14 Νοεμβρίου 2014

Τζου

Θυμούμαι πριν έξι χρόνια που στη ζωή μου εν είχε και τίποτε το συνταρακτικό. Επήεννα δουλειά, εσχόλανα απόγευμα, επήεννα σπίτι (στο πατρικό) τζι εποσκολιούμουν ποτζιή ποδά. Η έννοια μου ήταν η δουλειά, κανένας καφές και φυσικά κάθε παρασκευή/σάββατο club. Ωσπου τζιαι τζείνη την ημέρα σαν ήμουν προσηλωμένη στον υπολογιστή χτυπά το τηλέφωνο μου. Θωρώ πάνω γράφει Χ....Π..... τάδε έφη η αρφή της κολλητής/κουμπάρας/αδερφής. ΑΜΑΝ!!! Απαντώ αν και ήμουν σίγουρη τι με ήθελε! "Mademoiselle.... εεεεε γεννούμεν......" Ξαπολώ τα όπως ήταν, με γειά σας με χαρά σας εν είπα του μάστρου και πάω στην κλινική. Ώρες αναμονής και επιτέλους γύρω στις 7:30 το βράδυ αποφάσισε να μας κάμει ντού!!! Θυμούμαι που εφκήκεν ο κουμπάρος τζιαι εκράταν την αγκαλιά τζιαι εν εφαίνετουν μες τα χέρια του. Το μικροσκοπικό μας πλασματάκι. Εννοείται ότι μολις την είδα εκολύμπωσεν ο τόπος τζιαμέ που εστέκουμουν.

Η Τζου μου η πανέμορφη! (Έννεν το όνομα της, έτσι τη φωνάζω εγώ) Που τζείνην την ημέραν η ζωή μου εν ήταν ίδια. Η έννοια μου κάθε μέρα ήταν να σχολάσω και να περάσω που το σπίτι τους να τη δω. Να την κρατήσω λλίο, να την αγκαλιάσω, να τη μυρίσω... Εν που τότε που εκτύπησεν αλόπως το βιολογικό μου ρολόι τζιαι εν το κατάλαβα. Τες ημέρες που έλειπεν ο κουμπάρος στο εξωτερικό επήεννα τζιαι μείνισκα μαζί τους για να μεν εν μόνη της η κουμέρα. Τζιαι κάποτε μετά που το ξενύχτι έπιανα το πρωί το μάστρο μου τζιαι ελάλουν του ότι είμαι άρρωστη για να μείνω να περάσω ούλλη τη μέρα μαζί της. 

Ένα χαρισματικό μωρό, που όσο μεγαλώνει επιβεβαιώνει μου τους λόγους του την αγαπώ τόσο. Αν εμπορούσαμε να δούμε την αύρα της σίουρα θα εβλέπαμεν ένα έντονο, εκτυφλωτικό λουλακί να εκπέμπεται που γυρόν της. Με αντίληψη πολλά έντονη από βρέφος και με δύο μάτια τεράστια να παρατηρούν και να επεξεργάζονται τα πάντα. Με καθαρή ομιλία από πολύ μικρή και με προσωπικότητα που δεν αφήνει περιθώρια να περάσει απαρατήρητη. Ηγετική, πεισματάρα, και ενίοτε πελλονευρική (τούτο εφύσισα της το εγώ κρυφά). 

Τι να πρωτοθυμηθώ. Ας πούμεν ην ημέραν που έκλειεν 2 χρονών, έπιασα τη κουμέρα να της ευχηθώ τζιαι να της πω ότι έννα περάσω το απόγευμα (όπως σχεδόν κάθε μέρα) να τη δω και να της δώσω το δώρο της. Τζιαι λαλεί μου μεν φοηθείς που έννα τη δείς. Έππεσε τζιαι έχει ένα καρούμπαλο ΝΑ! στο δόξα πατρί. Πάω τζιαι γω, μπαίνω μες το δωμάτιο που έπαιζεν (ήταν τζιαι γραφείον) τζιαι φιλώ την, εύχουμαι της τζιαι λαλώ της "μα Τζου μου τι έπαθες". Τζιαι λαλεί μου "Να σου (δ)είξω"... Πιάνει ένα σκαμπό τζιαι κάμνει μου αναπαράσταση "Έβαλα (σ)καμπό μπ(λ)έ, (β)γώ κομπιούτε(ρ) (δ)ουλέψω, έπεσε (σ)καμπό, έπεσα κι εγώ". Ε τζιαμέ αντιλαμβάνεστε ότι έθελα δίμμαν. 

Γιατί οι ανεπανάληπτες ατάκες της, όταν εγεννηθήκαν τα δίδυμα;  Που αρνούνταν να τους αποκαλέσει με τα ονόματα τους. Η ζήλεια έδινε κι έπαιρνε. "Μαμά ο π(ρ)άσινος κ(λ)αίει" (εφορούσεν πράσινο φορμάκι το μωρό) ή με σκυμμένο το κεφάλι να παρατηρά τον έναν από τους δύο "Μαμά α(υ)τός είν' ο χέ(σ)της;" (εγέμωνεν τα συχνά και σε ποσότητες). Εμείναν στην ιστορία.

Εχτές έκλεισεν 6 χρονών. Μάνι μάνι. Τζιαι εξελίσσεται σε ένα δυναμικότατο, χαρισματικότατο, δημιουργικότατο και πελλό γεναικούι. Τζιαι παρόλο που λατρεύω τα δίδυμα τρελλά κι αλλοπαρμένα αγόρια μου, εκείνη θα είναι πάντα μια αδυναμία.  Τζιαι χαίρουμαι πάρα πάρα πολλά γιατί δείχνει πολλή αδυναμία στο δικό μου το αστέρι. Αλλά τζιαι το αστέριν μου έχει την σαν πρότυπο.

Τζι αν κάποτε τύχει να το διαβάσεις τούτο... να θυμάσαι.... "ότι και να γίνει θα είσαι πάντα η Τζου μου!"

*Αν πασπατέψει τα blogs η κουμέρα τζιαι θκιαβάσει το τούτο, επροδόθηκα μόνη μου - αλλά χαλάλι. Όλα για τη Τζου μου, όλα!

8 σχόλια:

  1. :-) Να σου ζήσει, να τη χαίρεσαι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ Τριολούιν. Χαίρουμαι την η αλήθκεια πολλά!!!! :)

      Διαγραφή
  2. Μάνα μου ρε, να την χαίρεσαι και εσύ και οι γονείς της!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Καλημέρα και καλό μήνα! :)
    Έχω μια απορία από το σχόλιο που μου άφησες. Τι εννοείς:"που πρωταγωνιστούμε φέτος (οι φόνισσες της Παπαδιαμάντη)", το "πρωταγωνιστούμε" είναι αλήθεια ή τυπογραφικό λάθος;. Αν θες απάντησε μου, να ξέρω αν έχεις κάποια σχέση με το θέατρο αυτό, για να σε ρωτήσω και κάτι ακόμα μετά! :)) Πάντως, η ατάκα είναι όπως την έγραψα, δες το βίντεο που σου στέλνω πιο κάτω (το είχα και με λινκ μέσα στην ανάρτηση μου) Πολλά γλυκά φιλιά και καλή σου εβδομάδα! :))

    https://www.youtube.com/watch?v=VffE_RNt3rs

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαχαχαχα τυπογραφικό λάθος αγαπημένη Πέτρα!!! Σιγά μην πρωταγωνιστώ κιόλας με την Μπότση!!! Χαχαχαχα!!! Πρωταγωνστούσε ήθελα να γράψω.
      Καλή βδομάδα και καλό μήνα να έχεις!!

      Διαγραφή