22 Μαΐου 2014

Ένα και δύο και τρία και τέσσερα παιδιά

Τον περασμένο μήνα με το Mr Hyde εκάμαμεν μιαν ας την πω ματσουτζιάν. Καθώς συνουσιαζόμασταν αμελήσαμε να χρησιμοποιήσουμε προφυλακτικό. Λίγον ο έρως, λίγο το πάθος, λίγο το σhιασhιάρισμα να μεν ξυπνήσει το αστέριν.... έτα ούλλα τζιαμέ. Γιατί λαλώ έτα ούλλα τζιαμέ; Άπαξ και ετέλεψεν άρκεψα το μέτρημαν.... Σήμερα έχουμε τάδε, είδα περίοδον την τάδε.... τάδε έφη ξανά έτα ούλλα τζιαμέ.... Χτύπουν καμπανούθκια και καμπάνες (ευτυχώς το αστέριν ακόμα ετζοιμάτουν)... Είμαστε στις επικίνδυνες μέρες!!@#$%^&*@%!$#^&*^@%^%#@!$#%^*&!@#%$^&*&%^*$#@!@#^$%&
Άρκησα λίο να μετρήσω ξέρω το. Συνήθως εν που πριν που μετρούμεν. 

Με κείνα και με τούτα έπιαν με ο πέλλαρος άμπα και έμεινα έγκυος. Έπιασα και τεστ να κάμω και εκαρτέρουν να περάσουν λλίες μέρες. Ύστερα που καμιά θκυό μέρες είπα το και του Mr Hyde αλλά εν επολλοσυγκινήθηκε. Λαλεί σου και με το αστεριν έτσι επάθαμεν. Άτε το πολλίν πολλίν να γεμώσουμεν τον τόπον αστέρκα. ΜΑ ΠΟΙΟΝ ΤΟΠΟΝ ΑΓΓΕΛΕ ΜΟΥ; Πρέπει να 'χεις τόπο για να τον γεμώσεις αστέρκα. Εμείς μες το διαμέρισμα, καμαρούλλα μια σταλλιά δύο επί τρία, που να βάλω άλλον αστέριν; Πας τη κκελλέ μου; Ή το άλλο που το πας; Με τι ριάλλια θα μεγαλώσω αλλό ένα; Που μήνα με τον μήνα αντί να αυξάνεται ο μισθός μειώνεται; Αλλό λίον έννα τους πκιερώνουμε και πουπάνω που έχουμε δουλειά.

Εκαταλάβετε πάνω κάτω τι πανικός επικρατούσε μες το νού μου. Τωρά έννα μου πείτε πως κάμνεις έτσι. Έχει άλλους που έχουν και ένα και δύο και τρία και τέσσερα παιδιά (και δεν είναι με του Πειραιά) και μια χαρά τα καταφέρνουν. I know! Εμένα εκτός που τούτα ούλλα που με επροβληματίζαν, έκαιγε με κάτι πιο σημαντικό. Ξέρω ότι μπορεί ακουστεί κάπως αλλά... Θεωρώ ότι αν κάμω τωρά άλλο μωρό, το αστέριν που είναι 18 μηνών θα στερηθεί πολύ χρόνο από τη μάμα του. Δαμέ προχτές αντί να πάω να την πιάσω εγώ το μεσημέρι είπα της νονάς μου και την έπιασε και την επήρε σπίτι της για να πάω κατευθείαν που τη δουλειά να καθαρίσω το διαμέρισμα (ναι ήταν χτιτζιόν) και έγινε η ώρα έξι το απόγευμα να πάω να τη δω... Ε έπιασαν με κάτι τύψεις που δεν περιγράφεται. Πόσο μάλλον να της στερήσω χρόνο κάμνοντας άλλο μωρό. Γιατί όσο να 'ναι το μικρό θα απορροφά πολύ περισσότερο από το χρόνο μου. Και δεν θέλω κατ' ουδένα λόγο να στερηθεί χρόνο από μένα τώρα αλλά ούτε κι εγώ χρόνο μαζί της. 

Φυσικά όποτε και να κάμω άλλο μωρό πάλε θα στερηθεί χρόνο από μένα το αστέριν σε όποια ηλικία και να 'ναι. Ναι αλλά τωρά που εν μωρό εν το θέλω τούτο. Προτιμώ να γίνει 4-5 χρόνων για να κάμω άλλο. Ξέρω ότι έχει και τα υπέρ και τα κατά τούτο. Εξαναέγραψα και στο ποστ για την αδερφή μου, ότι λόγω της μεγάλης διαφοράς ηλικίας που είχαμε, μικρές δεν ήμασταν και πολύ συνδεδεμένες. Επεράσαν πολλά χρονιά για να "επικοινωνήσουμε". Από την άλλη ήμασταν, είμαστε και θα είμαστε αδερφές. Εν αλλάσει τούτο όσα χρόνια διαφορά και να έχουμε. 

Εσάς των περισσοτέρων του ενός μαμάδων ποια η άποψη σας; Η εμπειρία τι λέει; Ένα, δύο, τρία ή παραπάνω; Και με πόσα χρόνια διαφορά;

Ένιγουεης, έκαμα το τεστ κι έφυε μου ο πανικός. Φυσικά αν έρκετουν ακόμα ένα αστέρι απλά θα έλαμπε ακόμα παραπάνω ο τόπος! :)

18 σχόλια:

  1. έσσεις χώρο για να αρχίσω να γράφω; Μάλιστα. πάμε καλό.

    οι πιτσίρτες έχουν δύο χρόνια διαφορά. δεν στέρησα χρόνο σε καμιά. μάλλον όχι να είμαι δίκαιη τζαι να πω στερώ χρόνο και στις δύο αλλά ισότιμα :). όσο χρόνο έχω τον μοιράζω, ούτως ή άλλως τα περισσότερα πράγματα τα κάνουμε και οι τρεις μαζί, κάποτε και οι τέσσερις (Μοτορτζής) κάποτε και οι έξι (σκύλοι).

    Καφέ, επισκέψεις, πάρκα, ακόμη και σε pub. όχι γιατί δεν έχω εναλλακτικές αλλά γιατί γουστάρω να είμαι μαζί τους.

    Πλεονέκτημα για μένα ότι έδεσαν και κάνουν πολύ καλή παρέα. τούτο σημαίνει ότι τώρα που μεγάλωσαν κάπως, δεν χρειάζεται να τες κρατώ απασχολημένες, παίζουν μεταξύ τους. έχουν μια απίστευτη αλληλεγγύη, και αγάπη, είναι δεμένες και νοιάζονται η μια την άλλη.

    τζείνο που θέλω να πω είναι ότι μετά τα τέσσερα, πέντε, τα μωρά δεν μας θέλουν συνέχεια που πάνω τους. θέλουν την ανεξαρτησία τους, να είναι με τις φίλες τους, να λένε και να κάνουν τα δικά τους. επομένως το "να μεν τους δίνω το χρόνο που χρειάζονται" είναι πολλααααααααααα σχετικό. έρχονται μέρες που θα θέλουμε να είμαστε μαζί και θα μας λένε άντε μάνα πήαινε στη δουλειά σου τζαι άφησε με ήσυχη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το μόνο αρνητικό που βρίσκω στην περίπτωση τούτη είναι ότι μπορεί να δυσκολεύκουνται λλίο οι γονείς όσο είναι μικρά. Το βλέπω και από κοντινά μου άτομα που έχουν μωρά με πολύ μικρή διαφορά. Όταν μεγαλώσουν όμως σίουρα τα πράματα εν πολλά πιο εύκολα. Και εν και πολλά συνδεδεμένα τα μωρά. Να σου πω την αλήθκεια αν δεν με άγχωνε και το θέμα του σπιτιού-χώρου μπορεί και να το σκεφτόμουν πιο σύντομα.

      Διαγραφή
    2. ο πρώτος χρόνος σίγουρα ήταν δύσκολος. ένα δίχρονο και ένα νεογέννητο δεν είναι ιδιαίτερα καλός συνδιασμός. που την άλλη όμως ξεμπερδέψαμε πιο γρήγορα με τη μωρουδίστικη ηλικία. μια τζαι έξω.

      Διαγραφή
  2. Ειλικρινά ενάς απο τους λόγους που ούτε εγώ νιωθώ έτοιμη για 2 είναι αυτό που είπες πιο πάνω! ούτε εγώ θέλω να στερήσω χρόνο του γιού μου! και εμείς 18 είμαστε τωρά! Νομίζω ότι δεν είναι θέμα χρόνου με το μωρό, αλλά το ότι δεν είναι αρκέτος ο χρόνος της ημέρας! Τώρα για το οικονομικό πάρτ πίστευω ότι θα είναι δύσκολή η αρχή αλλά θα μπεί και το 2 στο πρόγραμμα και θα πάει με το ρεύμα!! I feel you πάντως!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Α έχει κι άλλες που σκέφτουνται σαν εμένα! Πάλε καλά ;) Και ναι δεν είναι ποτέ αρκετός ο χρόνος της ημέρας!

      Διαγραφή
  3. Για να μην τα ξαναλέω, περίπου είναι όπως τα λέει η Μάνα πιο πάνω και για μένα, που έχουν μόνο 20 μήνες διαφορά. Ωστόσο μάλλον εγώ και η Μάνα είμαστε τυχερές. Ξέρω πολλές περιπτώσεις που ακόμα και σε κοντινές ηλικίες δεν τα πάνε καλά και τσακώνονται πάρα πολύ και έχουν μάλιστα το ίδιο φύλο.

    Εξαρτάται πάρα πολύ απο το χαρακτήρα των παιδιών θα έλεγα. Δεν υπάρχουν λοιπόν κανόνες και κάνε όπως νιώθεις και μην ακούεις πολλά-πολλά στο θέμα αυτό, ο καθένας θα σου πει βάση των δικών του συνθηκών. οκ, άκουε και φίλτραρε, λάθος το είπα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Παναγία μου δηλαδή ώστι να γεννήσεις το ένα έμεινες έγκυος το άλλο... Οξά;;; Πρέπει να ήταν δύσκολο στην αρχή....Έχεις δίκιο ότι βασικά ο καθένας ανάλογα με την εμπειρία του θα μιλήσει. Αλλά πάλε κάποτε λαλώ που να έρτει έννα έρτει...

      Διαγραφή
    2. Κάπως έτσι. Για μένα ήταν λίγο τρελή περίοδος γιατί ο Στυλ τότε δούλευε άγριες ώρες και ουσιαστικά δεν συναντιομασταν. Πως τζιαι κάναμε κοπελλουθκια απορώ :) επίσης η μαμα μου ακόμα δουλεύε και δεν είχα ένα χέρι βοήθειας. Αν έχεις βοήθεια τα πράγματα είναι σαφώς ευκολότερα. Θα το δεις ανάλογα των δικών σου συνθηκών.

      Διαγραφή
  4. 3 χρόνια νομίζω είναι ιδανικά.
    και στα 2, και στα 4 δεν είμαι εναντίον, αλλά είναι τα όριά μου.
    εμείς έχουμε 3 χρόνια παρά 10 μέρες και πάλι στα 27 μου έχω να ζήσω στο ίδιο σπίτι με την αδερφή μου 10 χρόνια. πονεί, αλλά άτε.
    είδα και την κουμπάρα μου με τα μωρά της πώς κατανέμει το χρόνο της και είναι κάπως όπως τα λέει και η μάνα πιο πάνω. εντυπωσιάστηκα στις μέρες που έμεινα μαζί τους, στο σπίτι τους. είχε ένα αγόρι μεγάλο, μια κόρη στις πρώτες τάξεις του δημοτικού, και ένα βρέφος. ο κάθε ένας είχε την ώρα του.
    ταινία με τους μεγάλους, κουβέντες με το μεγάλο, παιχνίδι με τη μεσαία και μπάνιο, τάισμα, παιχνίδι, μπάνιο με το βρέφος κ.ο.κ.
    Το θέμα χώρου πάλι, νομίζω αρχικά τουλάχιστον δεν χρειάζεται να σε απασχολεί αν έχεις 2 υπνοδωμάτια στο σπίτι. θα μένουν μαζί μέχρι να δεις τι θα κάνεις. :)
    Τέσπα, όταν είσαι έτοιμη θα το κάνεις, ή όταν τύχει θα ετοιμαστείς! :) Απλά μην το κάνεις αν δεν θα είσαι εντάξει οικονομικά, είναι κρίμα να υποφέρουν όλοι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όλοι νομίζω πάνω κάτω στο μυαλό τους έχουν το 3 χρόνια σαν ιδανικό. Όπως τα λες με την κουμπάρα σου μου ακούγεται μια χαρά. Δύσκολο ναι μεν αλλά σε ηλικίες που πάνω κάτω μπορείς να διαχειριστείς. Αν είχε τρία μικρά πχ όπως η δική μου κουμπάρα (μια 5χρονη και τα δίδυμα 3ων) τα πρώτα χρόνια μπορεί να σκεφτόταν και την πτώση από τον 3ο :) Εξαρτάται πάντα νομίζω και από τις αντοχές και την αντιμετώπιση εμάς των ίδιων των γονιών.

      Διαγραφή
  5. http://kolona-spitiou.blogspot.com/2013/11/blog-post_25.html

    Δες και το πιο πάνω. Μετά φίλτραρέ το οκ; :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το είχα διαβάσει και τότε που το πόσταρες. Ναι εν πολλά ωραία φάση να κάμνεις πράματα μαζί τους. Ακόμα κι εμένα που εν μωρούιν ακόμα απολαμβάνω αφάνταστα τις βόλτες και τις δραστηριότητες μαζί της. Εν τούτα που σκέφτουμαι και λαλώ αν κάμω άλλο για κάποιο χρονικό διάστημα έννα τα στερηθούμε και οι δύο. Που την άλλη όμως έννα έχω δύο αστέρια να τα κάμνω μετά...

      Διαγραφή
  6. Σαν άτομο με μεγάληηηηη διαφορά ηλικίας με το αδέρφι του, πρέπει να πω ότι θα προτιμούσα παιδιά με μικρή διαφορά ηλικίας. Για αυτό και το αδέρφι έκανε τα δικά του με πολύ μικρή διαφορά ηλικίας, για να μεγαλώσουν μαζί. Σίγουρα δυσκολεύονται πολύ τώρα που είναι ακόμα μικρά αλλά ώσπου περνά ο καιρός τα πράματα βελτιώνονται και είναι ωραίο που εκτός από τους γονείς τους, έχουν το ένα το άλλο από τόσο νωρίς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Συνήθως τα άτομα με μεγάλη διαφορά ηλικίας με τα αδέρφια προτιμούν το αντίθετο. Και εν λογικό. Στις αρχές κάμνεις τα πάντα μόνος σου εκεί που όλοι οι άλλοι έχουν δίπλα τους ένα αδερφό/ή να τους στηρίζει :)

      Διαγραφή
  7. Τα νεραϊδόπαιδα έχουν 2 χρόνια διαφορά.

    Σε αυτά τα θέματα πιστεύω ότι δεν υπάρχει κανόνας.
    Ακολουθείς αυτό που έρχεται και κάνεις το καλύτερο που μπορείς.

    Όσο για το θέμα χρόνου... ποτέ δεν χορταίνεις το χρόνο με τα παιδιά.
    Ας μην νιώθεις τύψεις όμως γιατί κι αυτό όταν είναι μακριά σου ωριμάζει γιατί μαθαίνει συμπεριφορές του που δεν είναι "υπο την σκέπη της μαμάς".

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σίγουρα εν υπάρχουν κανόνες. Ο καθένας πράττει αναλόγως των περιστάσεων και επιλογών του. Ο χρόνος όμως είναι ρε παιδί μου αυτός που νομίζω καθορίζει πολλές φορές τις επιλογές μας.

      Διαγραφή
  8. Δεν είμαι μητέρα ακόμα, οπότε θα κάνω το σχόλιο εκ του ασφαλούς!! :Ρ
    Ένα συγγενικό μου πρόσωπο έχει τρία μωρά, στην κυριολεξία! Η μεγάλη μας είναι 4, η μεσαία μας είναι 20 μηνών και το μικρό μας μωράκι είναι μόλις 2 μηνών! :)))
    Ευτυχώς δεν εργάζεται επί της ουσίας, αλλιώς δεν ξέρω πως θα μπορούσε να αντεπεξέλθει.. προσωπικά για μένα, είναι ήρωας!!
    Είμαι σίγουρη πως έχει βιώσει αυτό το συναίσθημα τύψεων από συζητήσεις που έχουμε κάνει, αλλά μου έλεγε πως όταν κάνεις πολλά μωρά, η αγάπη σου πολλαπλασιάζεται!
    Όσον αφορά το χρόνο, ποτέ δεν θα είναι αρκετός.. Άσε που συμφωνώ με την σκέψη της Neraida πιο πάνω!
    Πιστεύω, τέλος, πως είναι καλό να έχετε και ένα άλλο αστέρι για το αστέρι σας σε κοντινή ηλικία! Είναι όμορφο να έχεις αδέρφια!
    Φιλιά και bonne nuit!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σίγουρα είναι τέλειο να έχεις αδέρφια. Και πιστεύω ότι το αστέρι θα ενθουσιαζόταν γενικότερα (αφού κάμει και τις ζήλιες της φυσικά) :) Btw το συγγενικό πρόσωπο με τα τρία όντως ήρωας!

      Διαγραφή