24 Μαρτίου 2014

Ναι ή Όχι; Και Πως;

Για να βλέπω χέρια να πληκτρολογούν... Να μου πείτε τη γνώμη σας....

O Mr Hyde δεν ξέρει για την ύπαρξη αυτού εδώ του blog. Και η αλήθεια είναι ότι δεν είμαι σίγουρη αν θέλω να το μάθει ακόμα. Από τη μία, ο Mr Hyde έχει ένα θέμα με τη δημοσιοποίηση προσωπικών δεδομένων και όχι μόνο. Το να σας πω ας πούμεν ότι εν ψηλός, μελαχροινός, με πράσινα μάθκια (Ναι εν μώρατσος :P ) είναι προσωπικό δεδομένο. Άσχετον αν έχει αλλο κάτι χιλιάδες με τα ίδια χαρακτηριστικά. Φυσικά εγώ εν τζιαι είπα σας ποτέ τίποτε έννεν; Από την άλλην, αν του το πω εν ξέρω κατά πόσο θα μπορώ να γράφω τόσο ελεύθερα για θέματα που μπορεί να τον/μας αφορούν. Νομίζω έννα σκέφτουμαι συνέχεια τι θα πει αν το διαβάσει τούτο... 

Τελοσπάντων, το θέμα είναι αν θα του το πω και πως. 
  1. Α, αγάπη εξήχασα να σου πω... έχω blog!
  2. Μωρό μου έχει κάτι που θέλω να σου πω κι ελπίζω να μεν το πάρεις κάπως.... (και μετά κάθουμαι του για να του φύει το κάπως).
  3. Πρώτα κάθουμαι του και μετά λαλώ του το κάμνοντας τα γλυκά ματάκια.
  4. Πάμεν σ΄ένα καλό εστιατόριο για φαΐ και πίνοντας το κρασίν μας λαλώ του "έχω να σου πω κάτι πολλά σημαντικό, όι μεν ανησυχείς εν θελω να παντρευτούμεν ακόμα" και μετά λαλώ το οπότε εννάν κάπως "thank God τούτον ήταν;"
  5. Παραγγέλω του σουβλάκια που τον Λάμπρον και όπως τρώει λαλώ του το. (εννάν τόσον ευχαριστημένος που το φαΐν που εν θα του κάμει κούκου).
  6. Βάλλω το αστέριν να του το πει... (γμτ εν μιλά ακόμα).
Δώστε μου τα φώτα σας παρακαλώ!!! 

Ευχαριστώωωωωωωω

21 Μαρτίου 2014

Τι του λαλείς τωρά....

Έστειλα στη δουλειά πριν καμιάν εφτομάν μιαν επιστολήν σε ένα κύριον για ένα τεμάχιον του (βλέπε χωράφιν - βλέπε πάροδο της Ελαιώνων στο Στρόβολο - βλέπε πάει κάτι εκατομμύρια). Βασικά εθέλαμεν τη συγκατάθεση του για κάτι - ας μην μπούμεν σε λεπτομέρειες - για το οποίον μπορούμεν να πάρουμε και άμεσα άδεια από τον Έπαρχο αλλά πολιτική μας είναι να ζητάμε πρώτα άδεια από τον ιδιοκτήτη. Σημειώστε ότι η συγκατάθεση είναι τυπική καθότι δεν θα επηρεάσουμε το τεμάχιο του ούτε και οποιαδήποτε ανάπτυξη θέλει να κάμει. Αντιθέτως τον διευκολύνουμε κιόλας για οτιδήποτε θέλει να κάμει μελλοντικά. Εχτές λοιπόν έρκεται πίσω η επιστολή ως αζήτητη. Εν επήεν προφανώς να την παραλάβει από το ταχυδρομείο, καθώς την εστείλαμεν συστημένη. 

Βρίσκω και γω το τηλέφωνό του, να τον πιάσω να δω τι γίνεται. Άμπα τζιαι άλλαξε διεύθυνση, άμπα τζιαι έφυεν σ' άλλη γη σ' άλλα μέρη... 

Ντρίν ντρίν...

ΜΗ=εγώ
ΚΧ=Κωστάκης Χωραφένος

ΜΗ: Ναι καλημέρα σας, Mademoiselle Hyde από .................. Θα ήθελα να μιλήσω με τον κύριο Κωστάκη Χωραφένο.
ΚΧ: Μάλιστα ο ίδιος
ΜΗ: Κύριε Χωραφένο μου σας τηλεφωνώ σχετικά με μια συστημένη επιστολή που σας στείλαμε αλλά για κάποιο λόγο δεν την παραλάβατε. 
ΚΧ: Μα εν έπιασα τίποτε εγώ.
ΜΗ: Ναι αυτό ακριβώς σας λέω. Ήρθε πίσω. Μάλλον θα έχει λάθος διεύθυνση. Η διεύθυνση σας είναι Τεμαχίου 4;
ΚΧ: Όι 6. 
ΜΗ: Α μάλιστα. Χίλια συγνώμη έχουμε λάθος διεύθυνση γι αυτό δεν την παραλάβατε. Την στέλνω ξανά στην σωστή διεύθυνση.
ΚΧ: Εεεε κυρία Hyde μα ήντα πον τούτη η επιστολή;
ΜΗ: Βασικά κύριε Χωραφένο μου, αφορά ένα τεμάχιο σας για το οποίο πρέπει να ζητήσουμε τη συγκατάθεσή σας για......... (και επεξηγώ)
ΚΧ: Μα που εν τούτο; Ξαναπέ μου;
ΜΗ: Είναι στην οδό Τάδε, πάροδο της Λεωφόρου Ελαιώνων στο Στρόβολο, πολύ κοντά στο ποταμό Πεδιαίο. (Τζιαμέ που τα χωράφκια πάσιν μια φάουσα λίρες;;;)
ΚΧ: Α ε... Τζιαι θέλεις την άδεια μου τωρά για να.........
ΜΗ: Ναι κύριε Χωραφένο μου.
ΚΧ: Μα τζιαι να μου μοιράσεις το χωράφιν που τη μέση;
ΜΗ: Όι κύριε Χωραφένο μου προς Θεού. Εν και να επηρεάσουμεν το χωράφιν σας. Εμείς ζητάμε τη συγκατάθεσή σας για ...........(και ξαναεπεξηγώ) 
ΚΧ: Ε όι εγώ εν σας αφήνω.
ΜΗ: Κοιτάξετε κύριε Χωραφένο μου, εμείς μπορούμε άμεσα να λάβουμε άδεια από τον Έπαρχο αφού δεν θα επηρεάσουμε το τεμάχιο σας, αλλά πολιτική μας είναι να ενημερώνουμε τον ιδιοκτήτη και να ζητάμε τη συγκατάθεση του.
ΚΧ: Εεεε εν ηξέρω. Εγώ εν δεχούμαι... Τέλοσπαντων στείλε μου την επιστολή να δω τζιαι που εν το χωράφιν τζιαι θωρούμεν.
ΜΗ: ΟΚ. Θα την στείλω άμεσα. Ευχαριστώ. (Που να σου τα φάει η τράπεζα)

Πέτε μου κυρίες και κύριοι... Όι πέτε μου. Που εν το χωράφιν του εν ηξέρει και έννα μου παίξει και τον δύσκολο για κάτι που δεν τον επηρεάζει καν. 

Δηλαδή πως γίνεται να έχεις χωράφιν σε έτσι τόπον και να μεν ηξέρεις που ένι. Για έχεις πολλά σε διάφορους τόπους και εσυγχίστηκες, για εν σε κόφτει, οπότε δώσμας το εμάς πον έχουμεν. 

Ας πούμεν εν γίνεται!!!

18 Μαρτίου 2014

Είσαι μια στον κόσμο δεν είν' άλλη....

Ναι ποια άλλη... Η νύφη του Θερμαϊκού... Η μοναδική... Η μαγική... Η Θεσσαλονίκη...

Πριν 10 (ξεροκαταπίννω) χρόνια έτσι καιρό, μου ανακοινώθηκαν τα αποτελέσματα για το τελευταίο μάθημα που έδωσα εξετάσεις για πτυχίο. Οδοποιία... Θυμούμαι το ως τωρά. Επέρασα ούλλα τα παλλούτζια τζιαι τελευταίον ήταν τούτο το γέριμο. Και να φανταστείτε επαίζετουν αν θα περάσω. Αλλά επειδή ήταν το τελευταίο εφάνηκεν επιεικής ο καθηγητής. Πάλε καλά γιατί μάλλον ήταν να το διώ ακόμα... Τέσπα... Στο θέμα μας... 

Εεεε;;;;; Τωρά;;;;; Επεράσαμεν τα ούλλα, εδώκαμεν και διπλωματικήν, έννα ορκιστούμεν... Και μετά; Μετά Mademoiselle μου μαζεύκεις τα πουρτού σου και την κάνεις με ελαφρά πηδηματάκια.... 

Μάλλον για βαρετά μου φαίνουνται εμέναν...

ΜΑ ΤΙ ΛΑΛΕΙΤΕ;;;; ΕΓΩ ΝΑ ΦΥΩ ΠΟΥ ΔΑΜΕ;;;; ΦΥΕΤΕ ΕΣΕΙΣ!!! 

Δεν φαντάζεστε το τι κλάμαν έριξα. Σοβαρά τωρά. Χωρίς αστεία. Κάθε μέρα ενεκαλιούμουν και μοιρολοούσα και τη νύχτα που έπεφτα να κοιμηθώ έκλαια όπως το μωρό. Εν ξέρω αν ήταν το τι έζησα σε τούτην την πόλην ή αν ήταν η ίδια η πόλη καθεαυτή, αλλά δεν μπορούσα να διανοηθώ να την αφήσω πίσω μου. Με τίποτε. 

Πως θα εζούσα άλλωστε χωρίς: 
  • να ξυπνήσω το πρωί, να ανοίξω τες μπαλκονόπορτες (και να νομίζω ότι εμπήκα μες το σαλόνι του διαμερίσματος της απέναντι πολυκατοικίας), 
  • να μου δώκει τζείνο το αερούδιν που μυρίζει θάλασσα (Θερμαϊκό δηλαδή), 
  • να ανοίξω την τηλεόραση να δω λλίην Μενεγάκη ώστι να πιω τον καφέ μου (ως τζι' η Μενεγάκη εμετακινήθηκε μεσημέρι), 
  • να ετοιμαστώ σιγά σιγά και να ξεκινήσω για τη σχολή άλλοτε με τα πόδια και άλλοτε πιττωμένη όπως τη τσαρτέλλα μες το λεωφορείο,
  • να κατεβώ σχολή να έβρω ούλλα τα παιδιά,
  • να δούμε αν έχει τίποτε νεότερο και να παρακολουθήσουμε και κανένα σημαντικό μάθημα,
  • να πάμε το μεσημέρι λέσχη να φάμε,
  • να πάμεν για κανέναν ύπνο το μεσημέρι,
  • να βρεθούμε ούλλοι το απόγευμα για καφέ Αριστοτέλους, Ναυαρίνου, Κάστρα, Παραλία (you name it),
  • να φκούμε τη νύχτα σε κανένα ρεμπετάδικο και να τα σπάσουμε,
  • να πάμεν η ώρα 5 το πρωίν να φάμεν κρέπα,
  • να νοικιάσουμε το Σαββατοκυρίακο κανέναν αυτοκίνητο και να πεταχτούμε Χαλκιδική,
  • να περπατήσουμε στη παραλία απλά για να γεμώσουμεν τους πνεύμονες μας με τζείνη την μαγεία του αέρα της,
  • να...
  • να...
  • να...

Τόσα να.... τούτη η πόλη. Τόσες εμπειρίες. Τόσα όνειρα. Τόση μαγεία. Νιώθω που τους πιο τυχερούς ανθρώπους που είχα την ευκαιρία να ζήσω σε τούτο τον μαγικό τόπο. Και πιο τυχερή γιατί μετά από μένα ακολούθησαν αδερφή και ξαδέρφια οπότε η επαφή μου με τη μαγεία της δεν έπαψε για αρκετά χρόνια μετά, μέχρι που έφυγαν κι αυτοί. Έχω να πάω που το 2011. Είχε αρχίσει ήδη η κατηφόρα της. Είδα την τζιαι εμαράζωσα. Πως την εκατάντησαν έτσι. Τη νύφη του Θερμαϊκού!

Μου λείπει. Πολύ. Μου λείπει να ανοίξει η πόρτα του αεροπλάνου και με το που θα φκω έξω να μυρίσω εκείνο το μαγικό αέρα. Ακόμα και να μου κλείσεις τα μάτια και να μην μου πεις που με παίρνεις, τη Θεσσαλονίκη θα την καταλάβω. Γιατί ότι και να γίνει, ότι και να κάμουν, ότι και να της πάρουν, όπως κι αν την καταντήσουν, ΤΗ ΜΑΓΕΙΑ ΤΗΣ ΔΕΝ ΘΑ ΤΗ ΧΑΣΕΙ ΠΟΤΕ!


14 Μαρτίου 2014

Ώρα καλή σου Βαγορή

(Ανδρέα Παράσχου)

Εννιά τζιαι δέκα τζι εκατόν τζιαι σιήλλιοι πεντακόσιοι, τ΄άρματα εζωστήκασιν στον 
πόλεμο τζιαι πάσιν.

Ο πκιο μιστής τριών γρονών χαζίρι τζιαι παρπάταν,  τζι ο μιάλος ήτουν εκατόν τζι' έδειχνεν τους τη στράτα.    
 
Ήτουν ο γρόνος δίσεχτος μήνας δευτερογιούνης, τη στράτα που πηαίννασιν λαμπρόν την πιάννει μιάλον. 
                                    
Ο πρώτος ο μιτσότερος ελούθην του κλαμάτου, πον είσιεν μάναν να τον δει, μείτε γονιόν κοντά του.                                 
 
Τζι έτσι σαν ήτουν το λαμπρόν, τζι ούλλα κατάπιννεν τα, τζι ο φόος ήτουν δακρυκόν τζιαιτ' άρματα κρουσμένα.                                  


Ομπρός τους συνομπλάστηκεν πέρκαλλος τζειν την ώραν, τζι "ώρα καλή" εφώναξεν, "λαλούν με Ευαγόρα".
 
Τζι επολοήθειν ο παππούς στα εκατόν του χρόνια, τζιαι άννοιξεν το στόμαν του τζιαι λέει τζιαι λαλεί του:
  

Ώρα καλή σου Βαγορή που 'ρτες που την αγχόνη, είμαστεν αγνοούμενοι που πάππον ως αγγόνι.  

Πάππος, μωρόν, τζιαι πέρκαλλος τα μμάθκια εσηκώσαν, καρτζιλατούν τον πλάστην μας 
πκιάννουν ευτζιήν τζιαι στράταν.
                                            
Τζι εφκήκαν μιαν ανηφορκάν τζιαι στην Τζιερύνειαν πάσιν, τζι η νύχτα που 'ταν βαρετή έφεξεν στο Καρπάσι.



Μακάρι σήμερα να συνομπλαζούμαστεν τζι εμείς με το Βαγορή, τζιαι να πιάνναμεν τη στράταν που μόνο τζείνος τζιαι κάποιοι λίοι εξέραν. Μόνον έτσι θα εσωζούμαστεν. Σαν σήμερα τον απαγχόνησαν  τζιαι ήταν μόνο 19 χρονών. Το μόνο που τους είπε στη δίκη του πριν τον απαγχονισμό ήταν: "Γνωρίζω ότι θα με κρεμάσετε. Ό,τι έκαμα το έκαμα ως Έλλην Κύπριος όστις ζητεί την Ελευθερίαν του. Τίποτα άλλο." 

Ε τίποτα άλλο λοιπόν...

10 Μαρτίου 2014

Μέσα μου βρίσκεται

Άκουσα το πριν λίο στο ραδιόφωνο και θυμήθηκα ότι έχει καιρό που θέλω να το αναρτήσω. 

Πως είναι η Βισσάρα του για τον Αντί-Χριστο ένα πράμα; Έτσι είναι για μένα ο Μιχάλης! (Εντάξει εν είμαι τόσο άρρωστη). 

Όπως είπα και πρόσφατα όταν τον είδα live για 10000000 φορά: "Πέρασαν τόσα χρόνια... ενηλικιώθηκα, σπούδασα, ωρίμασα, ερωτεύτηκα, έγινα μαμά... αλλά ακόμα όταν σε ακούω και σε βλέπω, εξακολουθώ να αποβλακώνομαι..."



Κι εκεί που κάθε φορά λαλώ έγραψεν το αριστούργημα, κανεί τούτον ήταν... πάντα με διαψεύδει!

7 Μαρτίου 2014

Men

Σκηνικό:

Προχτές το απόγευμα το αστέριν είχε το καθιερωμένο του εβδομαδιαίο μάθημα.

Ανοίγει παρένθεση
(Το αστέριν τελικά δεν το έγραψα baby motion όπως σας είχα πει παλαιότερα, λόγω του ότι οι μέρες και οι ώρες δεν μας εβόλευαν. Οπότε, μετά και από παρότρυνση της παιδιάτρου για να δυναμώσουμε τους μύγες μας πέρκι περπατήσουμε, γραφτήκαμε κολύμπι και είμαστε τα μάλα ευχαριστημένοι - αν εξαιρέσουμε τις πρώτες 2 φορές που έκλαιεν γοερά και δεν ήθελε να μπει στην πισίνα). 
Κλείνει η παρένθεση

Λόγω του ότι την τελευταία φορά που ψιλοαρρώστησε - βλέπε μίξες και βήχας/φλέγματα - ήταν μετά από το μάθημα κολύμβησης, εθεώρησα ότι έφταιε τζιαι λίο το γεγονός ότι εφκήκεν από την πισίνα τζιαι πήρα την κατευθείαν στα αποδυτήρια για να τη σκουπίσω και να τη ντύσω. Σημειώστε ότι η διαφορά θερμοκρασίας της αίθουσας που είναι η πισίνα και των αποδυτηρίων είναι μεγάλη. Οπότε ήθελα να γίνει μια διευθέτηση, να ντύνω το αστέριν μες την ίδια αίθουσα που εν η πισίνα για να μεν αλλάζει απότομα θερμοκρασία μόλις βγει από το νερό. Σημειώστε επίσης ότι ο Mr Hyde πάει στο συγκεκριμένο γυμναστήριο και στην πισίνα σχεδόν κάθε μέρα. 

Έτσι του είπα κι εγώ μίλα τους εσύ που τους ξέρεις αν μπορεί να γίνει κάτι. Και μου είπε μεν ανησυχείς θα το κανονίσω... Ε από ότι καταλαβαίνετε εν ποτζιήνο το κανόνισμα που κάμνουν οι άντρες που έκαμε. Εμίλησε με τον ιδιοκτήτη ιμήsh και του είπε ότι εν μπορεί να μας βοηθήσει. 

- Ε επρότεινες του καμιά λύση του ανθρώπου; Αν μπορεί ας πούμε να μας προσφέρει ένα τραπεζάκι, ένα πάγκο, κάτι τελοσπάντων ούτως ώστε να παίρνω και γω την αλλάχτρα της μαζί μου και να την αλλάζω εκεί; 
- Εεεεε όι τζιαι άσε να δούμεν, τζιαι αν είναι να πάω να γοράσω μιαν ποτζιήνες τες αλλάχτρες που εν με σταντ. 
- Καλά γιε μου θα πάμε να αγοράσουμεν αλλάχτρα για να πιαίννουμε μιαν φοράν την εφτομάν μάθημα;; Πιάσε την κοπέλα που μας κάμνει μάθημα και πε της την κουβέντα μπορεί να συνεννοηθεί εκείνη και να μας βοηθήσει. 

Εννοείται ότι δεν την έπιασε και εννοείται ότι επήε να ψάξει να γοράσει αλλάχτρα με σταντ, αλλά μόλις του είπαν τες τιμές άλλαξε γνώμη. Ώσπου κι ενευρίασα εγώ κι είπα του δώσμου το τηλέφωνο της κοπέλας να την πιάσω. Κι εν κανεί, ενευρίασεν γιατί να ανακατωθώ κι εγώ. 

Εννοείται ότι έκαμα μια συζήτηση με την κοπέλα του ανάμιση λεπτού και ελύθηκε το πρόβλημα. Επήαμεν μάθημα και υπήρχε ένας πάγκος διαθέσιμος από τα αποδυτήρια για να τον βάλουμε έξω στην αίθουσα της πισίνας να αλλάζω το μωρό.

Γιατί οι άντρες αρνούνται να κάμουν κάτι πολλά απλό για να διευκολύνουν τη ζωή τους (και τη δική μας μαζί) και προσπαθούν να έβρουν λύση μέσω της πιο πολύπλοκης οδού;;;; 

Λύστε μου τούντην απορία! 

Μα φκαίνω που τα ρούχα μου ρε παιθκιά!!! Ώραν ώραν θέλω να τον πιάω τζιαι να του ώκω να του ώκω να του ώκω!!! 

6 Μαρτίου 2014

If the world were 100 people...

Εχτές σαν επηένναμε σπίτι που τη δουλειά, ακούαμε μιαν εκπομπή στο ράδιο στη οποία συζητούσαν για ένα βιντεάκι που κυκλοφορά στο youtube και λέγεται "If the world were 100 people".

Μπορείτε να το δείτε ΔΑΜΕ

Ουσιαστικά αν το δούμε μαθηματικά, μιλούμε για τα πραγματικά ποσοστά που υφίστανται στον πλανήτη μας τη σήμερον ημέραν. Εν συγκλονιστικό το πόσα οφέλη και πόσα προνόμια έχουμε εμείς σε σχέση με τόσους άλλους ανθρώπους. 

Μετά που το άκουσα τζιαι είδα το βιντεάκι πραγματικά νιώθω πολλά τυχερή. Πάρα πολλά τυχερή και πλούσια! Τζιαι ευχαριστώ το Θεό που είμαι μες τούτο το πολλά μικρό ποσοστό του 15% των τυχερών τούτου του πλανήτη, τζιαι μπορώ να θωρώ το μωρό μου να μεγαλώνει όντας το ίδιο τυχερό!

So....

If you have food in your refrigerator, clothes in your closet, a bed to sleep on and a roof over your head....

YOU ARE RICHER THAN THE 75% OF THE WORLD