14 Μαΐου 2014

Υιοθεσία

Στην πολυκατοικία που μεινίσκουμε, είμαστε 6 διαμερίσματα. Σε όλα μένουμε οι ιδιοκτήτες εκτός από ένα που τον τελευταίο ένα χρόνο είναι ξενοίκιαστο. Με τις δύο από τις ενοίκους έχουμε άριστες σχέσεις. Με τις άλλες δύο, μεν ρωτάτε. Η μία λοιπόν εκ των δύο που έχουμε άριστες σχέσεις υιοθέτησε πρόσφατα ένα μωράκι. Τζιαι αποφασίσαμε με την άλλη να πάμε να την δούμε.

Το πόσο εχάρηκα δεν περιγράφεται. Η συγκεκριμένη κοπέλα προσπαθεί χρόνια να κάμει μωρό και δεν τα κατάφερε (προφανώς). Είναι μια κοπέλα πολλά ήσυχη, χαμηλών τόνων και πολύ καλοσυνάτη. Το ίδιο και ο άντρας της. Πολλά χαμηλών τόνων, τόσο που πολλές φορές αντρέπεται και θωρεί χαμέ. Αλλά μάνα μου ρε, πολλά καλά πλάσματα. 

Ε εχτές που τους είδα.... Ξεχάστε την προηγούμενη παράγραφο. Δεν υπάρχει η αλλαγή που αντίκρισα. Μιλούμε για δύο εντελώς διαφορετικά άτομα. Το χαμόγελο μονίμως στα πρόσωπα τους, σάννα και έπαθε ψύξη το στόμα τους, τα μάθκια τους ορθάνοικτα και καθαρά να σε θωρούν και να εκπέμπουν φως! Τι κάμνει ένα τόσο δα πλασματίν! Εν απίστευτο. Και το πιο απίστευτο, αν θέλετε πιστεύκετε με, παρόλο που δεν εγεννήσαν τούτο το μωρό, μοιάζει καταπληκτικά του παπά του. Εν δικό τους μωρό. Τέλος. 

Τελικά η υιοθεσία εν πολλά ωραίο πράμαν. Πολλοί νομίζω σκέφτουνται "μα έννα το αγαπώ όσο θα αγαπούσα το δικό μου;" ή "μα ξέρω 'γω τι dna κουβαλεί τούτο μωρό;" ή "μα εν ξένο"... Τίποτε. Nada. Niente. Rien. Kitu (στα Σουαχίλι). Εν δικό του τζείνου που το υιοθετεί. Και εν μπορεί ένας άνθρωπος να μεν αγαπήσει ένα μωρούι τόσο δα. Εσκέφτηκα το κι εγώ πολλές φορές εν η αλήθκεια. Αν είχα ένα σπίτι πιο μεγάλο θα το μελετούσα σοβαρά να υιοθετήσω ένα μωρό. Εν με κόφτει πόθθεν εννά ένι. Εννάν ένα μωρό χωρίς μάμα, κι εγώ έννα γίνω η μάμμα του. Τι πιο ωραίο. 

Τζιαι κάθουμαι τζιαι λαλώ... Αν εμπαίναμε ούλλοι σε τούντη διαδικασία (παρόλες τις δυσκολίες που εμπεριέχει μια τέτοια διαδικασία και τις αντιλαμβάνομαι), είτε έχουμε δικά μας μωρά είτε όι, πόσα μωρά θα εμεγαλώναν χωρίς την απουσία των γονιών και σε ένα περιβάλλον όπως θα έπρεπε να μεγαλώνει ένα μωρό... Ονειρεύκουμαι α;;;;

15 σχόλια:

  1. Δεν υπάρχει πιο ώραιο πράγμα απο το προσφέρεις αγάπη εκεί που δεν υπάρχει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Και δε χρειάζεται νομίζω και πολλά πέρα που τούτο...

      Διαγραφή
  2. Εν τεράστιο πράμα η υιοθεσία και συμφωνώ σε όλα μαζί σου. Υπάρχουν τόσα μωρά εκεί έξω με τόσες ανάγκες με μια βασικότερη, θέλουν αγάπη. Μακάρι να σκέφτονται όλοι όπως σκέφτεσαι εσύ, χχχ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. :) Μακάρι ρε Άμυ μου να μπορούσαν να υιοθετηθούν ούλλα τα ορφανά..

      Διαγραφή
  3. Δεν μπορώ να μεν σχολιάσω.
    Θεωρώ τον εαυτό μου που τους πλέον τυχερούς ανθρώπους. Εμεγαλωσα με δύο γονείς που μόνο αγάπη, αγκαλιες έδωσαν μου, άτε τζιαι καμμία φωνή μέσα μέσα για να μεν φκω κακομαθημένη. Δεν μου πέρασε ποτέ από το μυαλό ότι αν με γεννούσε η μαμμα μου θα με αγαπούσε περισσότερο... γιατί δεν υπάρχει περισσότερο.
    Όλοι μάς έλεγαν ότι εμοιαζα του παπά μου... ο ίδιος εκατουρκετουν τζιαι περιττον ότι εζηλευκεν η μαμμα μου.. χα χα.
    Υιοθετησαν με όταν ήμουν 3 μηνών. Θα τους ευγνωμονώ πάντα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το να διαβάζεις τούντα λόγια άμα είσαι γονιός που υιοθέτησε ένα μωρό νομίζω εν η ωραιότερη ανταμοιβή. Μακάρι να τα διάβαζε η μάμα και ο παπάς σου ;)

      Διαγραφή
    2. οκ, ανατρίχιασες με για ακόμη μια φορά εσύ.

      Διαγραφή
    3. ακόμη και τα βιολογικά του παιδιά κανείς, χρειάζεται χρόνο μέχρι να τα γνωρίσει και να τα αγαπήσει βαθιά. Ειν η καθημερινή φροντίδα και επαφή που κάνει ένα παιδί, παιδί ΣΟΥ, όχι το ότι έχει ή δεν έχει τα γονίδιά σου.

      Συφωνώ τόσο μα τόσο πολύ μαζί σου.

      Διαγραφή
    4. Ruth_less, RESPECT! Μόνο αυτό!

      Διαγραφή
  4. "Με τις δύο από τις ενοίκους έχουμε άριστες σχέσεις. Με τις άλλες δύο, μεν ρωτάτε."

    Χαχαχαχαχα!

    Ξέρω κι άλλο παιδάκι που είναι υιοθετημένο και μάλιστα από άλλη χώρα, αλλά μοιάζει καταπληκτικά του πατέρα του! Μαγικό, ε;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι εγώ ξέρω κι άλλο παιδάκι στη γειτονιά της μάνας μου, ξένο, που μοιάζει καταπληκτικά της μάμας του. Όντως μαγικο!!!

      Διαγραφή
  5. Mademoiselle Hyde,
    είναι όμορφο πράγμα να γίνεσαι γονιός και να 'σαι συνειδητοποιημένος!
    Μπράβο στο ζευγάρι που υιοθέτησε ένα παιδί, να τους ζήσει!
    Συμφωνώ σε όλα όσα γράφεις, μακάρι αυτό που ονειρεύεσαι να ήταν και πραγματικότητα!
    Καλό βράδυ! ;) Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πολλά όμορφο πράμα όντως Παλόμα μου!!! :)

      Διαγραφή
  6. Συμφωνώ τζι εγώ, αλλά άκουσα ότι εν πολλά χρονοβόρα τζαι πολύπλοκη διαδικασία να υιοθετήσεις στην Κύπρο. Σπάζουν σου τα νεύρα σου τζαι περνούν πολλά χρόνια αν δεκτούν να σου δώσουν μωρό. Μόνο για τούντον λόγο θεωρώ ότι εν δύσκολο να υιοθετήσεις μωρό στην Κύπρο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι εν δύσκολο Νίρι μου. Αν και τούτοι, όπως και άλλες 1-2 περιπτώσεις που ξέρω επιάσαν τα μωρά σχεδόν από νεογέννητα. Οπότε δεν ξέρω ακριβώς τι διαδικασίες ισχύουν.

      Διαγραφή