13 Αυγούστου 2014

Pot-pourri του έρωτα



Οι άνθρωποι έχουμεν τη τάση να συνδέουμε στιγμές της ζωής μας με τραγούδια. Ακόμα παραπάνω να συνδέουμε ανθρώπους με τραγούδια. Πόσο μάλλον όταν αυτοί οι άνθρωποι είναι το αντικείμενο του πόθου μας. Οι έρωτές μας. 

Ετσι τζιαι εγώ σε όλες τις φάσεις της ζωής μου αναπόφευκτα εσυνέδεσα τους ανθρώπους που επέρασαν και σημέδεψαν με καποια τραγούδια. Για διαφορετικούς λόγους τον καθένα. Για κάποιον γιατί με εξέφραζε το τραγούδι και αυτό που παιρνούσα και για κάποιον άλλον απλά γιατί συνέδεσα το εν λόγω τραγούδι μαζί του χωρίς ιδιαίτερο λόγο. Τζιαι τωρά όποτε ακούσω τα συγκεκριμένα τραγούδια θυμούμαι συγκεκριμένα άτομα.

π.χ.

Εξαναείπα σας το και δαμέ ότι εσύνδεσα το "καλημέρα καινούργια μου αγάπη" της Βίσση με την εποχή που επήα Αμερική, λόγω νέων ξεκινημάτων στη ζωή μου. Με τον τότε "νέο" έρωτα είχα συνδέσει το "Taking over me" των Evanescence τζιαι άκουα το κάθε μα κάθε νύχτα. 
 
 

Μετά, με την επιστροφή μου στα πάτρια εδάφη είχα μια σχέση την οποία εθέλαν πολλοί να λαλούν σοβαρή αλλά τελικά εν ήταν. Με τούτο το παιδίν εσύνδεσα το τούτο:

 
και γενικότερα τα παραπάνω τραγούδια του Arash, ο οποίος πλέον ψιλοφακκά μου. 

Με ένα άλλο φλέρτ που είχα με ένα παιδίν ευάερον, ευήλιον και διαμπερές, το οποίον έμεινεν φλέρτ και δεν εξελήχτηκε σε κάτι παραπάνω εσύνδεσα το "Deep Fear" γιατί ήταν ένα κομμάτι που εχορεύκαμεν τότε μες τα club μέχρι τελικής πτώσεως (ναι, κάποτε επήεννα και club).


Τζιαι καταλήγουμεν στον ένα και μοναδικό Mr Hyde. Πόθεν να ξεκινήσω τζιαι που να τελειώσω. Μες το φατσοβιβλίο μου έχει ένα κατεβατό τραγούδια που μου έστελνε και έστελνα του από την απαρχήν του έρωτά μας μέχρι σήμερα. Αραιώσαν τωρά δηλαδή αλλά στες αρχές εν εκάμναμεν άλλη δουλειά. Είχαμεν ολόκληρους διαλόγους μόνο από τραγούδια.

Ξεκινούσα εγώ κάπως έτσι:

 

και απαντούσε:


και συνέχιζα εγώ με:

 ενώ όταν φούντωσε ο έρωτας για τα καλά προχωρήσαμε σε:
 

και σε

 

 με την δική μου απάντηση



 και

 

Πάντα όμως τα δύο τραγούδια που εξέφραζαν και εξακολουθούν να εκφράζουν και τους δύο μας είναι ο "Βυθός" του αγαπημένου Μιχάλη και το "Instabile" του υπέροχου Nek που αν και οι στίχοι μπορει να μην ταιριάζουν ωστόσο σαν μελωδία, σαν τραγούδι, εσημάδεψε μας από την αρχή της γνωριμίας μας.

Enjoy!





Τι σου είναι η μουσική τελικά.

2 σχόλια:

  1. χμμ... μηπως ο mr hyde αλλαξε σου τα (φωτα) γουστα τζιε αρκεψες να ακουεις ελληνικα; ή εν συμπτωση;

    επισης, εγω τωρα εν μπορω να κατσω να σκεφτω τραγουδια που εχω συνδιασμενα αλλα αμα παιξει καποιο καπου, εννα θυμηθω τρομαχτικες λεπτομερειες για το που το ακουσα, με ποιον κτλ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Λαλείς να με επηρέασε; Βασικά άκουα ελληνικά γενικότερα νομίζω. Απλά ο Mr Hyde "εφούντωσε" το ελληνικό στοιχείο. :)

      Διαγραφή