28 Ιανουαρίου 2014

Η Κρίση μου - Μέρος Β

Ήρτε τωρά ο κλητήρας και άφηκε τη μισθοδοσία μας πας το γραφείον. Έννα μου πείτε πιάνεις και μισθό; Πάλε καλά να λαλείς. Ναι πιάνω. Το θέμα είναι τι πιάνω. Ή μάλλον τι εν πιάνω. Διότι από αυτό το μήνα μας εμπήξαν αλλό έναν αγγούριν με τον κ*@&#% μας. Έπιασα τούντη δουλειά πριν 5 χρόνια με έναν κάρο προσδοκίες τζιαι όνειρα. Τζιαι ελάλουν τι τυχερή που είμαι που κατάφερα να πίασω τη συγκεκριμένη θέση, τζιαι που είναι ακριβώς τούτο που σπούδασα, τζιαι μάλιστα η ειδίκευση του master μου, τζιαι θα πιάνω και πολλά καλά λεφτά, τζιαι έπιασα και το διαμερισματούδι μου, τζιαι μπορώ να πληρώνω τη δόση μου, τζιαι να είμαι ανεξάρτητη τζιαι τζιαι τζιαι.... Τζιαι αγγούριν!

Διότι άνοιξα το φάκελο τζιαι επιάν με οι δαιμόνοι. Τζι' άλλη αποκοπή. Ή μάλλον όπως την ονομάζουν έκτακτη αποκοπή. Διότι ναι κύριοι εν έκτακτα τούντα πράματα. Και οι αποκοπές και οι εισφορές. Τάχα μου. Τζιαι πέτε μου ρε κύριοι αύριον που έννα σάσουν τα πράματα (ναι κάμνω όνειρα ακόμα) έννα μου τα δώκετε πίσω τούντα ριάλλια; Να ξέρω δηλαδή. Αν θα τα πιάω συνάμενα εννάν σαν το Τζόκερ. Να προετοιμάζουμαι που τα τωρά, μεν με πιάει κάναν εγκεφαλικό τότε. 

Τζιαι τούτα ούλλα διότι κάποιοι τα εκάμαν πού^@#@%$ς. Τζιαι τωρά πληρώνουμεν εμείς. Μάλιστα. Σύνολο καμιάν 350 ευρά αποκοπές τζιαι εισφορές. Με τούντα ριάλλια κύριοι μπορώ να ταΐσω το κοπελλούδιν μου, να το ντύσω, να του γοράσω μιαν φάουσαν πράματα. Να το πάρω ταξίθκια αύριο μεθαύριο. Ή ακόμα καλύτερα να ταΐσω τζιαι να ντύσω κανέναν που τα φτωχά τα κοπελλούθκια που εν έχουν να φαν γιατί οι γονιοί τους εμείναν χωρίς δουλειάν. Τζιαι τωρά διώ σας τα εσάς. Εσάς που η γενιά σας (μέσα) εκαταγ&^%&@%# τούντο τόπον και τωρά θέλετε τζιαι τα ρέστα. Ναι εν εσάς που μιλώ. Εσάς τους δεινόσαυρους, που σας έχουμε δαμέσα δα παράσιτα. Τζιαι είσαστε παντού. Τρώτε που παντού. Κάθεστε πας τες καρέκλες τζιαι πιάννετε μιαν φάσουσα λίρες το μήνα για να παίρνετε ΤΙΣ σοβαρές αποφάσεις και καλά. Το μόνο που κάμνετε έννα πίννετε το γιαίμαν την δικής μου γενιάς και των επόμενων. Εσείς καλά την έχετε. Εφάτε τζιαι εσπάσετε. Πάτε δουλειάν όποτε θέλετε, όποτε σας καπνίσει, πιάνετε ούλλην την άδειαν σας (που μπορεί να εν και καμιάν 35αρκά μέρες), πιάνετε ούλλον το sick-leave σας (που εν 42 μέρες) - κάθε χρόνον αρρωστάτε πολλά (μάνα μου σας) - ο μισθός ππέφτει αβέρτα κάθε μήναν και που έννα αποφασίσετε αύριον να αφυπηρετήσετε έννα πιάετε τζιαι το εφάπαξ σας φυσικά - φυσικά. Τζιαι όλα καλά τζιαι άγια. 

Τζιαι αφήνετε το χάος σε μας. Σε μας που πρέπει να δουλεύκουμεν μιαν ζωήν. Που όσο δουλεύκουμεν τόσο παραπάνω μας κόφκετε. Που εν θα ξοφλήσουμεν ποττέ το χρέος μας. Που με οικογένειαν μπορούμεν εύκολα να κάμουμεν, με σπίτι να χτίσουμεν να την στεγάσουμεν, με τη ζωή μας να ζήσουμεν απολαμβάνοντας τους κόπους των γονιών μας τζιαι τους δικούς μας. Διότι για σύνταξη τζιαι εφάπαξ εμείς.... ούτε λόγος. Αλοίμονον καλέ μου. Να πιάτε εσείς που έσιετε σειράν πρώτα τζιαι για μας ότι μείνει. Που εν θα μείνει.  

Τζι' αν εμείς οργανώσαμεν τζιαι στήσαμεν τη ζωήν μας τζιαι την οικογένειαν μας με βάση τούντο εισόδημα, στα α#@%^$α σας! Τζιαι που έννα θέλω αύριο να γράψω το αστέριν κανέναν ιδιαίτερον έξτρα, εν θα μπόρω. Ή ακόμα καλύτερα που να θέλω να το σπουδάσω, γιοκ. Να μείνεις δαμέσα αγάπη μου κι αν δεν περάσεις Πανεπιστήμιο (αν υπάρχει ως τότε) να ξαναδώκεις εξετάσεις. Γιατί για Κολλέγιο εν έχει λεφτά.  Για εξωτερικό φυσικά ούτε να το σκεφτείς. Έννεν ανάγκη να διευρύνεις τους ορίζοντες σου. Διευρύνεις τους εντός του Χρυσοπράσινου Φύλλου. Τζιαι ως τότε αστέριν μου έννα λυθεί και το Κυπριακόν. Ουυυυυ πάνω χαρά μας. Είδες; Έννα έχεις τζιαι συμφοιτητές τα αδέρφια μας. Είδες διεύρυνσην που θα υποστεί ο ορίζοντας σου αστέριν μου; 

Άι σσιχτίρ πιον!

4 σχόλια:

  1. Aμα ρε Mademoiselle μου, εκάμαμε τόσα όνειρα και ήρταν εκάμαν μας τα σκατά και το μόνο που κάμνουμε είναι να διούμε, να διούμε και πάλι να διούμε. Και όσα σχέδια είχαμε που εν ήταν και μεγάλα επήαν του αέρα:(

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. !!!!!!!!!!!!!!!!!!!...κλαπ...κλαπ...αλλα τζιαι κλαψ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή