14 Μαρτίου 2014

Ώρα καλή σου Βαγορή

(Ανδρέα Παράσχου)

Εννιά τζιαι δέκα τζι εκατόν τζιαι σιήλλιοι πεντακόσιοι, τ΄άρματα εζωστήκασιν στον 
πόλεμο τζιαι πάσιν.

Ο πκιο μιστής τριών γρονών χαζίρι τζιαι παρπάταν,  τζι ο μιάλος ήτουν εκατόν τζι' έδειχνεν τους τη στράτα.    
 
Ήτουν ο γρόνος δίσεχτος μήνας δευτερογιούνης, τη στράτα που πηαίννασιν λαμπρόν την πιάννει μιάλον. 
                                    
Ο πρώτος ο μιτσότερος ελούθην του κλαμάτου, πον είσιεν μάναν να τον δει, μείτε γονιόν κοντά του.                                 
 
Τζι έτσι σαν ήτουν το λαμπρόν, τζι ούλλα κατάπιννεν τα, τζι ο φόος ήτουν δακρυκόν τζιαιτ' άρματα κρουσμένα.                                  


Ομπρός τους συνομπλάστηκεν πέρκαλλος τζειν την ώραν, τζι "ώρα καλή" εφώναξεν, "λαλούν με Ευαγόρα".
 
Τζι επολοήθειν ο παππούς στα εκατόν του χρόνια, τζιαι άννοιξεν το στόμαν του τζιαι λέει τζιαι λαλεί του:
  

Ώρα καλή σου Βαγορή που 'ρτες που την αγχόνη, είμαστεν αγνοούμενοι που πάππον ως αγγόνι.  

Πάππος, μωρόν, τζιαι πέρκαλλος τα μμάθκια εσηκώσαν, καρτζιλατούν τον πλάστην μας 
πκιάννουν ευτζιήν τζιαι στράταν.
                                            
Τζι εφκήκαν μιαν ανηφορκάν τζιαι στην Τζιερύνειαν πάσιν, τζι η νύχτα που 'ταν βαρετή έφεξεν στο Καρπάσι.



Μακάρι σήμερα να συνομπλαζούμαστεν τζι εμείς με το Βαγορή, τζιαι να πιάνναμεν τη στράταν που μόνο τζείνος τζιαι κάποιοι λίοι εξέραν. Μόνον έτσι θα εσωζούμαστεν. Σαν σήμερα τον απαγχόνησαν  τζιαι ήταν μόνο 19 χρονών. Το μόνο που τους είπε στη δίκη του πριν τον απαγχονισμό ήταν: "Γνωρίζω ότι θα με κρεμάσετε. Ό,τι έκαμα το έκαμα ως Έλλην Κύπριος όστις ζητεί την Ελευθερίαν του. Τίποτα άλλο." 

Ε τίποτα άλλο λοιπόν...

3 σχόλια:

  1. είχαμε μια παρόμια συζήτηση πρόσφατα. εν έχει πλέον έτσι πράματα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Δεν γνώριζα για την ιστορία αυτού του παιδιού. Πάντως, είναι άξιο να διαβάζεις πως κάποιοι πάλεψαν για την Ελευθερία και για ιδανικά. Εμεις τι κάνουμε;
    Καλό βράδυ και καλό Σαββατοκύριακο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Άνθρωποι σαν τον Ευαγόρα Παλλικαρίδη και τόσους άλλους θα έπρεπε να ήταν οι φάροι μας σήμερα και να μας οδηγούν. Αλλά δυστυχώς σήμερα η έννοια μας είναι οι καρέκλες και η καλοπέραση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή