλουμεν τον να έρκεται μαζί μας σε θέατρα και όπερες; Θέλουμεν τον εναλλακτικό, intellectual, ακτιβιστή; Θέλουμεν τον πολλά έξυπνο τζιαι θκιαβασμένον σε σημείο nerd; Θέλουμε τον αγαπησιάρη τζιαι νάκκον μαλακτούην; Θέλουμεν τον απλά να έσιει λίρες; (έσιει τζιαι ποτούτες τζι ας μεν το παραδέχουνται). Διαλιέχτε διαλιέχτε.... Εδώ το καλόν πράμαν!!!

Με βάση τους άντρες που ερωτεύτηκα κατά καιρούς θα με ελαλούσετε άνετα επιφανειακή. Θέλω τον ωραιό τζιαι macho. Δεν εννοώ να είναι πομπαρισμένος (γιαξ). Θέλω να μου φκάλλει αντρίλλα. Τζιαι θέλω να πιάννουν τα σιέρκα του (εκτός που τον κώλο μου). Όι να κρούζουν οι λάμπες τζιαι να είμαστε με τα τζιερούθκια. Δεν θα με εφαντάζουμουν ποττέ με άνθρωπο που είναι ας πούμε στο ίδιο size με μένα. Ούτε με κάποιον που εν ανακατωμένος σε 1000 οργανισμούς, η μόνη του έννοια εν η προστασία του σκουλουτζιού σάγλι-σάγλι τζιαι ξηάννει να κάμει μπάνιον τζιαι πουπάνω. Και φυσικά δε θα μπορούσα να είμαι με nerd. Θέλω να παίζω την έξυπνην. 

Τωρά έννα μου πείτε μπορεί να πληρεί 2-3 που τα πιο πανω. Ναι εν τζιαι λαλώ. Μπορεί να εν macho τζιαι να πηέννει τζιαι στην όπερα. Αλλά πούντον. Εγώ τόσα χρόνια στο κουρμπέτι εν ήβρα κανέναν. Εκτός που τον κύριον πιο πάνω που παίζει τζιαι θέατρο τζιαι σινεμά (μισό να ξαναποφυρτώ...) ένι ξέρω κανέναν άλλο. Ας πούμεν θα ήθελα τζιαι γω τωρά να πιάω το Mr Hyde τζιαι να του πω "ρε αγάπη ήβρα εισιτήρια για την τάδε παράσταση εν και έχουμεν τίποτε το σάββατο έννεν"; τζιαι να μου πει "όι κλείστα ώσπου εν γλίορα". Το πιο πιθανόν θα μου πεί "όι έν έχουμεν πήεννε".  Αλλά που την άλλη, την ώρα του σεξ εν τζιαι θέλω "γούτσου γούτσου" τζιαι να μου λαλεί "Mademoiselle Mademoiselle γιατί να είσαι η Mademoiselle", I just want him to do his thing.

Για να μεν είμαι απόλυτη όμως, εν σημαίνει ότι ένας macho εν ττόπουζος τζιαι φτωχός, ούτε ότι ο ακτιβιστής εν άσιημος τζιαι άλουτος. Τζείνο που λαλώ εν ότι καλώς ή κακώς έχουμε μες το νου μας κάποιες κατηγορίες, τζιαι πολλές φορές μπαίνουμε στον πειρασμό να κατατάξουμε τους άντρες που γνωρίζουμε σε τούντες κατηγορίες. Τζιαι για να μεν παρεξηγηθώ εν και ταπελλώνω ούλλους τους άντρες που γνωρίζω. Απλά τον καιρό που ήμουν ελεύθερη είχα την τάση να το κάμνω για τις "υποψήφιες" περιπτώσεις. Νομίζω η κάθε γυναίκα μπαίνει στο τρυπάκι να χαρακτηρίζει έναν άντρα με βάση το τι της αρέσκει τζιαι τι όι. Τζιαι εν τζιαμέ που βάλλει τζιαι τες προτεραιότητές της. Έχει παραπάνω σημμασία το Α ή το Β. Αν κατέχει και τα δύο το παιδίν ήβρεν λαχείο.

Αλλά πάλε, όπως είπαμε και σε παλαιότερο ποστ το κλίκ φτάνει τζιαι περισσεύκει, όσες κατηγορίες τζιαι να κάμουμεν μες το νου μας. Τζιαι όπως πολλά σωστά είπεν η αγαπητή Sike:

"η σαρξ θα τσιμπήσει μόλις βρεθεί κάποιος στο δρόμο της να μας ταράξει".

Άτε ακούω κατηγορίες να κάμουμεν χάζιν.