14 Φεβρουαρίου 2014

.........

12 χρόνια... Εν πολλά ξέρω το. Για μένα εν σάννα και εν εχτές. Γιατί πρόσφατα είδα το κακόν. Τούντο κακόν που δρατζιάζει παντού μες τον κόσμον. Που έξερα ότι υπήρχε, αλλά εν έβαλλεν ο νους μου το μέγεθος του. Εν το κακόν στη σιειρότερη μορφή του. Εν ο θκιάολος προσωποποιημένος. Είμαστε πολλά αδύναμα όντα τελικά εμείς οι άνθρωποι. Μπορούμεν να κάμουμεν τόσον κακόν που εν το βάλει ο νους μας. 

Όσον και να προσπαθώ εν μπορώ να το ξεπεράσω. Εν και ένας που τους λόγους που έκαμα και το blog. Να γράφω, να εκφράζουμαι, στα καλά και στα κακά και επικοινωνώντας με τους άλλους να φκάλλω το καλόν που μέσα μου. Βοηθά, εν λαλώ. Αλλά τούτος ο πόνος εν θα φύει ποττέ. Εν όπως το σκουλούτζιν, μέσα μου, μες την ψυσιή μου, τζιαι τρώει με, τρώει με, τρώει με. Και εν θα φύει ποττέ. Παίζει ρόλον ότι εγέννησα τζι εγώ έναν πλασματούιν. Και καταλάβω τωρά τι σημαίνει. Πριν απλά εσιοκκάρουμουν για λλίον και επέρναν μου. Εξήχανα. Τωρά εν περνά. Εν ξεχνιέται. Ότι και να κάμω. Τζιαι ούλλες τζιείνες που γεννήσαν καταλάβουν με ξέρω το. Μπορεί τζιαι τζείνες που εν εγεννήσαν. Εμείς οι γυναίκες είμαστε πολλά ευαίσθητες πας τούντα πράματα. Οι παραπάνω δηλαδή, γιατί εν τζιαι τζείνες που εν η προσωποποίηση τούντου κακού. Που εν ο ίδιος ο θκιάολος. 

Τότε, πριν 12 χρόνια, τζιήντον τζαιρόν που τούντο κακόν εβασάνιεν σε εσέναν (τζιαι τόσα άλλα μωρούθκια), εγώ ήμουν φοιτήτρια. Εζούσα ανέμελα χρόνια σε μιαν πανέμορφη πόλη, με φίλους, γέλια, χαρές, θκιαβάσματα, έρωτες. Τζιαι συ, ένα μικροσκοπικό πλασματίν είσιες τον θκιάολον ομπρός σου 24 ώρες το 24ωρο. Τζιαι εβασάνιεν σε. Τζιαι κανένας εν έκαμνεν τίποτε. Εγώ ήμουν πολλά μακριά, εν έξερα την ύπαρξη σου καν. Όπως τζιαι ούλλος ο κόσμος που σε ξέρει τωρά. Αλλά τωρά τζιαι που σε ξέρουν ούλλοι, ήντα διαφοράν κάμνει. Έζησες τη σιειρόττερη μορφή κακού για 5 μήνες τζιαι κανένας εν έξερεν τίποτε. Ακόμα τζιαι τζείνοι που εξέραν εκάμναν πως εν εξέραν. 

Τζιαι κάθουμαι τζιαι σκέφτουμε τζιαι γω σαν αδύναμο ον. Πού ήταν Τούτος; Τούτος που εν ο μοναδικός πον τον φοάται τον θκιάολον. Που εν ο μοναδικός που τον ενίκησεν. Πού ήταν; Να του δειχτεί μόνον, τζιαι να μείνει σέκκος. Να σε σώσει. Να ήσουν τωρά τζιαμέ που πρέπει τζιαι να έσβηνες 12 ολόκληρα τζιερούθκια. Εν αμαρτία ξέρω το να σκέφτουμαι έτσι. Αλλά εν μπορώ να κάμω διαφορετικά. Τζιαι ξέρεις κάτι; Κάμνω τζι' άλλην αμαρτία. Ποτζιήνην που λαλεί η γιαγιά μου ότι εν μεγάλη τζιαι εν πρέπει να την κάμνουμεν κατ' ουδένα λόγον. Καταρκούμαι. Καταρκούμαι τους. Κάθε ώρα και κάθε στιγμή. Τούτους που σου κάμαν τούντο κακόν. Τζιαι όι μόνον τους δικούς σου τους θκιαόλους αλλά ούλλους. Ούλλους τούτους που κάμνουν τούντο κακόν, αλλά τζιαι τζείνους που αφήνουν να γινεί και εν κάμνουν τίποτε. Τζιαι εν θα σταματήσω. Θα τους καταρκούμαι ώσπου ζιω. Να δουν τα μεγαλύτερα κακά του κόσμου τζιαι να ζήσουν την κόλασην όσο πιο βασανιστικά γίνεται. Τζιαι να μεν ηβρεθεί κανένας να τους σώσει. Κανένας. 

Εσύ τωρά τζιαμέ που είσαι εν έσιει καλύτερον τόπον, άκουμε. Τζιαι εν μπορεί κανένας να σου κάμει κακόν. Το κακόν εν μπορεί να έρτει τζιαμέ. Εν ο μόνος τόπος που εν μπορεί. Τζιαι αν εν αλήθκεια τούτον που πιστεύκουν πολλοί σε τούντον κόσμον, ότι ο άνθρωπος ξαναγεννιέται πολλές φορές, που έννα ξαναγεννηθείς ελπίζω να έρτεις στα σιέρκα μου. Τζιαι γω έννα σε καταλάβω Άγγελε μου. Να 'σαι σίουρη.

8 σχόλια:

  1. Ηyde μου ανατρίχιασα πραγματικά. Eδκιάβαζα το και σηκώνεττουν η τρίχα μου. Εν ξέρω αν δεν εκατάλαβα καλά, αλλά εν για μωρό που μιλάς, τζιαι μάλιστα μωρό που το επειράξαν??:(( (Που μέσα μου εύχομαι να κατάλαβα λάθος)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. σκοτεινό το κείμενό σου Hyde. Μακάρι να έρθει εξιλέωση όχι μόνο για τούτη την περίπτωση αλλά για όλους όσοι έχουν υποφέρει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Baby Brianna..
    Πόσο ειρωνικό που ένα μωρό που στερήθηκε τόσο την αγάπη γεννήθηκε σαν σήμερα :-(

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ανατρίχιασα... γιατί ο πόνος σου εν πολλά δυνατός τζιαι κάθε σου λέξη εν κραυγή που διαπερνά τη ψυshή μου. Εν είμαι μάνα. Αλλά διερωτούμαι πόσο πιο δυνατή θα ήταν η οργή μου τζιαι εμένα αν ήμουν. Ούλλα συγχωρώ τα τζιαι για ούλλα έχω μια δικαιολογία να δώσω για να κατανοήσω. Όι για έτσι πράματα. Μαζί σου σε ότι λες. Μακάρι να ξανάρτει... να αγαπηθεί όπως άξιζε... Ουφ. :(

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ρε εγώ εν ήξερα τούτην την ιστορία. Εκατάλαβα ότι εμίλας για κάτι που έγινε αλλά εν εμπορούσα να φαταστώ την διάσταση τούτου που περιγράφεις. Είδα που το έβαλε η Μπρέντα το όνομα και εδιάβασα το. Ειμαι συγκλονισμένη. Πως γίνεται τούτο το πράμα, πως? εν το πιστευκω αλήθκεια. Εν εδκιάβασα ποττέ μου στην ζωή μου κάτι χειρότερο...εν μπορώ να σταματήσω να κλαίω.Μακάρι τούτοι που το εβασανίσαν να πεθάνουν αργά και βασανιστικά. Εύχομαι ψόφο μετα πολλών,πολλών, πολλών και συνεχομενων βασανιστικών πόνων

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Λυπηθηκα και θυμωσα με την αναρτηση σου. Εκαναν κακο σε παιδακι? γινε λιγο πιο σαφης. και ποιος?? κανενας δεν πρεπει να μενει ατιμωρητος. οταν βλαπτει αυτα αθωα πλασματακια. με τον ενα η με τον αλλο τροπο πρεπει να τιμωρουνται. και συγγνωμη αν γινομαι κακια αλλα μακαρι να πιασουν οι καταρες σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. H Brenda το έπιασε αμέσως. Απλά έγραψα ότι ένιωθα και νιώθω και θα συνεχίσω για μια ζωή να νιώθω για τούτο το μωρούι και ούλλα όσα βασανιούνται. Δυστυχώς η ιστορία της παρόλο που είναι απο τις χειρότερες στα χρονικά, δεν είναι η μοναδική. Εκατοντάδες κακοποιούνται καθημερινά και επίσης καθημερινά πολλά μωρά πεθαίνουν από κακοποίηση όποιας μορφής μπορείτε να φανταστείτε. Εν ξέρω που και πως μπορεί να τελειώσει τούντο κακό. Κάποτε εύχομαι να μην το διάβαζα ποτέ. Ο πόνος εν αβάσταχτος και εν σταματά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή