2 Δεκεμβρίου 2013

Εκείνο που με στοιχειώνει...

Κατ' αρχήν καλό μήνα σε όλους μας. 

Με αφορμή την πολλά to the point ανάρτηση της Αμαδρυάδας σχετικά με το βιασμό/παιδεραστία και τις ποινές που θα έπρεπε να επιβάλλονται για τέτοιου είδους εγκλήματα, θα καταπιαστώ και γω με το θέμα και θα προσθέσω ακόμα ένα πολλά σοβαρό έγκλημα σε τούτη την αποτρόπαια λίστα. Την κακοποίηση παιδιών/μωρών.  

Όσον αφορά πρώτα τα θέματα βιασμού και παιδεραστίας, να πω ότι είμαι της άποψης ότι η θανατική ποινή για τέτοιου είδους εγκλήματα ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ. Τι σημαίνει εν έχουμε δικαίωμα να αφαιρέσουμε τη ζωή κάποιου. Ας το εσκέφτετουν πριν βιάσει. Πριν πειράξει έναν αθώο μωρό. Από τη στιγμή κύριε που έχεις μιαν κάποια τελοσπάντων βούληση και αποφασίζεις να πράξεις κάτι τέτοιο δεν ανήκεις στο είδος του ανθρώπου. Ανήκεις σε άλλον είδος (εν θέλω να ψάξω ποιόν, ούτε με κόφτει) και έτσι μπορώ και εγώ με τη δική μου ανθρώπινην βούλησην να σου αφαιρέσω τη ζωή. Δαμέ μιλούμε φυσικά για τη βούληση της Νομοθετικής εξουσίας και της Δικαστικής που μάλλον κωλύονται (ή εν έχουν αρ#*@). 

Τωρά για το θέμα της κακοποίησης παιδιών/μωρών. Με το συγκεκριμένο φαινόμενο ήρθα σε επαφή πριν αρκετά χρόνια, καθώς ένα πολλά στενό συγγενικό μου πρόσωπο εργαζόταν ως λειτουργός του Γραφείου Ευημερίας και συγκεκριμένα σε στέγες προστασίας ανηλίκων.  Έτσι, σε εθελοντική βάση, όταν ήμουν φοιτήτρια έκαμνα και γω τις επισκέψεις μου. Το τι άκουσα και είδα... Μεν αρωτάτε. Ακόμα και στην Κύπρο που μέχρι τότε εγώ ενόμιζα εν γίνουνται έτσι πράματα... Γίνουνται... Και μάλιστα πολλά.

Παραπάνω όμως, το θέμα τούτο στοιχειώνει με από τότε (πριν 7-8 μήνες περίπου) που διάβασα την ανάρτηση της Γρούτας σχετικά με την υπόθεση Baby Brianna. Εκείνη την εποχή ήταν και το αστέρι μου στην ίδια ηλικία ακριβώς που κακοποιήθηκε και πέθανε τούτο το μωρούδιν. Απο κεί έκαμα και γω το λάθος, όπως λέει και η Γρούτα στην ανάρτησή της, να προχωρήσω και να διαβάσω κι άλλα. Εν το άντεξα. Για πολλύν καιρό έκλαια κάθε μέρα. Ο Mr Hyde έπαθε πανικό και η αλήθεια μπορεί να είχε και δίκιο ότι έπαθα μικρής μορφής κατάθλιψη. Έκαμα αρκετό καιρό να φέρω τα μίλια μου αλλά εν και έφυε τούτο το αίσθημα που εν ξέρω πως να το περιγράψω. Πόνος εν η μόνη λέξη που εν λλίο κοντά σε τούτο που μου προκαλεί όποτε τα σκέφτουμαι. Ακόμα και τωρά που σας τα γράφω κλαίω, κι ας λεν ότι είναι και ανακουφιστικό να τα μοιράζεσαι. Εν γίνεται κάθε 10 λεπτά ένα μωρό να κακοποιείται, σύμφωνα με τη UNICEF, και τουλάχιστον 10 μωρά ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ να πεθαίνουν λόγω κακοποίησης/παραμέλησης ΜΟΝΟ ΣΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ. Τα νούμερα εν εξωφρενικά!!! Με τι ψυσιή κακοποιείς και σκοτώνεις ένα μωρό. Με καμίαν. Γι αυτό λαλώ ότι τούτα τα πλάσματα ΔΕΝ εν ανθρώποι. Εν κάτι άλλον και πρέπει να ξιληφτούν με κάποιο τρόπο. Και ο τρόπος είναι ο θάνατος. Έκαμες έτσι πράμαν; Σεν μεν το κάμεις. Δικαιώματα και πελλάρες. Από τη στιγμή που αποδειχθεί ότι το έκαμες παύεις να έχεις δικαιώματα. Ηλεκτρική καρέκλα, ένεση, εκτελεστικό απόσπασμα you name it! Και πριν που τούτα, εννοείται βασανισμός. Να καταλάβεις τι επέρασεν κείνο το μωρούιν. 

Τελοσπάντων, σταματώ το δαμέ γιατί είμαι και γραφείο και αν ανοίξει κανένας την πόρτα και δει με έτσι τι θα πω... Sorry αν σας αναστάτωσα και γω αλλά η ανάρτηση της Αμαδρυάδας έδωσε μου και μένα την ευκαιρία να τα φκάλω που μέσα μου. Εν ξέρω αν θα σταματήσει ποττέ τούτο το φαινόμενο, εν το μόνο που εύχομαι και παρακαλώ εγώ πάντως, αλλά μακάρι να μπορούσαμε εμείς οι απλοί άνθρωποι, γονείς και μή να κάμουμε κάτι για να εξαληφτεί. Μακάρι...

4 σχόλια:

  1. Μακάρι να υπήρχε τρόπος να εξαλειφτεί ο βιασμός και η παιδεραστία. δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι που να δρα αποτρεπτικά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Εγώ ξέρεις 'οτι είμαι μαζί σου πάνω σε τούτο το πράμα. Ειδικά γιατί έχουμε να κάμουμε με αθώες ψυχούλες, ακόμα ένας παραπάνω λόγος. Καλό σου μήνα btw

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Όταν έκανα άσκηση δικηγόρου, ο Δικαστής του κακουργιοδικείου, ο κ. Σάντης, που δικάζει υποθέσεις παιδεραστίας στην Κύπρο μας είχε πει ότι οι πλείστες κακοποιήσεις γίνονται κατά τη διάρκεια των sleepovers σε ξένα σπίτιτα (pyjama parties etc), καθώς επίσης από τους παππούδες των μωρών! Για το τελευταίο ουδέν σχόλιο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Όντως μακάρι να μπορούσε να γίνει κάτι δραστικό. Αλλά άτε... σε μια χώρα που και τα πιο απλά εν λειτουργούν έννα κάμουμε κάτι δραστικό για τούτο το σοβαρό θέμα;

    ΑπάντησηΔιαγραφή