29 Αυγούστου 2014

Δελτίο Τύπου

Γειά σας. Ήρτα πάλε. Πού ήμουν; Εν επήρετε είδηση ότι έλειπα αλόπως.

Τέλος και η Φάση Β των διακοπών. Επεράσαμεν πολλά καλά Δόξα σοι ο Θεός. Επήαμεν Αγία Νάπα. Και έχω να δηλώσω ότι από δω και πέρα 1000 φορές Αγία Νάπα παρά Πρωταράς. Πόσο μπανάλ πλέον τούτος ο Πρωταράς. Να μεν πω δηλαδή ότι περπατάς μες το δρόμο τζιαι διάς πας τον καθένα που ΔΕΝ θέλεις να δεις στες διακοπές σου. Αγία Νάπα φίλες και φίλοι. Ακούεις κυπριακά κάθε 22 ώρες. Τζιαι δεν είναι η Αγία Νάπα που θυμούμουν εγώ που το σχολείο (ναι έχει καμιάν δεκαπενταετία να πατήσω). Επεκτάθηκε, έσασεν πολλά, το λιμανάκι εν ωραίο γραφικό με ταβέρνες και εστιατόρια, έχει μιαν φάουσαν τόπους να πάεις τζιαι για φαί τζιαι για καφέ τζιαι για ποτό τζιαι το κυριότερο δεν είναι ούλλα σε ένα δρόμο. Οπότε δεν είναι πατείς με πατώ σε. Η δε πλατεία δεν είναι όπως την θυμούμαι με 30 άτομα σε κάθε τετραγωνικό μέτρο να επιδίδονται σε όργια. Οκ μπορεί να μετατρέπεται σε άνδρο της ακολασίας μετά τις 12 - 1 τη νύχτα, αλλά εν μας ενοχλεί πλέον αφού έτσι ώρες κοιμόμαστε τον ύπνο του δικαίου αγκαλία με το αστέριν. 

Επήε τζιαι τούτο που λαλούμεν. Επεράσαμεν καλά, εκάμαμεν τα μπάνια μας, εμαυρίσαν οι άλλοι θκυό τζιαι όι εγώ πάλε, εφάμεν ότι εθέλαμεν τζιαι τωρά τραβούμεν τα μαλλία μας. Back to reality.

Πάμεν πάρακατω. 

Παραπάνω δηλαδή, διότι πάλε ανέβασεν μας στα αστέρκα το Αποελλίν. Επήαμεν τζιαι στον αγώνα εβάλαμεν την τεσσάρα μας τζιαι εστανιάραμεν. Μετά την ψεσινή κλήρωση ώρα να ππέσουμεν που τα αστέρκα τζιαι να λατσιηστούμεν. Ο Θεός είναι ΑΠΟΕΛ. Ναι... Αλλά όσον ΑΠΟΕΛ τζιαι ναν ο Ύψιστος, ο Μέσι τζιαι ο Ίμπρα εν ένι. Οπότε σάστα τζιαι γύρασιν. Θα ζήσουμε να το δούμε κι αυτό. Που τη μιαν είμαι χαρούμενη που κληρωθήκαμε με τούντα μεγαθήρια τζιαι ξέρω ότι η ομάδα θα κάμει τα αδύνατα δυνατά να σταθεί αξιοπρεπώς απέναντί τους, που την άλλη εννοείται ότι χαλιούμαι διότι επέρχεται άγριο πισκάλισμα. Τζιαι νευριάζω ακόμα παραπάνω διότι τωρά που θα επισκεφτούν το Γ.Σ.Π. οι μεγάλοι αστέρες της μπάλας, ο κάθε αμπάλατος που πατά γήπεδο μιαν κάθε Αγίου Πιγκουίνου θα θυμηθεί ότι θέλει να πάει γήπεδο τζιαι θα βάλει λυτούς και δεμένους να του εξασφαλίσουν πακέτο των αγώνων, όι για να υποστηρίξει την ομάδαν αλλά για να πει ότι επήεν τζιαι είδεν που κοντά τον Μέσι, τον Νεϊμάρ τζιαι τον Ίμπρα. Όπως έγινεν τζιαι τότε με τη Ρεάλ. Έπιασεν εισιτήριο ο κάθε ττόππουζος τζιαι εμείς επασκίσαμεν να έβρουμεν. Οκ ούτε εγώ που τότε που έμεινα έγκυος δεν έχω πλέον season αλλά προσπαθώ, τουλάχιστον στα σημαντικά παιχνίθκια, να είμαι τζιαμέ να υποστηρίξω την ομάδαν. Εν αθθυμούμαι να πάω μόνο για να δω αστέρες άλλης ομάδας τζιαι να χουμιστώ.

Τωρά να πω τζιαι για την Ομόνοια; Εν κρίμαν τζιαι πιστεύκω αξίζαν να περάσουν μπροστά στη συγκεκριμένη ομάδα. Εν είδα ούλλον τον αγώνα αλλά που τα στιγμιότυπα που είδα όντως εγίναν λάθη που εστοιχήσαν στην ομάδα τζιαι που επαίξαν καθοριστικό ρόλο στη μη πρόκριση. Αλήθκεια τωρά. Παρόλον που εν χόχοι :) εν αξίζαν τούντην μεταχείριση.

Ο Απόλλωνας τωρά, έβαλεν τζιαι τζείνος την τεσσάρα του τζιαι κληρώνεται σήμερα στους ομίλους του Europa. Μπράβο του και εις ανώτερα. Btw έχει 1 στες 6 πιθανότητα να πέσει με Τούρκους. Αντιλαμβάνεστε τι έχει να γίνει. Δε λαλώ τίποτε άλλο γιατί εχτές ανέφερα μεταξύ σοβαρού τζιαι αστείου για τον Μέσι στο Γ.Σ.Π. τζιαι έτα αποτελέσματα.

Άλλα νέα....

Α! Ανέφερεν τα τζιαι ο αγαπημένος Αντί-Χριστός δαμέ αλλά νευριάζω τζιαι γω πολλά με τούτους ούλλους τους χώρκατους που μου έχουν τζιαι άποψη τζιαι ειρωνεύκουνται. 
Παρακολούθα τούντες σημαντικές εξελίξεις τζιαι σιώπα, χώρκατε, που θα μου σχολιάσεις για το μέλλον που δεν καθορίζεται ιμίsh που το παρελθόν τζιαι υποστηρίζεις ότι ανήκουν σε όλους οι αρχαιολογικοί θησαυροί. Εν καλά δηλαδή που τα καρπώνουνται οι άλλοι τζιαι τα μάρμαρα του Παρθενώνα τζιαι τη Νίκη της Σαμοθράκης τζιαι την Αφροδίτη της Μήλου τζιαι μιαν φάουσαν άλλα; Επήες ρε χώρκατε ποττέ στο Metropolitan της Νέας Υόρκης που περνούν εκατομμύρια τουρίστες κάθε χρόνο, να δεις ήντα που θωρούν τούτοι οι τουρίστες; Τον Ελληνορωμαϊκό τζιαι τον Αιγυπτιακό πολιτισμό. Τούτα θωρούν. Άτε τζιαι καμιάν αιθουσούαν με κάτι πανοπλίες τζιαι αλλό καμιάν που φιλοξενεί πίνακες μεγάλων κατά τα άλλα ζωγράφων. Τούτον είναι το μεγάλο και τρανό Metropolitan. Τζιαι έννα σου πω τζιαι μιαν άλλην ιστορίαν για να καταλάβεις πόσο εκτιμούν οι ξένοι τον πολιτισμό που έφεραν οι Έλληνες τζιαι που εσύ ειρωνεύκεσαι. 

Ήμουν που λαλείς στο μάθημα του αγαπητού Prof. Sielski ο οποίος σε εκείνη την διάλεξη μας εδίδασκε για τις μεθόδους εκσκαφής και διάτρισης (Drilling Methods). Συγκεκριμένα ελάλεν μας για μιαν πολλά αρχαία μέθοδο 2500 χιλιάδων χρόνων. Και ερωτά ο Dr. Sielski:

Pr = Professor Sielski
SC = Someone in the class
MH = Me

Pr: Who do you think invented this really old method?
SC: Only 3 civilizations could have invented something so old. The Egyptians, the Greeks and the Chinese.
Pr: You are right. In this case it was the Chinese.
Pr: (looking at me) Really what were you guys doing back then?
MH: (με ύφος χιλίων καρδιναλίων και με σηκωμένο φρύδιν) Too busy building the Parthenon!
Pr: (Smiling) Oh yes forgot about that miracle. You are right. Shouldn't have asked.

Εγώ απλά εχαμογέλασα του πίσω. Πάλε καλά που εν μου εζήτησε τζιαι συγνώμην ο άθρωπος. Τζιαι συ λαλείς μου να μεν σιέρουμαι που βρίσκουν τάφο στην Ελλάδα του τζιαιρού του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Σιέρουμαι τζιαι καλοσιέρουμαι. Εσύ για να μεν σιέρεσαι μάλλον έχει πολλήν τζιαιρόν να δεις χαράν (και στα σκέλια) τζιαι εξήασες ήνταλος ένι.

Αυτά! Εφουτουνιάστηκα τωρά τζιαι εν αθθυμούμαι αν έθελα να πω τίποτε άλλον. 

Α! Αθθυμήθηκα. Άλλον φονικόν με όπλον. Και ουχί G3 αλλά κυνηγετικό. Και μάλιστα από άθρωπον με ψυχιατρικό ιστορικό. Άρα πάλε καταλήγουμεν ότι έννεν θέμα G3 και Εθνικής Φρουράς αλλά γενικότερα θέμα οπλοκατοχής. Πού διούμεν τα όπλα τζιαι ποιός τους ελέγχει. Εν θα το ξαναναλύσουμεν.

Νομίζω εν έχω τίποτε άλλον αξιοσημείωτον. Είπα σας τα πάλε τζιαι ξαλάφρωσα. Ως παρατζιη. 

Εσείς; Ήντα νέα;

13 Αυγούστου 2014

Pot-pourri του έρωτα



Οι άνθρωποι έχουμεν τη τάση να συνδέουμε στιγμές της ζωής μας με τραγούδια. Ακόμα παραπάνω να συνδέουμε ανθρώπους με τραγούδια. Πόσο μάλλον όταν αυτοί οι άνθρωποι είναι το αντικείμενο του πόθου μας. Οι έρωτές μας. 

Ετσι τζιαι εγώ σε όλες τις φάσεις της ζωής μου αναπόφευκτα εσυνέδεσα τους ανθρώπους που επέρασαν και σημέδεψαν με καποια τραγούδια. Για διαφορετικούς λόγους τον καθένα. Για κάποιον γιατί με εξέφραζε το τραγούδι και αυτό που παιρνούσα και για κάποιον άλλον απλά γιατί συνέδεσα το εν λόγω τραγούδι μαζί του χωρίς ιδιαίτερο λόγο. Τζιαι τωρά όποτε ακούσω τα συγκεκριμένα τραγούδια θυμούμαι συγκεκριμένα άτομα.

π.χ.

Εξαναείπα σας το και δαμέ ότι εσύνδεσα το "καλημέρα καινούργια μου αγάπη" της Βίσση με την εποχή που επήα Αμερική, λόγω νέων ξεκινημάτων στη ζωή μου. Με τον τότε "νέο" έρωτα είχα συνδέσει το "Taking over me" των Evanescence τζιαι άκουα το κάθε μα κάθε νύχτα. 
 
 

Μετά, με την επιστροφή μου στα πάτρια εδάφη είχα μια σχέση την οποία εθέλαν πολλοί να λαλούν σοβαρή αλλά τελικά εν ήταν. Με τούτο το παιδίν εσύνδεσα το τούτο:

 
και γενικότερα τα παραπάνω τραγούδια του Arash, ο οποίος πλέον ψιλοφακκά μου. 

Με ένα άλλο φλέρτ που είχα με ένα παιδίν ευάερον, ευήλιον και διαμπερές, το οποίον έμεινεν φλέρτ και δεν εξελήχτηκε σε κάτι παραπάνω εσύνδεσα το "Deep Fear" γιατί ήταν ένα κομμάτι που εχορεύκαμεν τότε μες τα club μέχρι τελικής πτώσεως (ναι, κάποτε επήεννα και club).


Τζιαι καταλήγουμεν στον ένα και μοναδικό Mr Hyde. Πόθεν να ξεκινήσω τζιαι που να τελειώσω. Μες το φατσοβιβλίο μου έχει ένα κατεβατό τραγούδια που μου έστελνε και έστελνα του από την απαρχήν του έρωτά μας μέχρι σήμερα. Αραιώσαν τωρά δηλαδή αλλά στες αρχές εν εκάμναμεν άλλη δουλειά. Είχαμεν ολόκληρους διαλόγους μόνο από τραγούδια.

Ξεκινούσα εγώ κάπως έτσι:

 

και απαντούσε:


και συνέχιζα εγώ με:

 ενώ όταν φούντωσε ο έρωτας για τα καλά προχωρήσαμε σε:
 

και σε

 

 με την δική μου απάντηση



 και

 

Πάντα όμως τα δύο τραγούδια που εξέφραζαν και εξακολουθούν να εκφράζουν και τους δύο μας είναι ο "Βυθός" του αγαπημένου Μιχάλη και το "Instabile" του υπέροχου Nek που αν και οι στίχοι μπορει να μην ταιριάζουν ωστόσο σαν μελωδία, σαν τραγούδι, εσημάδεψε μας από την αρχή της γνωριμίας μας.

Enjoy!





Τι σου είναι η μουσική τελικά.

8 Αυγούστου 2014

Φίλη κι αδερφή

8/8... Πάντα ελάλεν ότι το 8 εν το τυχερό της νούμερο. Σήμερα εν τα γενέθλια της και επ' ευκαιρία είπα να σας γράψω για τζείνη. Την κολλητή. Τη φίλη. Την αδερφή. Βασικά νομίζω εν έχει λέξη που να μπορεί να χαρακτηρίσει τη σχέση μας. Σχέση ειλικρίνιας, εμπιστοσύνης, μίσους και πάθους, εξάρτησης, άρρηκτων δεσμών και πάνω από όλα αγάπης.

Φέτος κλείνουμε τα 34 μας χρόνια τζιαι μαζί 28 χρόνια γνωριμίας τζιαι αγάπης. 28!!!!! 

Και τι δεν επεράσαμε σε τούτα τα 28 χρόνια...

Στο δημοτικό θκυό κουτσουκουτούες. Οι πιο μικροκαμωμένες του σχολείου. Αν δείτε φωτογραφίες μας είμαστε όπως τες καρικατούρες. Κοντούες, λεπτούες όσσον τζιαι φαινούμαστε. Κοκκινομάλλα εκείνη, με τις φακιδούλες της, τα γυαλλάκια της τζιαι τα μαλλιά πε-πε. Τζιαι καστανή εγώ με shιονάτη επιδερμίδα τζιαι μαλλί κουρεμένο καρέ με επίσης πε-πε. Είμαστε ακτύπητο δίδυμο. Θυμούμαι που επερνούσαμε και ατέλειωτες ώρες στο σπίτι η μια της άλλης. Τζιαι ο καμός μου ήταν που εν με αφήναν οι γονείς μου να μείνω καμιά φορά για διανυκτέρευση σπίτι της. Πάντα ετσακωνούμαστε τζιαι εκράτουν τους μούτρα καμιά θκυό μέρες.

Στο γυμνάσιο αλλάξαν λλίον τα πράματα. Εμπήκαμεν σε διαφορετικές τάξεις. Εθέλαμεν να μπούμεν μαζί αλλά εν εγίνετουν. Αρχίσαμεν να κάμνουμεν παρέα με διαφορετικά άτομα. Εγώ ήμουν το ησυχούιν (νάκκον μαλθακή η αλήθκεια), εθκιάβαζα, ήμουν άριστη, έναν υπόδειγμαν. Τζείνη επαναστάτησεν. Έκαμεν παρεές πιο "εξεληγμένες" τζιαι ήταν cool. Τούτον κάπου κάπου εζήλευκα το τζιαι γω. Εμπήκεν στην εφηβεία τζιαι έκαμεν τα ούλλα λύμπα. Αφού να φανταστείτε επατσάρκασεν τζιαι μιαν συμμαθήτριαν της (γομάριν η άλλη εν τω μεταξύ) για κάποιον λόγο που εν αθθυμούμαι. Έδωκεν της τζιαι έστησεν. Στον τελευταίο χρόνον ερωτεύτηκεν έναν μιτσήν που μες την τάξην μου και τα διαλείμματα επαιρνούσαμεν τα πάλε μαζί αφού εν εξηκόλλαν. Θυμούμαι που αρχίσαμεν πάλε να κάμνουμε παραπάνω παρέα τζιαι να περνούμεν χρόνο μαζί τζιαι εκτός σχολείου. Θυμούμαι που την έβαλλα να μου παίζει στο πιάνο Μπετόβεν τζιαι εκάθουμουν εγώ πας την κουνιστή την καρέκλα πίσω που το πιάνο τζιαι απολάμβανα. Ήταν και είναι αυθεντία στο πιάνο αν κι θέλει λλίο κούρτισμα γιατί άφηκε το για χρόνια. Πάντα εθαύμαζα τον τρόπο τζιαι το πάθος με το οποίο έπαιζε. Τζιαι μάλιστα μια μικρή κρυφή επιθυμία μου είναι να την ξαναδώ να παίζει με το ίδιο πάθος πάλε για μένα τούτη τη φορά στο γάμο μου (στον ποιόν;;;;;;;).

Τζιαι φτάνουμεν στο λύκειο... Τζιαμέ εκάμαμεν τα λιλλίτσια που λαλεί τζιαι ο παπάς μου. Εν ηξέρω... Ήταν η πίεση των μαθημάτων, ήταν η εφηβεία....Η σχέση μας ήταν περισσότερο "μίσους". Εμπήκαμεν στην ίδια τάξη. Εγώ παλε ήμουν η θκιαβαστερή. Τζείνη ήταν λλίο σικκιμετζού. Τζιαι έθελαν να αντιγράφει. Άφηνα την η αλήθκεια αλλά εκάρφωνα την τζιαι στη μάμα της. Χιχιχι. Έκαμα κόμμα με τη μάμα της γιατί εν εθκιάβαζεν, ήταν αντιδραστική τζιαι γενικά είχεν ξεφύγει. Αλλό λλίον να φκεί που τη ζωή η γεναίκα, οπότε εστράφηκεν στα μεγάλα μέσα. Όι πως εκατάφερα να κάμω τζιαι τίποτε. Απλά ήταν μια ζωή μαλλωμένη μαζί μου. Ενόχλαν με πολλά αλλά επέμενα. Έθελα το καλύτερον για τζείνη τζιαι τούντον δρόμον έξερα. Ειδικά στην τρίτη λυκείου που ένιωθα ότι επετύχαινα τζιαι ήταν πολλά πιθανόν να φύω για σπουδές, ενώ τζείνη εχαϊρεντίζετουν, έπιαννε με το σάραλικκι.

Ως που τζιαι έτσι έγινε.... Επέρασα εξετάσεις τζιαι έφυα για τη νύφη του Θερμαϊκού. Τζείνη έμεινεν πίσω. Μόνη της. Οι παραπάνω εφύαν. Ε τζιαμέ έφερεν το νού της. Έπιαννεν με αβέρτα τηλέφωνα. Έστελλε μου γράμματα τα οποία ακόμα φυλάω ως κόρην οφθαλμού. Εκατάλαβεν ότι πλέον πρέπει να πάρει σοβαρά τα πράματα τζιαι έκατσεν τζιαι εθκιάβασεν τζιαι επέρασεν ακριβως εκείνο που ήθελε. Από τότε η σχέση μας εμπήκε σε άλλα μήκη κύμματος. Από την παιδική στην εφηβική τζιαι finally στην αδερφική φιλία. Που τότε θεωρώ ότι εν εχωρίσαμε ποτέ. Μπορεί να ήμασταν μίλια μακρία αλλά οι ψυshιές μας ήταν πάντα η μιά δίπλα στην άλλη τζιαι εκρατούσαν shιερκές. 

Ετελιώσαμεν, έφυεν τζείνη τζιαι επήεν στην Αμερική τζιαι μετά ακολούθησα την τζιαι εγώ. Τζείνην την εποχή αθθυμούμαι την ως μιαν που τες πιο ωραίες της ζωής μου. Όι μόνο γιατί ήμουν τζιαμέ που ήμουν αλλά γιατί ήταν τζείνη μαζί μου. Επεράσαμεν υπέροχες στιγμές τις οποίες εν θα ξεχάσω ποττέ. 

Τζιαι ερκούμαστε στο σήμερα. Πριν 6 χρόνια εστάθηκα δίπλα της τζιαι ήταν τιμή μου να την παντρέψω με τον υπέροχο άνθρωπο που εθκιάλεξε. Εν θα μπορούσε να θκιαλέξει κάτι άλλο. Μόνο κάποιος σαν τον κουμπάρο της αξίζει. Πριν 5 χρόνια εγέννησεν την πρώτη μας αγάπη, την κόρη της και πριν 3 χρόνια τα τρελλά κι αλλοπαρμένα μου αγόρια κάμνοντας με την πιο ευτυχισμένη νούννα του κόσμου. 

Θαυμάζω την για ούλλα όσα επέτυχε τζιαι για όσα είναι σήμερα. Εξαναείπα το νομίζω ότι την θεωρώ υπόδειγμα επαγγελματία, συζύγου τζιαι μάνας. Μακάρι να είμαι τζιαι γω στο μισό τούτα ούλλα που ένι τζιαι εν να είμαι ευχαριστημένη.

Ευγνωμονώ την για ούλλα. Ούλλα όσα έκαμεν για μένα 28 χρόνια. Τζιαι τζείνα που καταλάβαινα τζιαι τζείνα που εν εκατλάβαινα. Τζιαι τζείνα που εσυμφώνουν τζιαι τζείνα που εδιαφώνουν. Τούτα ούλλα εν τζείνα που μας εκαθορίσαν. Τζιαι εν τζείνα που εφτάσαν τη σχέση μας τζιαι τη φιλία μας δαμέ που εν σήμερα.

Εν ηξέρω τι άλλο να πω για τζείνην.

Χρόνια Πολλά τζιαι καλά!

Αγαπώ σε!

4 Αυγούστου 2014

Δώρα

Τούτος ο μήνας έχει πολλά γενέθλια. Πολλά όμως. Κάμνει γούτσου γούτσου ο κόσμος μες τον χειμώνα για να βράσει και τσούπ αγκαστρώνουνται. Οπότε Αύγουστος - Σεπτέμβρης πολλά γενέθλια και κατά συνέπεια και πολλά δώρα.  

Αθθυμήθηκα ότι τα Χριστούγεννα μετά που γέννησα το αστέριν εκάμεν ο γιατρός μου ποστ στη σελίδα της κλινικής στο φατσοβιβλίο ευχές για καλά Χριστούγεννα με το μήνυμα να προσέχουμεν όταν συνουσιαζόμασε έτσι εποχή γιατί το 15 Αύγουστο θέλει να πάει διακοπές. Κάτι έξερεν ο άθρωπος. Αλόπως εν έκαμεν ποττέ του διακοπές τον Αύγουστο.

Το πρόβλημα όμως εν τα δώρα. Άμα γιορτάζουν ούλλοι μονοφατσιά πόσες ιδέες να κατεβάσεις. Άσε τα λεφτά. 

Είχα εχτές του γιού της ξαδέρφης/κολλητής/κουμπάρας. Έκαμα του δώρο την τούρτα του με τον αγαπημένο του Τζέηκ τον Πειρατή και εκαταχάρηκεν. 

Τέλεια έννεν; Για παραγγελίες αποταθείτε στο email μου να σας δώσω πληροφορίες :)

Στο θέμα μας.

Τα δώρα. Άμα εν έναν μωρό που έχει γενέθλια όλο και κάτι θα έβρεις να πάρεις δώρο. Ρούχα, παπούτσια, βιβλία, παιχνίδι, κάτι για το σχολείο κλπ κλπ. Αν εν πολλά κοντινό μπορεί να του δώσεις και λεφτά. Εγώ ερώτησα τη ξαδέρφη και είπε μου κάμε του την τούρτα. Αν όμως εν ενήλικας, βλέπε παπάς, τατάς, κολλητή/κουμέρα, άλλη κολλητή/μέλλον κουμέρα, κουμπάρος, ξαδέρφη και δε συμμαζεύεται, τι κάμνεις; Πόσες φορές να γοράσεις μπλούζα και παντελόνι του παπά και του τατά. Πόσα χρυσαφικά και βρασιολούθκια να κάμεις των κουμέρων και των ξαδέρφων. Πόσα πουκάμισα και ρολόγια να κάμεις του κουμπάρου. Που ένα σημείο και μετά στερεύκεις που ιδέες. 

Έπιασα πριν λλίο την κολλητή/κουμέρα τηλέφωνο και της είπα σου δίνω 2 επιλογές. Την Παρασκευή εν τα δικά της γενέθλια και σε ένα μήνα του άντρα της. Οπότε το δώρο μου θα είναι και στους δύο. Μ' ένα σμπάρο δυό τρυγόνια. Ή μια διανυκτέρευση σε ξενοδοχείο Λεμεσό/Πάφο ή εισιτήρια για την όπερα στην Πάφο αρχές του Σεπτέμβρη. Δεδομένων των ταξιδιών του κουμπάρου για δουλειά θα πρέπει να το συζητήσει και να μου πει. Εθεώρησα το καλήν ιδέα. Θα παν να ξεσκάσουν και να ξεκουραστούν οι δυό τους χωρίς τους τρεις ταλιμπάν. Απο την άλλη που να τους αφήσει θα μου πείτε. Ε μιαν νύχταν θα ταλαιπωρηθεί λλίον η γιαγιά (η οποία ταλαιπωρείται anw). Θέλω τζι' εγώ έτσι δώρο. Πρέπει να το φέρω πλαγίως του Mr Hyde :)

Τωρά όσον αφορά τους υπόλοιπους ελείψαν οι ιδέες. Εν ξέρω και ούτε έχω χρόνο με να σκεφτώ με να βουρώ να γυρεύκω. Και η δικαιολογία εν κρίση και κόφκουμεν τα δώρα εν πιάνει. Εν άτομα που όι πρέπει αλλά θέλω να τους κάμω δώρο για τα γενέθλια τους. Σε άλλους που εν με κόφτει απλά προσπερνώ. 

Ε άτε βοηθάτε νάκκον!