1 Δεκεμβρίου 2014

Rooming Ιn

Εν που τα προχτές που εδιάβασα ένα άρθρο και ήθελα να μοιραστώ και γω την εμπειρία και τις σκέψεις μου για το θέμα και εν ήβρα ώρα. 

Ένας παιδίατρος λοιπόν από Ελλάδα έγραψε ΤΟΥΤΟ το άρθρο σχετικά με τις πρώτες ώρες-μέρες ζωής ενός νεογέννητου και πως αντιμετωπίζεται στην Ελλάδα. Με τον ίδιο τρόπο δυστυχώς που αντιμετωπίζεται ως επί το πλείστον και στην νήσον μας.

Δηλαδή: Γεννούμεν, πιάννει ο/η παιδίατρος το μωρό, σκουπίζει το, ζυγίζει το, κάμνει ότι μετρήσεις/εξετάσεις επιβάλλονται, διά το των νοσοκόμων, ντύνουν το και βάλλουν το μες το κρεβατούιν του με 1000000 κουβέρτες που πάνω. Τζιαι αρκέφκουν τα φλας των φωτογράφων και οι αναρτήσεις τους σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Όπως τα γράφει μπορεί να εν λλίον υπερβολικός. "Ένας θάλαμος γεμάτος μωρά στοιβαγμένα στα κρεβατάκια τους το ένα δίπλα στο άλλο σαν από αόρατο αυτιστικό χέρι, απόλυτα μόνα, ξεκομμένα ξαφνικά από το άλλο τους μισό – τη μαμά τους. Να κλαίνε ομαδικά από άγχος και απόγνωση, να πιπιλίζουν με το ζόρι μπιμπερό που έχουν τους έχει στερεωθεί καταναγκαστικά στο στόμα τους, να κοιμούνται αποξενωμένα από τον κόσμο και παραιτημένα." Οκ εν κλαιν ουλλά μαζί από απόγνωση, άγχος και όλα τα συναφή, αλλά πιστεύκω επήρετε το νόημα. Απλά επήρε το λλίο "πατριωτικά" ο αρθρογράφος προσπαθώντας προφανώς να περάσει το μήνυμα.

Παρόλη την υπερβολή σε κάποια γραφόμενα του, θα συμφωνήσω απόλυτα μαζί του. Δυστυχώς στην Κύπρο ελάχιστα είναι τα μαιευτήρια που υποστηρίζουν και προωθούν το Rooming In, κάτι το οποίο κατά τη γνώμη μου θα έπρεπε να είναι επιβεβλημένο. Δαμέ έννα μου πείτε καλά καλά για το θηλασμό και δεν είναι σωστά ενήμεροι και υποστηρικτικοί, το Rooming In μας εμάρανε. Πόσο δίκαιο έχει όταν λέει «Έτσι κάνουμε γιατί έτσι μάθαμε!». Παντού ισχύει τούτο. Οποιαδήποτε αλλαγή φοβίζει μας. Λλίοι εν τζιείνοι που ενημερώνονται και τολμούν.

Εγώ ήμουν που τες τυχερές. Γιατί εκτός του ότι γέννησα σε μια κλινική που υποστηρίζει και τον αποκλειστικό θηλασμό αλλά και το Rooming In, είχα δίπλα μου εξαιρετικούς ανθρώπους - από γιατρό, παιδίατρο, αναισθησιολόγο, μαίες, νοσοκόμες κι όλα τα εξτρά. Είχα απίστευτη υποστήριξη, κυρίως στο θέμα του θηλασμού αλλά και στο ότι ήθελα το αστέρι από την πρώτη στιγμή δίπλα μου. 

Κατ' αρχήν με το που γέννησα, έκοψε τον ομφάλιο λώρο ο Mr Hyde και κατευθείαν η παιδίατρος ζύγισε το αστέρι μέτρησε ότι ήταν να μετρήσει και το έβαλε πάνω μου να αρχίσει να θηλάζει, σκεπάζοντας την απλά με ένα σεντονάκι. Επί μιαμιση ώρα περίπου την είχα στο στήθος μου. Με το που πήγα στο δωμάτιο με βοήθησαν οι νοσοκόμες να πλυθώ, ντυθώ κλπ κλπ και μετά πήγε η μαία και μου έφερε το αστέρι. Την είχα δίπλα μου όλο το βράδυ με τις οδηγίες της παιδιάτρου στο τι να περιμένω και πως να το αντιμετωπίσω. Έτσι επεράσαν 3 μέρες με το αστέρι να περνά τις πλείστες ώρες μαζί μας και να τρελλαίνεται να κοιμάται στον ώμο του παπά της (τούτο ακόμα έχει το). Το μόνο που με ενόχλαν λλίο ήταν που εθέλαν να έρτουν ούλλοι στην κλινική να μας δουν. Εγώ ήμουν λλίο αρνητική, αλλά ως συνήθως οι γονείς/συγγενείς παραδοσιακοί κυπραίοι. Απλά όταν είχα επισκέψεις και δεν εθήλαζα έστελνα το αστέριν στο θάλαμο με τα βρέφη. Τούτη θα έπρεπε να είναι η μόνη χρήση του συγκεκριμένου θαλάμου. Να πηέννουν τα μωρά άμα έρκουνται τα σόγια για επίσκεψη.
  
Γι αυτό συμβουλή μου στις μαμάδες to be, σκεφτείτε το λλίο. Στο κάτω κάτω, 3 μέρες μετά τη γέννα θα πάτε σπίτι σας. Τζιαμέ εν έχει ούτε γιατρούς ούτε νοσοκόμες να κάμνουν ότι θα πρέπει να κάμνετε εσείς που την πρώτη στιγμή.

Άλλωστε όπως λέει και στο άρθρο "Το μωρό ανήκει στη μητέρα του. Έχει δικαίωμα να βρίσκεται κοντά – ακόμα καλύτερα, πάνω, αγκαλιά – στη μητέρα του. Ας το αφήσουμε γυμνό, σκεπασμένο μόνο από πάνω με μια κουβερτούλα, κοιλιά με κοιλιά στη μαμά του και ας δώσουμε την ευκαιρία στη φύση να κάνει τα υπόλοιπα."

12 σχόλια:

  1. Στα σεμιναρια που παω τωρα στο Μακαρειο αρχισαν να το προωθουν πολλα το rooming in αλλά τζιαι την απευθειας επαφη του μωρου με την μαμμα. Δηλ. μολις γεννηθει να μπει ολοϊσια στο στηθος για να θηλασει. Οι μαιες προωθουν πολλα τον αποκλειστικο θηλασμο. Επισης εμιλησαν μας πολλά τζιαι για το skin to skin.
    Επισης, οι μαιες ειπαν μας οτι καλυτερα να μεν ερκεται πολυς κοσμος στην κλινικη να σε δει για αυτον ακριβως τον λογο.
    Τωρα βεβαια εν προφορικα που μας τα ελαλουσαν, εν ειμαι σιουρη τι γινεται στην πραξη. Το σιουρο ενι οτι οι συγγενεις γεμωννουν τους τοπους. Τζιαι σιουρα χρειαζονται να υπαρχουν συνεργασιμες μαιες που να εχουν τα ιδια πιστευω με εσενα για να μπορεσεις να το καμεις τουτο στην πραξη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το ξέρω για το μακάρειο αλλά όπως λες και συ άγνωστο τι γίνεται στην πράξη. Μακάρι να τα εφαρμόζουν γιατί είναι ότι καλύτερο, ιδιαίτερα όταν μιλάμε για ένα κρατικό νοσοκομείο. Το τελευταίο που λες εν το πιο σημαντικό. Χρειάζεται συνεργάσιμος περίγυρος. Αλλιώς σάστα τζιαι γύρασιν.

      Διαγραφή
  2. σε θέματα τέτοια πιστεύω ο καθένας κάμνει τζείνο που θεωρεί σωστό τζαι καλύτερο για τον εαυτό του. που χου εσύ ευχαριστήθηκες που την κρατούσες πάνω σου μόλις γεννήθηκε, και πραγματικά είναι ωραίο πράμα άλλη γυναίκα όμως μπορεί να δυσανασχετούσε και να ήθελε να πάει να κάμει μπάνιο, να ξεκουραστεί, να είναι μόνη της, whatever.

    εμένα με δυσανασχετούν τα πρέπει που φορτώνουν μια μάνα. Πρέπει το ένα, πρέπει το άλλο. Πολλά πρέπει.πρέπει που καταντούν βάρος.

    και διαφωνώ πολλά με το ΤΟ ΜΩΡΟ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΗ ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ. το μωρό ανήκει πάνω από όλα στον εαυτό του. τζαι όσο πιο γρήγορα το καταλάβουμε οι γονείς τόσο πιο ευτυχισμένα μωρά θα έχουμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το bottom line της φράσης "το μωρό ανήκει στη μητέρα του" νομίζω είναι ότι το μωρό έχει ανάγκη τη μητέρα και όχι τις νοσοκόμες και τις μαίες. Σαφέστατα και ο κάθε άνθρωπος ανήκει στον εαυτό του αλλά όταν μιλάμε για ένα βρέφος ημερών τότε σίγουρα εξαρτάται απόλυτα από άλλους και αυτοί οι άλλοι θα πρέπει να είναι οι γονείς.

      Διαγραφή
    2. Συμφωνώ ότι δεν έχει πρέπει, ωστόσο υπάρχει το ιδανικό. Το ιδανικό είναι πράγματι να βρίσκεται τις πρώτες μέρες/στιγμές με τη μάνα του το βρέφος. Τώρα αν πάσχει απο καμιά επιλόχια ή αν απλά εν άτομο που δυσανασχετεί οκ ας μη μένει συνεχώς μαζί, γιατί μπορεί πράγματι να προκύψουν άλλα θέματα μετά. Εξάλλου και η μάνα θέλει το χρόνο της να γνωρίσει αυτό το πλάσμα.

      Τούτο που έκαμες κα Hyde, εν τούτο που έκαμα και εγώ. Δεν μπορούσα να διανοηθώ να μην τις έχω δίπλα μου. Επίσης, μόνο τζιαι μόνο για την αίσθηση να ξανανιώσω το νεογέννητο πάνω μου αμέσως μόλις βγεί έτσι βραστούι, κάμνω αλλό ναν κοπελλούδι.

      Διαγραφή
    3. Εννοείται ότι υπάρχουν περιπτώσεις που τούτο που εκάμαμεν εμείς δεν είναι δυνατόν. Μπορεί να πρέπει το μωρό να φύει εσπευσμένα ας πούμε για το Μακάρειο...Αναφέρουμε σε γέννες υπό "κανονικές" συνθήκες που θεωρώ ότι εν και οι πλείστες. Τζιαι για τούντην αίσθηση που λαλείς όντως κάμνω τζιαι γω τζι άλλο μωρό!

      Διαγραφή
  3. Έχει καιρό που θέλω να γράψω ότι νιώθω ότι είμαι κρίμα που θα γεννήσω σε πιο τριτοκοσμικές συνθήκες από ό,τι η μάμα μου. Εν πολλά το προβλήματα στην Κύπρο σχετικά σε τη γέννα και το θηλασμό κ.α.

    Τούτο με τις επισκέψεις των συγγενών εν σοβαρό πρόβλημα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δυστυχώς έτσι έχουν τα πράματα. Και το πιο λυπηρό για μένα εν ότι το ιατρικό και παραϊατρικό προσωπικό στις πλείστες των περιπτώσεων δεν είναι σωστά ενήμερο και εκπαιδευμένο. Άμα τούτοι εν ενδιαφέρουνται πως θα πάμε μπροστά.

      Διαγραφή
  4. Ανώνυμος2.12.14

    Ακούγεται πολλά όμορφη η εμπειρία σου Hyde. Μπορεί σε πολλές κλινικές τα πράματα να μην είναι ούτε κατα διάνοιαν έτσι και τούτον εν το μεγάλο μας κακό, ότι πρέπει να γυρέψεις προσεκτικά που εννα πάεις για να βρεις υποστήριξη σε τούτα τα θέματα αντί να τα προωθούν οι ίδιοι οι επαγγελματίες του χώρου (θηλασμός, rooming in). Το καλό είναι ότι απ' ότι φαίνεται όταν ψάξεις βρίσκεις και νομίζω μια καλή εμπειρία σαν τούτη που περιγράφεις δεν έχει τίποτε να ζηλέψει που τα μαιευτήρια του εξωτερικού που λέει ο α αρθρογράφος στο κείμενο (γιατί στη δυτική Ευρώπη τουλάχιστον τουτα τα θέματα προωθούνται αλλά υπάρχουν κι εκεί άλλα κακά).
    Θα μπορούσες να μοιραστείς ονόματα (κλινική, γιατρό) για να μαθαίνουμε κι εμείς οι μέλλουσες ενδιαφερόμενες?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αγαπητή ανώνυμη μπορείς να μου στείλεις email στο mademoisellehyde13@gmail.com και θα σου δώσω πληροφορίες που θέλεις :)

      Διαγραφή
  5. επροσπερασα το ποστ αρχικα αλλα σημερα διαβασα αυτο
    http://www.dinfo.gr/%CE%BF%CE%B9-%CE%B3%CE%B9%CE%B1%CF%84%CF%81%CE%BF%CE%AF-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%AD%CE%B4%CF%89%CF%83%CE%B1%CE%BD-%CF%84%CE%BF-%CE%BD%CE%B5%CE%BA%CF%81%CF%8C-%CE%BC%CF%89%CF%81%CF%8C-%CF%84%CE%B7%CF%82/

    bullshit or not?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έχει καιρό που το διάβασα. Δεν ξέρω πόση αλήθεια κουβαλά το συγκεκριμένο άρθρο αλλά σίγουρα πιστεύκω ότι η κατευθείαν επαφή με τη μητέρα μπορεί να κάμει θαύματα.

      Διαγραφή