18 Μαρτίου 2014

Είσαι μια στον κόσμο δεν είν' άλλη....

Ναι ποια άλλη... Η νύφη του Θερμαϊκού... Η μοναδική... Η μαγική... Η Θεσσαλονίκη...

Πριν 10 (ξεροκαταπίννω) χρόνια έτσι καιρό, μου ανακοινώθηκαν τα αποτελέσματα για το τελευταίο μάθημα που έδωσα εξετάσεις για πτυχίο. Οδοποιία... Θυμούμαι το ως τωρά. Επέρασα ούλλα τα παλλούτζια τζιαι τελευταίον ήταν τούτο το γέριμο. Και να φανταστείτε επαίζετουν αν θα περάσω. Αλλά επειδή ήταν το τελευταίο εφάνηκεν επιεικής ο καθηγητής. Πάλε καλά γιατί μάλλον ήταν να το διώ ακόμα... Τέσπα... Στο θέμα μας... 

Εεεε;;;;; Τωρά;;;;; Επεράσαμεν τα ούλλα, εδώκαμεν και διπλωματικήν, έννα ορκιστούμεν... Και μετά; Μετά Mademoiselle μου μαζεύκεις τα πουρτού σου και την κάνεις με ελαφρά πηδηματάκια.... 

Μάλλον για βαρετά μου φαίνουνται εμέναν...

ΜΑ ΤΙ ΛΑΛΕΙΤΕ;;;; ΕΓΩ ΝΑ ΦΥΩ ΠΟΥ ΔΑΜΕ;;;; ΦΥΕΤΕ ΕΣΕΙΣ!!! 

Δεν φαντάζεστε το τι κλάμαν έριξα. Σοβαρά τωρά. Χωρίς αστεία. Κάθε μέρα ενεκαλιούμουν και μοιρολοούσα και τη νύχτα που έπεφτα να κοιμηθώ έκλαια όπως το μωρό. Εν ξέρω αν ήταν το τι έζησα σε τούτην την πόλην ή αν ήταν η ίδια η πόλη καθεαυτή, αλλά δεν μπορούσα να διανοηθώ να την αφήσω πίσω μου. Με τίποτε. 

Πως θα εζούσα άλλωστε χωρίς: 
  • να ξυπνήσω το πρωί, να ανοίξω τες μπαλκονόπορτες (και να νομίζω ότι εμπήκα μες το σαλόνι του διαμερίσματος της απέναντι πολυκατοικίας), 
  • να μου δώκει τζείνο το αερούδιν που μυρίζει θάλασσα (Θερμαϊκό δηλαδή), 
  • να ανοίξω την τηλεόραση να δω λλίην Μενεγάκη ώστι να πιω τον καφέ μου (ως τζι' η Μενεγάκη εμετακινήθηκε μεσημέρι), 
  • να ετοιμαστώ σιγά σιγά και να ξεκινήσω για τη σχολή άλλοτε με τα πόδια και άλλοτε πιττωμένη όπως τη τσαρτέλλα μες το λεωφορείο,
  • να κατεβώ σχολή να έβρω ούλλα τα παιδιά,
  • να δούμε αν έχει τίποτε νεότερο και να παρακολουθήσουμε και κανένα σημαντικό μάθημα,
  • να πάμε το μεσημέρι λέσχη να φάμε,
  • να πάμεν για κανέναν ύπνο το μεσημέρι,
  • να βρεθούμε ούλλοι το απόγευμα για καφέ Αριστοτέλους, Ναυαρίνου, Κάστρα, Παραλία (you name it),
  • να φκούμε τη νύχτα σε κανένα ρεμπετάδικο και να τα σπάσουμε,
  • να πάμεν η ώρα 5 το πρωίν να φάμεν κρέπα,
  • να νοικιάσουμε το Σαββατοκυρίακο κανέναν αυτοκίνητο και να πεταχτούμε Χαλκιδική,
  • να περπατήσουμε στη παραλία απλά για να γεμώσουμεν τους πνεύμονες μας με τζείνη την μαγεία του αέρα της,
  • να...
  • να...
  • να...

Τόσα να.... τούτη η πόλη. Τόσες εμπειρίες. Τόσα όνειρα. Τόση μαγεία. Νιώθω που τους πιο τυχερούς ανθρώπους που είχα την ευκαιρία να ζήσω σε τούτο τον μαγικό τόπο. Και πιο τυχερή γιατί μετά από μένα ακολούθησαν αδερφή και ξαδέρφια οπότε η επαφή μου με τη μαγεία της δεν έπαψε για αρκετά χρόνια μετά, μέχρι που έφυγαν κι αυτοί. Έχω να πάω που το 2011. Είχε αρχίσει ήδη η κατηφόρα της. Είδα την τζιαι εμαράζωσα. Πως την εκατάντησαν έτσι. Τη νύφη του Θερμαϊκού!

Μου λείπει. Πολύ. Μου λείπει να ανοίξει η πόρτα του αεροπλάνου και με το που θα φκω έξω να μυρίσω εκείνο το μαγικό αέρα. Ακόμα και να μου κλείσεις τα μάτια και να μην μου πεις που με παίρνεις, τη Θεσσαλονίκη θα την καταλάβω. Γιατί ότι και να γίνει, ότι και να κάμουν, ότι και να της πάρουν, όπως κι αν την καταντήσουν, ΤΗ ΜΑΓΕΙΑ ΤΗΣ ΔΕΝ ΘΑ ΤΗ ΧΑΣΕΙ ΠΟΤΕ!


9 σχόλια:

  1. Καταλαβαινω τουτην ουλλη την νοσταλγια. Ετσι νοιωθω για τη Λεμεσο... που εζησα αρκετα χρονια της ζωης μου και εγινε κομματι της ψυχης μου.

    Η αλλλοιωση του χρονου υπαρχει, οπως σε ολα τα πραγματα και καταστασεις. Ευτυχως στη μνημη μας μπορουμε να τα κρατουμε αναλλιωτα και να τα μετροφυλλουμε οποτε θελουμε.

    :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έχεις απόλυτο δίκιο. Στο μυαλό μου θα μείνει πάντα όπως ήταν πριν 10-15 χρόνια και δεν θα αλλάξει ποτέ!

      Διαγραφή
  2. Άμα ρε Χάιντι μου εγώ εν ήμουν Σαλόνικα αλλά έχω ένα έρωτα για τούτην την πόλη. Αρχικά εν η πιο εύκολη πόλη ever. Eν η θάλασσα και προσανατολίζεσαι απόλυτα. Και μετά έχει μια μαγεία που σε κάμνει να την αγαπάς. Actually εν την αγαπώ απλά, λατρεύω την κυριολεκτικά. Για εμένα εν η πιο όμορφη πόλη της Ελλάδας. Και η αλήθεια να λέγεται έχει μια και δύο μαγείες να μην σου πω. Αγαπώ Σαλονίκη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι όντως η ομορφότερη Άμυ μου. Λατρεία!

      Διαγραφή
  3. Θεσσαλονίκη είσαι μια στον κόσμο δεν ειν´ αλληηηηηη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Θεσσαλονίκη μου γλυκιά που να χει τέτοια ομορφιά και τα δικά σου κάλληηηηηηηηηηη...

      Διαγραφή
  4. Την αγαπώ αυτή την πόλη, πάει και τελείωσε.. ταξιδεύω με τη σκέψη της και την επισκέπτομαι συχνά!! :)
    Όπου και αν βρίσκομαι στον κόσμο, πάντα μου λείπει.. για όλα όσα γράφεις και για όλα όσα είναι..
    Βέβαια, με τα χρόνια άλλαξε τόσο πολύ, μαράζωσε όπως γράφεις, αλλά αυτή η μαγεία που είχε, πάντα θα υπάρχει.. αχ!
    Καλό απόγευμα! Φιλιά!
    Υ.Γ.1 Άσχετο, αλλά νομίζω πως είμαστε συνάδελφοι Mademoiselle Hyde! :Ρ
    Υ.Γ.2 Σ'αναζητώ στη Σαλονίκη ξημερώματα! -αγαπημένο κομμάτι!-

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πόσοι και πόσοι αγαπάνε αυτή την πόλη τελικά!!!! Η μαγεία της ανεξίτηλη!!!!
      Τι εννοείς συνάδερφοι... στο ίδιο επάγγελμα;;; Πως που πότε;;;; :)

      Διαγραφή
    2. Αφού το τελευταίο μάθημα που χρωστούσες ήταν οδοποιία, σίγουρα είμαστε συναδελφάκια! ;)
      Καλό απόγευμα! :*

      Διαγραφή