25 Νοεμβρίου 2013

Γονείς

Καλημέρα σας και καλή βδομάδα!!! 
Με αφορμή ένα περιστατικό σε συγγενική επίσκεψή μας εχτές θα καταπιαστώ με ένα θέμα που πολλές φορές νομίζω αναφέρθηκε από πολλούς bloggers, ειδικά όσους εν ήδη γονείς. Ξέρω ότι μπορεί και να βαρεθήκατε να διαβάζετε και να συζητάτε τα ίδια αλλά εγώ έννα τα πω! 
Εχτές το απόγευμα που λαλείτε, έπιασα το αστέρι μου και πήγαμε να δούμε ένα ξάδερφό μου πολλά αγαπημένο που γέννησε (η γυναίκα του εννοείται), και μαζί με άλλους διάφορους του σογιού και μή, να ευχηθούμε για το νεογέννητο. Ήρτε και μια ξαδέρφη του ξαδέρφου (ουχί του σογιού μας) με την πεντάχρονη κόρη της.  Υπόψην ότι εκτός που μιαν κοπήν θείες είχε και τρία μωρά. Το δικό μου το αστέριν 12 μηνών, το άλλον του ξαδέρφου 20 μηνών και τούτη την μιτσιάν 5 χρονών. Που την ώρα που επήαμεν τούτη η μιτσιά εκαμνεν ότι εν δυνατό να τραβήσει την προσοχή. Εβούραν ποτζιή ποδά, ενόχλαν γενικότερα κλπ κλπ. Εν έδωσα ιδιαίτερην σημασία και έκατσα να πιω το νες μου. Έφκαλα και γω η προνοητική μάνα - μάνα τσιγγάνα με μάτια πλάνα - τα αγαπημένα μας gadgets για να παίξουμεν (όπου αγαπημένα gadgets βλέπε ένα iphone, ένα τηλεχειριστήριο και ένα keyring - ψεύτικα εννοείται). Ε που εκείνη την ώρα χα-χα να τη δέρω την μιτσιά. Εν άφησε λεπτό τα μωρά να παίξουν. Εγώ τα πεντάχρονα που ξέρω εν είχε περίπτωση να ασχοληθούν ή να θέλουν να παίξουν με τα συγκεκριμένα παιχνίδια. Ότι επιάναν να παιξουν τα φτωχά άρπασσεν τους το. Το αποκορύφωμα ήταν όταν ήρτε ή ώρα να φύουμε. Γυρμόν γυρεμόν το keyring, πουθενά. Εξαφανίστηκε. Εσηκώσαμεν ουλλον το σαλόνι και το υπνοδωμάτιο που επαίζαν. Σημειώστε ότι το συγκεκριμένον εκρατούσεν το τούτη η μιτσιά και έπαιζεν καμπόσην ώραν. Μαράζιν και η μάμα μου, ότι εχάθηκεν το παιχνίδι του μωρού "και πότε της το αγόρασα και εχάσαμεν το" και "ήταν ανάγκη να τα φέρεις" κλπ κλπ. Όσο το εψάχναμεν, η μιτσιά εμουρμούραν "ήταν δαμέ και τωρά που ένι" και "ήταν δαμέ και κάποιος το έπιασεν" (Ναι! ο Casper το φαντασματάκι) . Anw, εγώ εκατάλαβα ότι κάπου το έβαλεν ή μιτσιά για να μεν το πιάσουμε να φύουμεν. Ευτυχώς ήβραμεν το να μεν έχω και τη μουρμούρα της μάμας-γιαγιάς. 
Τούτα ούλλα έγραψα τα και έπρισα σας, για να καταλήξω στο ότι θεωρώ ότι για να μεγαλώσεις ένα μωρό θέλει πολλή δουλειά. Προφανώς το συγκεκριμένο μωρό ήθελε σημασία. Εφώναζεν για σημασία. Μπορεί οι γονείς του να μεν έχουν χρόνο, καταλάβω το. Εγώ είμαι που τους τυχερούς. Έχω χρόνο και τα απογεύματα περνώ τα με το αστέρι. Αλλά πάλε, έκαμες μωρό. Επήρες τούτη την πολλά σημαντική απόφαση. Έβρε λίο χρόνο τα μαύρα μου. Εν κρίμαν τζείνο το μωρό. Μεν το βάλλεις μπροστά που την τηλεόραση για κάμεις δουλειές ή οτιδήποτε άλλο. Και το Σαββατοκυρίακο , μεν βάλλεις πάλε τη δουλειά πάνω που το χρόνο με την οικογένεια σου. Έστω και ελάχιστο χρόνο να έχεις, όταν τον περάσεις ποιοτικά και επικοδομητικά, με όλη σου την όρεξη, τη δημιουργικότητα, τον ενθουσιασμό και τη σημασία που πρέπει με το μωρό σου, τότε σίουρα εν θα ψάχνεται αλλού το μωρό, ούτε έννα γίνεται σπαστικόν όπου πάεις. 
Τωρά έννα μου πείτε εν μιτσιά η δική σου και εν γι' αυτό που μιλάς. Άστην να μεγαλώσει. Εν και λαλώ. Εν ξέρω πως έννα καταλήξει η δική μου. Αλλά προς το παρόν εν πολλά φρόνιμο μωρό. Και ελπίζω να παραμείνει. Θα προσπαθήσω τουλάχιστον. Αν μη τι άλλο θα προσπαθήσω να περνώ όσο το περισσότερο επικοδομητικό χρόνο μπορώ μαζί της, να της προσφέρω ερεθίσματα και εμπειρίες μέσα που τα οποία μπορεί να αναπτύξει ένα "καλό" παιδικό, για αρχή, χαρακτήρα. Για μετά βλέπουμεν.




4 σχόλια:

  1. Το να είσαι γονιός είναι επάγγελμα και αυτό πρέπει να το καταλάβουμε όλοι. Δεν έχεις ώρα κύριε να αφιερώσεις; Κάτσε παίξε το πουλί σου. Μην τεκνοποιείς!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Χαχαχα!!! Όντως!!! Θα συμφωνήσω. Τιμή μου κύριε Αντί-Χριστε που περάσατε από το φτωχικό μου!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Συμφωνώ με Αντι Χριστό, κάμνουν κοπελλούθκια (κυρίως για να πουν΄ότι ετεκνοποιήσαν), εννοείται ότι χρησιμοποιούν τα μωρά ως τρόπαια κυρίως όποτε τους συμφέρει και μετά πετάσσουν τα μπροστa που μια τηλεόραση και finito. Καλύτερα να επαίζαν το πουλλί τους σίγουρα εν θα εκάμναν τούτα τα μωρά δυστυχισμένα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Το θέμα Αμαδρυάδα μου είναι ότι από τη στιγμή που πήρες την μεγάλη απόφαση να μην παίξεις το πουλλί σου αλλά να τεκνοποιήσεις, που λέει και ο Αντί-Χριστος θα πρέπει να υποστείς και τις συνέπειες. Δεν μπορείς να ξαναξεκινήσεις να παίζεις το πουλλίν σου και το κοπελλούδιν ότι θέλει ας κάμει!!!! Sorry κιολας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή