5 Ιουνίου 2014

Με ομπρός με πίσω

Χαιρετώ τα πλήθη! 

Έχει μέρες να δώκω σημεία ζωής αλλά εν νομίζω να με πεθύμησεν και κανένας, οπότε προχωρώ. Αν διερωτάστε για τον Mr Hyde, το διάβασε το τσιαττιστόν και του άρεσεν πολλά. Το τσιαττιστόν επαναλαμβάνω. Για το blog δεν το περίμενε και του ήρτε λλίο κεραμίδα αλλά θα το χωνέψει. Είμαι σίγουρη ότι με τον καιρό θα καταλάβει ότι εν και εν τίποτε ουάου. Και εννοείται ότι το έκαμε φύλλο και φτερό. 

Στο θέμα μας τωρά. Η Νεράιδα έκαμε σήμερα μιαν ανάρτηση που αναφέρει κάποια εμπειρία και καταλήγει στον τρόπο αντιμετώπισης της ζωής μας. Και έχει απόλυτο δίκαιο. Η εμπειρία της εν εμπειρία όλων μας. 

Εγώ παίρνω σαν παράδειγμα το τι γίνεται δαμέσα δα. Η παραμικρή αλλαγή που προσπαθούν κάποια άτομα να φέρουν - πάντα προς το καλύτερο - και που είναι προς όφελος όλων (και των υπαλλήλων αλλά και του κοινού) βρίσκει πάντα μπροστά της ένα τοίχο. Ένα τοίχο που γράφει πάνω άρνηση. Η άρνηση να αποδεχτούν κάποιοι την αλλαγή και το γεγονός ότι υπάρχει κι άλλος τρόπος, πιο πρωτοποριακός, πιο εύκολος, πιο up to date για να γίνει μια δουλειά. 

Που χου. Δαμέσα έχει άτομα τα οποία δεν ξέρουν καν να ανοίξουν τον υπολογιστή. Ούτε να τον λειτουργήσουν εννοείται. ΟΚ αντιλαμβάνομαι ότι μπορεί για κείνους ο υπολογιστής να είναι ότι είναι για μένα η πυρηνική φυσική. Πάσο. Βάλεις τους τότε να κάμουν κάτι άλλο το οποίο μπορούν να κάμουν. Εν το δέχουνται γιατί τόσα χρόνια εκάμναν κάτι άλλο με το δικό τους τρόπο. Ή και να δεχτούν να συνεχίσουν να το κάμνουν, οι ρυθμοί τους και ο τρόπος τους παίρνει πίσω όλους τους υπόλοιπους, μπορεί και μιαν ολόκληρη υπηρεσία. Κάμνουν μήνες να στείλουν μιαν επιστολή που η απάντηση της έννα λύσει το πρόβλημα ενός πολίτη σε χρόνο dt. Και εν έχει ένα πλάσμα με @@@ να τους βάλει στη θέση τους. Μάλλον καλύτερα να τους πέψει έσσω τους.   

Άλλο; Θέλω να κάμω μιαν επιστολή. Έν δουλειά του γραμματειακού προσωπικού. ΟΚ. Εν επιλογή μου να μεν μπω στη διαδικασία να πιάσω μιαν κόλλα να τη γράψω πάνω και να τη στείλω να μου τη δακτυλογραφήσουν, να έρτει πίσω να τη δω και ξανά μανά να την τυπώσουν επίσημα για υπογραφή κλπ κλπ. Προτιμώ να την κάμω ηλεκτρονικά και να τους την στείλω με email απλά για να την τυποποιήσουν και να την τυπώσουν. Τέλος. Ε άμα σου τη στέλλω και έτοιμη και λαλώ σου απλά τύπωσε την, μεν μου λαλείς πνίουμαι και εν μπορώ τωρά. Πιάννουν με οι τρίολοι. Έναν κουμπίν ένι τα γέριμα. Ή το άλλο το καλύτερο; Έρκεται στο κεντρικό email κάτι που με αφορά και πρέπει να κάμω κάποιες ενέργειες. ΜΕΝ ΤΟ ΤΥΠΩΝΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΜΟΥ ΤΟ ΣΤΕΛΝΕΙΣ. Έλεος ας πούμεν. Στείλε μου το email. Έχει ένα κουμπί που λαλεί Forward. Θωρείς το; Τσίλλα το και βάλε στο "Το" το email μου και πάτα Send. Έννα έρτει πρίν τον κλητήρα. JESUS.

Όπως καταλαβαίνετε παντού ισχύει η αντίθεση, την οποία περιγράφει η Νεράιδα. Κάποιοι έχουν όρεξη, πάθος και όραμα και θέλουν να παν(μεν) μπροστά, σε όποιον τομέα και να είναι. Και τούτους τους ανθρώπους άμα τους δεις στο χώρο εργασίας τους αλλά και οπουδήποτε αλλού θα τους καταλάβεις. "Το μέσα μας φαίνεται" είπε η Νεράιδα. Ναι φαίνεται. Προσπαθούν για το καλύτερο και λάμπουν. Οι αρνητικοί απλά λειτουργούν. Και εν γκρίζοι. Και δυστυχώς δαμέσα έχουμεν καμπόσους και γιαυτό εν πάμεν μπροστά. 

Αλλά επειδή και κείνοι που λάμπουν εν αρκετοί (θέλω να πιστεύκω ότι είμαι τζιαί γω μέσα) εν θα τους αφήκουμεν να μας πάρουν ούτε πίσω. Αφού είσαστεν έτσι, με ομπρός με πίσω. Στασιμότητα. Ναι δυστυχώς στασιμότητα. Πολεμούμεν για το μπροστά και που να 'ρτει κείνη ώρα να παν οι γκρίζοι έσσω τους έννα πάμε μπροστά. Απλά ευελπιστούμεν να μεν αρκήσει πολλά τζείνη ή ώρα. 

18 σχόλια:

  1. Ω! Εχάρηκα! Ευχαριστώ που έπιασες τον προβληματισμό μου και τον βίωσες και τον ανέπτυξες. Έκαμες με τζιαι εχαμογέλασα!
    Έχουμεν ούλλοι πολλές εμπειρίες, στην καθημερινότητά μας.
    Πάντως που εχτές είμαι "νευριασμένη". Με την έννοια ότι εβαρέθηκα να κάμνω υπομονή και να σιωπώ και "λειτουργώ πιο επιθετικά".

    Τη λάμψη και το γκρίζο είναι φορές που το βλέπω και μέσα μου.
    Γι αυτό χρειάζομαι ανθρώπους που θα είναι φωτεινοί τη στιγμή που είμαι εγώ γκρίζα
    για να με πάρουν μπροστά.
    Όπως έκανες εσύ τώρα.
    Άρα αν θα καταλήξω κάπου.... δεν είναι στη στασιμότητα.

    Οι άνθρωποι που είναι φωτεινοί πρέπει να προχωρούν. Για να δίνουν δύναμη στους υπόλοιπους. Δεν μπορούν όλοι να είναι μπροστά. Δεν πάει έτσι η ζωή. Σαν μια ευθεία.

    Οπόταν κάνε αυτά που μπορείς. Σίγουρα δεν θα φέρεις άμεση αλλαγή. Καμιά αλλαγή δεν είναι άμεση. Αλλά το βήμα που θα κάνεις μπροστά θα βοηθήσει στην μακροχρόνια αλλαγή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι πολλά που σε έκαμα και χαμογέλασες ;) Ξέρω ότι μπορεί να ακούεται λλίον απαισιόδοξο τούτο που λέω για στασιμότητα αλλά εγώ θωρώ ότι με τούτη τη στασιμότητα που υπάρχει τωρά γενικότερα, έννα περάσει ναι μεν κάποιος καιρός αλλά μετά έννα έρτει σιγά σιγά η επανεκκίνηση προς τα μπροστά. Αν και εγώ και εσύ και όλοι οι "φωτεινοί" κάμουμε ότι μπορούμε σίγουρα κάπου θα φανεί το φως στο τούνελ!

      Διαγραφή
  2. Προσπαθώ το πολλά. Αλλά νομίζω σε κάποια φάση έννα πνιώ τζι εγώ. Εν θέλω, παλεύκω το να μείνω όπως είμαι, αλλά τα γέρημα. Στο τέλος κάμνω παραπάνω δουλειά επειδή εκμεταλλεύκουνται τες καλές μου συνήθειες.....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Παντού ισχύει τούτο Μουν μου. Πάεις να προτείνεις κάτι για το κοινό καλό και τελικά τρώεις τη φάκκα! You are not alone!

      Διαγραφή
  3. Α! εμένα μου έλειψαν οι αναρτήσεις σου διότι συνήθως είναι αρκετά ενδιαφέρουσες! :)))
    Ήμουν σίγουρη για την αντίδραση του Mr. Hyde! Φύλλο και φτερό το blog ε; Αχα! :-)
    Ωραίο το κείμενό σου, μακάρι να το έβλεπαν πολλοί όπως εσύ, αλλά εδώ μιλάμε για πολύ οπισθοδρομικότητα..
    Μακάρι να μην αργήσει η ώρα που θα πηγαίνουμε μόνο μπροστά!
    Φιλιά και καλό απόγευμα Mademoiselle Hyde!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ΩΩΩΩ μάνα μου ρε ευχαριστώ :) Ζούμε με την ελπίδα της αλλαγής Παλόμα μου!

      Διαγραφή
  4. 'Εν το δέχουνται γιατί τόσα χρόνια εκάμναν κάτι άλλο με το δικό τους τρόπο. Ή και να δεχτούν να συνεχίσουν να το κάμνουν, οι ρυθμοί τους και ο τρόπος τους παίρνει πίσω όλους τους υπόλοιπους, μπορεί και μιαν ολόκληρη υπηρεσία.'
    το πρόβλημα του κάθε αναλυτή συστημάτων. ever.

    btw, is this δημόσια υπηρεσία;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εσύ τι λες ;)
      Welcome btw!

      Διαγραφή
    2. ήθελα να δώσω ακόμα μια ευκαιρία στο δημόσιο να αποδείξει ότι έννεν μόνον εκεί έτσι η κατάσταση XD
      καλώς σε ήβρα. will stalk frequently. =]

      Διαγραφή
  5. Εγώ πάντως επεθύμησα σε! Έχω παρόμοιες εμπειρίες στη δουλειά τζιαι γενικά γυρόν μου τζιαι ένιωσα πολλά ωραία θκιαβάζοντας τούτα που έγραψες. Πολεμάς για το μπροστά, αλλά άλλοι κρατούν σε πίσω .... :-(

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι άλλη που με πεθύμησε! Yupiiiiii :) Μάνα μου ευχαριστώ :)
      Από ότι φαίνεται έχει πολλούς, μα πάρα πολλούς που νιώθουν έτσι. Δυστυχώς. Αλλά όσο πιο πολλοί τόσο πιο έντονος ο πόλεμος για αλλαγή. Δε το τζιαι έτσι!

      Διαγραφή
  6. Και γω μια απορία για το πως το πήρε ο δικός σου την είχα και τσουπ, μπήκα να δω τι έγινε και μου την απάντησες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είπα να μεν σας αφήκω με την απορία. Όλα καλά, απλά εν και περιμένω ότι έννα μπαίνει να κάμνει comments κιόλας.. :)

      Διαγραφή
  7. Οι δουλειές είναι μικρόκοσμος της κοινωνίας. υπάρχουν αυτοί που μπορούν, αυτοί που δεν μπορούν, αυτοί που θέλουν, που δεν θέλουν και ούτως καθεξής. Στο γραφείο έχω συνάδελφο που δεν ξέρει να στείλει φαξ και συνάδελφο που μπορεί να κάμει όλη τη δουλειά μόνος του.

    ο καθένας προχωρεί με τζείνα που θέλει. αν έχει όρεξη θα ξεπεράσει τα εμπόδια και θα πάει μπροστά. Αν δεν έχει θα βρίσκει δικαιολογίες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ακριβώς έτσι Μάνα μου. Απλά εμένα εκείνο που μου την σπάζει εν ότι εν τους περιθωριοποιούν για να μπορούν οι υπόλοιποι να προχωρούν. Τους έχουν τζιαμέ και κάποτε είναι και σε θέσεις ψηλές και πρέπει να παίρνουν αποφάσεις.

      Διαγραφή
    2. Hyde, εν τζιαι μπόρεις να τους περιθωριοποιήσεις. Εν μέρος της ζωής. Μεν σου πω κάποτε "χρειάζουνται" για να πεισμώνουμεν. Απλά ναι, υπάρχουν τρόποι βελτίωσης των καταστάσεων.

      Διαγραφή
  8. Ανώνυμος6.6.14

    Πε αλήθκεια, είμαστε συνάδελφοι εννεν;
    Τούτο το "πάντα έτσι το κάμναμεν" μου γυρίζει το μάτι όποτε το ακούω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τελικά τούτο το "πάντα έτσι το κάμναμε" υπάρχει παντού!!!

      Διαγραφή