3 Δεκεμβρίου 2014

Εγκεφαλικό σαντάνωμα

Πριν λλίο τζιαιρό ένας αγαπημένος φίλος έστειλε μου στο inbox μου στο φατσοβιβλίο μια φωτογραφία που απεικόνιζε εμένα και μια κοπέλα από τον καιρό του λυκείου, κάμνοντας και τις δύο μας tag. Εν θα σχολιάσω ήνταλος ήμαστεν. Μπορείτε να φανταστείτε. Με τούτη την κοπέλα εκάμναμε πολλή παρέα τότε και μας έδενε η πελλάρα μας για το Μιχάλη (το Χατζηγιάννη helloooooooooooooo). Εχάρηκα πολλά που την ήβρα μετά που τοοοοοοοοσα χρόνια έστω και στο φατσοβιβλίο και μιλήσαμε. Ζει και εργάζεται στην Νέα Υόρκη, παντρεύτηκε κι έχει μιαν κορούλα στην ηλικία του αστεριού και μάλιστα έχουν και το ίδιο όνομα!!!

Ως γνήσια περίεργη κυπραία μπήκα στο προφίλ της. Μόλις ανακάλυψα φωτογραφίες από την πολυαγαπημένη ΝΥ, ετσίμπησε με το κεντρί της ζήλειας. Σε λλία λεπτά ανακαλύπτω από τα γραφόμενα της ίδιας και του συζύγου της ότι η συγκεκριμένη κοπέλα πέρασε από μια φάση που όλοι μας απευχόμαστε. Είχεν καρκίνο. Λεπτομέρειες δε ξέρω αλλά το ξεπέρασε και είναι πλέον cancer free (ΕΥΤΥΧΩΣ). Συγκινήθηκα πολλά και της έστειλα μήνυμα. Μιλήσαμε την επομένη και το χάρηκα και γω και πιστεύω και κείνη.

Τζιαμέ επιάν με οι τύψεις που εζήλεψα. Εζήλεψα που ζει τζιαι εργάζεται τζιαμέ τζιαι που κάμνει τόσα όμορφα και διαφορετικά πράματα με τον άντρα τζιαι το μωρό της. Αλλά που την άλλη κανένας εν μπορεί να ζηλέψει κάποιον που επέρασε τούτην καταραμένη την αρρώστια. 

Εσυζήτουν το προχτές με το Mr Hyde τζιαι λαλεί μου καλά, εσύ εν είσαι ευτυχισμένη επειδή εν είσαι τζιαμέ; Ήσουν τζιαι έφυες. Ναι ξέρω το. Επέλεξα να φύω γιατί εν είχα κάτι να με κρατά τζιαμέ. Όι πως τωρά έχω... αλλά... Αν είχαμε την ευκαιρία να πάμε θα επήεννες; Η απάντηση του ήταν κάθετα όι.

Τριγυρίζει έντονα μες τον νου μου τον τελευταίο τζιαιρό. Ίσως επηρεάστηκα που τούτη τη διαδικτυακή συνάντηση. Αλλά μόνο και μόνο βλέποντας τις φωτογραφίες από τους τόπους που θα μπορούσα να πάω και τα πράματα που θα μπορούσα να κάμω με τον Mr Hyde τζιαι το αστέρι γυρίζει μου. Πόθεν να ξεκινήσει το πλάσμαν τζιαι που να τελειώσει. Που τα πάρκα, τες βιβλιοθήκες, τα θεματικά πάρκα, το ΜοΜΑ και κάθε είδους μουσείο, τα θέατρα, τους ζωλογικούς κήπους τες γειτονιές που μόνες τους με όλα τα ερεθίσματα, πρόσωπα, μυρωδιές που μπορούν να σου προσφέρουν.

O Mr Hyde λαλεί μου ότι κι άλλοι που ζουν σε πολλά γειτονικές χώρες με πείνα και πολέμους ζηλεύκουν μας εμάς που μπορούμε να προσφέρουμε στο αστέρι τούτα ούλλα που έχει. Ναι αλλά πάλε. Μόνον οι τριτοκοσμικές τζιαι τζείνες που έχουν πόλεμο μας ζηλεύκουν. Αν είχαμεν την ευκαιρία να κάμουμε κάτι καλύτερο στη ζωή μας τζιαι να προσφέρουμε κάτι παράπάνω στο αστέριν εν θα το κάμναμε; Σίουρα. Αλλά τούτο σημαίνει ότι χάνουμε κάτι άλλο. Κάτι κερδίζεις και κάτι χάνεις. Μπορεί να κερδίσουμε τούτα ούλλα που λαλούμε αλλά έννα χάσουμε κάτι άλλο πολλά σημαντικό. Τις οικογένειες μας. Τους φίλους μας. Θέλουμεν; Εν ξέρω. Το να σηκωστείς να φύεις που τη χώρα σου στα καλά καθούμενα εν πολλά μεγάλο βήμα, ξέρω το. Εν το κάμνει κανένας με χαρά. Ειδικά όταν οι συνθήκες είναι καλές. Αν μου δίνετουν η ευκαιρία όμως, νομίζω θα το έκαμνα.

Εσαντάνωσα σας οξά ακόμα.  Βασικά νομίζω εβαρέθηκα τούτη τη στασιμότητα. Τη ρουτίνα. Ο χρόνος να περνά τόσο γλήορα όπως είπε και η Μάνα στο τελευταίο της πόστ και να νιώθω ότι εν γίνεται κάτι συνταρακτικό. Ότι εν αλλάζει κάτι. Κάθε μέρα, κάθε βδομάδα, κάθε μήνας copy-paste. Τζιαμέ, παρόλο που οι ρυθμοί είναι σε ταχύτητες πολλαπλάσιες από ότι εδώ, τίποτε δεν είναι ίδιο. Ακόμα και να ρουτινιάσεις, η ρουτίνα εν συναρπαστική. Έχει κάτι που σου προκαλεί ένα αίσθημα αγωνιώδους προσμονής για το άγνωστο.

Τωρά εσαντάνωσα σας είμαι σίουρη!

14 σχόλια:

  1. Εγώ όντως εσαντανώθηκα :))H ρουτίνα πάντως έχει και τα καλά της

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι έχει και τα καλά της Άμυ μου! Αλλά πάλε... Πόση ρουτίνα! Ρουτινιάσαμε!!!

      Διαγραφή
  2. μονο εγω εν εσαντανωθηκα;!
    κοιτα, grass is always greener on the other side. εν νομιζω η Νεα Υορκη ναν ο ιδανικος τοπος να μεγαλωσεις παιδια. Ειμαι σιγουρος οτι κατι ζηλευει τζιε τζινη που σενα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πάλε καλά που έχει τζιαι κάποιον που εν εσαντανώθηκε. Σίγουρα κάποτε ούλλοι κάτι έστω και μικρό θα ζηλέψουμεν που κάποιον άλλο.

      Διαγραφή
  3. τα πάρκα τα παίρνω ως δεδομένο. ο κόσμος πάει. Πόσοι όμως από τους Νεοϋορκέζους πηγαίνουν στο ΜΟΜΑ, στις βιβλιοθήκες, στα θέατρα κτλ κτλ κτλ κτ; Πάω στοίχημα ότι γεμάτα από τουρίστες είναι και όχι από τόπακες.

    Και ας δούμε τα δικά μας. εντάξει μπορει να μην είναι το Central Park αλλά έχουμε πάρκα, έχουμε και θεάτρα, έχουμε χωριουδάκια για εκδρομές, παραλίες, events γίνονται. Πάμε όμως;

    ένας φίλος μου που τον ζήλεψα που ζούσε Λονδίνο, μου έλεγε ότι για να χαρεί κανείς την πόλη και τις ευκαιρίες που έχει, θα έπρεπε κάποιος να βγάζει όσα και εκείνος και εκείνη την εποχή έβγαζε καλά λεφτά. Διαφορετικά ζει σε μια πόλη γεμάτη ευκαιρίες που όμως δεν μπορεί να τις χαρεί.

    Θέλω να πω για να κόψω το μονόλογο αν δούμε γύρω μας μπορούμε να βρούμε πράγματα, εκδηλώσεις, επισκέψεις, εκδρομές για να κάνουμε πιο όμορφη την καθημερινότητά μας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έχουμε δε λέω. Τα τελευταία χρόνια ευτυχώς κάτι κινείται. Φαντάσου πως εμεγαλώσαμε εμείς. Ερεθίσματα μηδέν ή άτε κάτι τις. Τωρά έχουν πολλά παραπάνω τα μωρά αλλά σίγουρα αν μπεις στη διαδικασία της σύγκρισης εν τελειώνεις. Τούτο εν το λάθος μου. Εμπήκα στη διαδικασία να συγκρίνω.

      Διαγραφή
  4. Αγαπημένο θέμα ανοίγεις. Πολλές φορές αναρωτιέμαι κατά πόσον θα ήταν εύκολο στο μέλλον να πάρεις τη σύζυγο και να αποδράσεις σε άλλη χώρα. Ακόμα και αν δεν είναι εύκολο πρακτικά, τίθεται το ηθικό θέμα μέχρι πού θα έφτανε ο/η σύζυγος σου προκειμένου να σε κάνει ευτυχισμένο/η. Εντάξει, δεν θα του προτείνεις να πάτε στην Κορέα. Κάπου καλύτερα από εδώ θα του προτείνεις, που μπορώ να σου βρω εύκολα 10 χώρες εκατόν φορές καλύτερες από τη δική μας. Αλλά δεν σηκώνεται ο άλλος εύκολα από τα βραστά του. Εδώ δεν σηκωθήκαμε εμείς όταν ήμασταν single... θα σηκωστούν οι σύζυγοι; Όπως και να 'χει, σου δίνουν το άλλοθι να "φταίνε πάντα εκείνοι", όταν εμείς μιζεριάζουμε στον Μπούθουλα και χάνουμε "εξ αιτίας τους" το Κολονάκι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ήξερα ότι θα σου άρεσε όντας άτομο που εκτιμά τον τόπο μας χωρίς ίχνος τάσεων φυγής!!! ;) Εν καλά που λαλείς. Τωρά που δαμέ τζιαι δα ότι γίνεται θα φταίει ο Mr Hyde που εν θέλει να πάμε σ'αλλη γη σ'αλλα μέρη!

      Διαγραφή
  5. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Αγαπητή μου, πάσχετε από Fernweh * , το αντίθετο της νοσταλγίας:) "νοσταλγείτε" μέρη μακρινά, κ θέλετε να ταξιδέψετε. Ούλλοι παθαίνουμεν το. Ειδικά άμαν μπούμε σε μια ρουτίνα σε ένα μέρος, θέλουμε να δραπετεύσουμε, νομίζοντας πως αλλού εν καλύτερα.

    Είμαι σίουρη πως η φίλη σου στην Ν.Υόρκη εννα εσκέφτετουν κατά καιρούς πόσο ωραία θα ήταν αν ήταν κάπου αλλού, ήρεμα κ ήσυχα.

    *που για γερμανική λέξη, εν παράδοξα σύντομη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αν είδες; Έχει και "σύνδρομο". Πάλε καλά. Κανένα φάρμακο να μου περάσει εν έχει κόρη; Να σταματήσει να μου γυρίζει λίαν συντόμως! Pleaaaaassssseeeeee!!!!!

      Διαγραφή
    2. καλό εν έσιει φάρμακο; ρώτα με εμένα που ζω στην Κρυοχώρα πόσο θέλω να φύω τζιαι να πάω κάπου που να εν "πιο ωραία". Πάντα νομίζεις ότι εν πιο ωραία αλλού, ότι έσιει παραπάνω πράματα ή ευκαιρίες.
      Τον τόπο κάμνουν τον οι αθρώποι. Τους αθρωπους γυρώ σου θκιαλέεις τους εσύ. Άρα στην ουσία, ο τόπος είσαι εσύ. Επικεντρώθου στα θετικά, τζιαι ούλλα ενναν καλύτερα.

      έννεν τυχαίο που εν γερμανοί που εσκεφτήκαν την λέξη Fernweh (φέρν-βέε :πόνος για το μακρινό) :)

      Διαγραφή
    3. Τούτο προσπαθώ να σκέφτουμαι για να μου φύει τούτο το συναίσθημα που λαλείς. Τους ανθρώπους που έχω δίπλα μου και που εν θέλω με τίποτε να τους χάσω.

      Διαγραφή